Σε εξέλιξη βρίσκονται στη Ζάκυνθο οι έρευνες των αρμόδιων υπηρεσιών σε τρία πιθανά κρούσματα λεπτοσπείρωσης, εκ των οποίων το ένα κατέληξε σε θάνατο.
Σύμφωνα με πληροφορίες, ένας 60χρονος άνδρας έχασε τη ζωή του σε Μονάδα Εντατικής Θεραπείας νοσοκομείου της Αθήνας, αφού είχε προηγουμένως νοσηλευτεί στο Γενικό Νοσοκομείο Ζακύνθου με συμπτώματα που παραπέμπουν στη νόσο. Οι τελικές απαντήσεις αναμένονται από τις εργαστηριακές εξετάσεις που θα επιβεβαιώσουν την αιτία.
Την ίδια στιγμή, δύο ακόμη περιστατικά βρίσκονται υπό παρακολούθηση. Πρόκειται για έναν άνδρα, ο οποίος έχει ήδη λάβει εξιτήριο από νοσοκομείο της Πάτρας, και μία γυναίκα περίπου 65 ετών που νοσηλεύεται στη Ζάκυνθο, χωρίς να διατρέχουν κίνδυνο.
Όπως έγινε γνωστό, οι ειδικοί αναμένουν τα αποτελέσματα των εξετάσεων σε βιολογικά υγρά, προκειμένου να επιβεβαιώσουν αν πρόκειται για τη νόσο της λεπτοσπείρωσης.
Τι είναι η λεπτοσπείρωση
Η λεπτοσπείρωση, σύμφωνα με τον ΕΟΔΥ είναι μια λοιμώδης νόσος που προκαλείται από βακτήρια του γένους Leptospira. Μεταδίδεται από τα ζώα στον άνθρωπο, κυρίως μέσω επαφής με μολυσμένα ούρα ή με νερό και έδαφος που έχουν επιμολυνθεί. Ο κίνδυνος αυξάνεται ιδιαίτερα μετά από πλημμύρες ή τυφώνες, όταν οι άνθρωποι εκτίθενται σε στάσιμα νερά.
Η νόσος προσβάλλει πολλά ζώα και τον άνθρωπο. Σε παγκόσμιο επίπεδο καταγράφονται περίπου 1 εκατομμύριο κρούσματα ετησίως, με σχεδόν 60.000 θανάτους. Στην Ευρώπη εμφανίζεται κυρίως στη Μεσόγειο και στην Ανατολική Ευρώπη.
Η περίοδος επώασης διαρκεί 2–30 ημέρες. Η νόσος συχνά εξελίσσεται σε δύο φάσεις. Στην πρώτη, διάρκειας 4–9 ημερών, εμφανίζονται συμπτώματα παρόμοια με της γρίπης: πονοκέφαλος, ρίγη, μυϊκοί πόνοι, ναυτία, εμετός ή διάρροια. Στη δεύτερη φάση, που είναι σοβαρότερη, μπορεί να παρουσιαστούν υψηλός πυρετός, κιτρίνισμα του δέρματος και των ματιών (ίκτερος), κοιλιακός πόνος, εξάνθημα, καθώς και επιπλοκές όπως νεφρική ή ηπατική ανεπάρκεια και μηνιγγίτιδα. Χωρίς θεραπεία, η ανάρρωση μπορεί να διαρκέσει μήνες.
Η διάγνωση συχνά καθυστερεί, καθώς τα συμπτώματα μοιάζουν με άλλες ασθένειες. Η έγκαιρη χορήγηση αντιβιοτικών είναι καθοριστική για την αποφυγή σοβαρών επιπλοκών και την πλήρη ανάρρωση.
Η πρόληψη περιλαμβάνει αποφυγή επαφής με μολυσμένα νερά, χρήση προστατευτικού εξοπλισμού σε επαγγελματίες υψηλού κινδύνου, και έλεγχο των τρωκτικών. Η σωστή ενημέρωση και η έγκαιρη αναγνώριση των συμπτωμάτων αποτελούν τα βασικά μέτρα για τη μείωση της νόσου στον άνθρωπο και στα ζώα.
