Ανησυχία προκαλούν στις ΗΠΑ τα δεκάδες περιστατικά ασθενών με ιστοπλάσμωση που καταγράφονται το τελευταίο διάστημα στο Τενεσί. Η ιστοπλάσμωση είναι μια λοίμωξη που προκαλείται από την εισπνοή σπόρων του μύκητα Histoplasma capsulatum, τα οποία βρίσκονται συχνά σε περιττώματα πτηνών και νυχτερίδων. Οι άνθρωποι συνήθως νοσούν από την εισπνοή αυτών των σπόρων, όταν μεταφέρονται στον αέρα. Η σοβαρή ιστοπλάσμωση αν δεν αντιμετωπιστεί εγκαίρως είναι συνήθως θανατηφόρα.
Πάνω από 35 κρούσματα ιστοπλάσμωσης έχουν επιβεβαιωθεί σε διάστημα τριών μηνών στην περιοχή των κομητειών Maury και Williamson, σύμφωνα με στοιχεία που παρουσιάστηκαν στις 12 Ιανουαρίου από το Υπουργείο Υγείας του Τενεσί. Μια οικογένεια αποκάλυψε επίσης ότι μια γυναίκα πέθανε αφού προσβλήθηκε από ιστοπλάσμωση. Το θετικό αποτέλεσμα σε τεστ, που διενεργήθηκε έγινε γνωστό δύο ημέρες μετά από τον θάνατό της, σύμφωνα με πληροφορίες.
Ωστόσο, κατά τη διάρκεια ενημέρωσης στο Συμβούλιο Επιτρόπων της Κομητείας Γουίλιαμσον, οι επιδημιολόγοι της πολιτείας δήλωσαν ότι βρίσκεται σε εξέλιξη έρευνα και ότι η μόλυνση δεν έχει ακόμη επιβεβαιωθεί ως η άμεση αιτία θανάτων. Σημείωσαν επίσης, ότι η μέση ηλικία των ασθενών είναι τα 50 έτη.
Τα συμπτώματα της ιστοπλάσμωσης
Τα συμπτώματα της ιστοπλάσμωσης - τα οποία μπορεί να περιλαμβάνουν πυρετό, βήχα, υπερβολική κόπωση, πονοκέφαλο, πόνους στο σώμα, ρίγη και πόνο στο στήθος - συνήθως εμφανίζονται εντός τριών έως 17 ημερών μετά από την έκθεση στον μύκητα.
Τα άτομα που έχουν πνευμονική νόσο, όπως εμφύσημα, μπορεί να αναπτύξουν χρόνια ιστοπλάσμωση.
Τα σημάδια της χρόνιας ιστοπλάσμωσης μπορεί να περιλαμβάνουν απώλεια βάρους και βήχα με αίμα. Τα συμπτώματα της χρόνιας ιστοπλάσμωσης μερικές φορές είναι κοινά με εκείνα της φυματίωσης.
Ιστοπλάσμωση και επιπλοκές
Η ιστοπλάσμωση μπορεί να προκαλέσει σοβαρές επιπλοκές, ακόμη και σε κατά τα άλλα υγιή άτομα. Για βρέφη, ενήλικες μεγαλύτερης ηλικίας και άτομα με εξασθενημένο ανοσοποιητικό σύστημα, τα πιθανά προβλήματα είναι συχνά απειλητικά για τη ζωή.
Οι επιπλοκές μπορεί να περιλαμβάνουν:
• Σύνδρομο οξείας αναπνευστικής δυσχέρειας: Η νόσος μπορεί να βλάψει τους πνεύμονες σε σημείο που οι αερόσακοι αρχίζουν να γεμίζουν με υγρό. Αυτό εμποδίζει την καλή ανταλλαγή αέρα και μπορεί να εξαντλήσει το οξυγόνο στο αίμα.
• Περικαρδίτιδα: Φλεγμονή του σάκου που περιβάλλει την καρδιά (περικάρδιο). Όταν το υγρό στο περικάρδιο αυξάνεται, μπορεί να επηρεάσει την ικανότητα της καρδιάς να αντλεί αίμα.
• Ανεπάρκεια αδρεναλίνης: Η νόσος μπορεί να βλάψει τα επινεφρίδια, τα οποία παράγουν ορμόνες που δίνουν οδηγίες σε σχεδόν κάθε όργανο και ιστό στο σώμα.
• Μηνιγγίτιδα: Σε ορισμένες περιπτώσεις, η νόσος μπορεί να προκαλέσει φλεγμονή των μεμβρανών που περιβάλλουν τον εγκέφαλο και τον νωτιαίο μυελό.
