Ο όρος δυσκοιλιότητα περιγράφει τη δυσκολία να πάει κάποιος στην τουαλέτα τουλάχιστον τρεις φορές την εβδομάδα. Επίσης, όταν οι κενώσεις δεν είναι συχνές, αυτό μπορεί να σχετίζεται με φλεγμονώδεις και μεταβολικές διαταραχές - ακόμη και με τη νόσο του Πάρκινσον.
Το έντερο συνδέεται στενά με τη συνολική υγεία του οργανισμού και συχνά η δυσκοιλιότητα μπορεί να δημιουργήσει επιπτώσεις, που πιθανόν να περάσουν απαρατήρητες. Σύμφωνα μάλιστα, με μια ανασκόπηση του 2023, παρατηρούνται σημαντικές διαφορές στο εντερικό μικροβίωμα των ανθρώπων που έχουν τακτικές κενώσεις και εκείνων με δυσκοιλιότητα.
Τι προκαλεί η μακροχρόνια δυσκοιλιότητα
Όπως προαναφέρθηκε οι μη συχνές κενώσεις συνδέονται με φλεγμονώδεις και μεταβολικές διαταραχές - ακόμη και με τη νόσο του Πάρκινσον. Οι ειδικοί λένε ότι η αναγνώριση των διαφορετικών προφίλ του μικροβιώματος που συνδέονται με τον χρόνο εντερικής διέλευσης θα μπορούσε να βοηθήσει στην ανάπτυξη μιας νέας προσέγγισης για τη θεραπεία και τη διαχείριση αυτών των παθήσεων.
Οι ειδικοί που συμμετείχαν στη μελέτη εξήγησαν πώς οι αμφίδρομες αλληλεπιδράσεις μεταξύ του χρόνου διέλευσης και της εντερικής μικροχλωρίδας παρέχουν έναν χρήσιμο τρόπο για την κατανόηση των διακυμάνσεων του εντερικού μικροβιώματος τόσο στις ασθένειες όσο και στη διατήρηση της υγείας.
Γιατί είναι σημαντικό το μικροβίωμα του εντέρου
Οι ειδικοί λένε ότι το μικροβίωμα του εντέρου, τόσο σε δραστηριότητα όσο και σε σύνθεση, παίζει κρίσιμο ρόλο στη συνολική υγεία. Από τη διατροφή μέχρι την άσκηση, μπορεί να διαμορφωθεί από διάφορους παράγοντες.
Για αυτό, οι ειδικοί στη συγκεκριμένη μελέτη αξιολόγησαν την επίδραση της συγκράτησης των κοπράνων και τις επακόλουθες επιπτώσεις της στην υγεία. Ανέλυσαν προηγουμένως δημοσιευμένες έρευνες σχετικά με τον χρόνο διέλευσης του εντέρου, τη διατροφή, τη σύνθεση του μικροβιώματος του εντέρου, τη συνοχή των κοπράνων και τους μεταβολίτες που απελευθερώνονται.
Οι επιστήμονες διαπίστωσαν ότι οι μελέτες περιελάμβαναν χιλιάδες συμμετέχοντες - τόσο υγιή άτομα όσο και άτομα που αντιμετώπιζαν συννοσηρότητες όπως κίρρωση του ήπατος, σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου και δυσκοιλιότητα. Ωστόσο, αυτό απαιτούσε τη λήψη ειδικών καψουλών με αισθητήρες για την παρακολούθηση της πορείας των κοπράνων μέσω του πεπτικού σωλήνα.
Μία άλλη μέθοδος που χρησιμοποιήθηκε ήταν η γνωστή κλίμακα αξιολόγησης των κοπράνων Bristol Stool Scale - ένα διαγνωστικό εργαλείο που ταξινομεί τα κόπρανα με βάση το πώς μοιάζουν. Ορισμένες μελέτες παρακολούθησαν επίσης πόσο χρόνο χρειάστηκαν οι συμμετέχοντες για να αποβάλουν για παράδειγμα το γλυκό καλαμπόκι ή τη μπλε χρωστική. Ο στόχος ήταν ο ίδιος - η εκτίμηση του χρόνου που παραμένουν οι τροφές στο παχύ έντερο. Όσο περισσότερο παραμένουν, τόσο περισσότερο χρόνο έχουν τα βακτήρια για να ρυθμίσουν την οξύτητα του εντέρου, να ζυμώσουν τα συστατικά και να παράγουν μεταβολίτες που επηρεάζουν τη συνολική υγεία.
Η σύνδεση με τη διατροφή
Τα άτομα με ταχύτερη εντερική διέλευση είχαν διαφορετικό μικροβίωμα σε σύγκριση με εκείνα με βραδύτερους χρόνους διέλευσης. Αυτό βοήθησε στην παροχή καλύτερων προβλέψεων για το μικροβίωμα του εντέρου από ένα απλό τεστ μόνο του. Διαπιστώθηκε επίσης ότι οι ταχύτεροι χρόνοι εντερικής διέλευσης συσχετίστηκαν με μικροβίωμα που κυριαρχείται από ταχύτερα αναπτυσσόμενα είδη που ευδοκιμούν με μια δίαιτα χαμηλών λιπαρών και υψηλής περιεκτικότητας σε υδατάνθρακες. Οι βραδύτεροι χρόνοι διέλευσης, ωστόσο, συνδέθηκαν με μικροβίωμα που επηρεάζεται από δίαιτες πλούσιες σε πρωτεΐνες. Όλα αυτά μπορούν να μειώσουν την ποικιλομορφία του εντερικού μικροβιώματος σε σύγκριση με τους μέσους χρόνους διέλευσης.
Επομένως, τόσο η γρήγορη όσο και η αργή κίνηση δημιουργούν περιβάλλοντα με συγκεκριμένα χαρακτηριστικά. Συλλογικά, η έρευνα έδειξε ότι ο χρόνος εντερικής διέλευσης είναι ένα εργαλείο που συχνά παραβλέπεται για την κατανόηση του τρόπου λειτουργίας του εντέρου, του ρόλου του στη συνολική υγεία και του τρόπου με τον οποίο οι άνθρωποι ανταποκρίνονται σε θεραπείες όπως τα προβιοτικά. Αυτό θα μπορούσε επίσης να εξηγήσει γιατί οι ίδιες συμβουλές για την υγεία του εντέρου δεν λειτουργούν για όλους. Δύο άτομα μπορεί να καταναλώνουν το ίδιο γεύμα και να παρουσιάζουν διαφορετικά αποτελέσματα, υποδηλώνοντας ότι ο εντερικός ρυθμός ενός ατόμου μπορεί να βοηθήσει στην προσαρμογή των διατροφικών συμβουλών και της θεραπείας ώστε να ταιριάζουν στο σώμα του.
Η έρευνα δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Gut.
