Ο ίκτερος στα νεογέννητα είναι ένα ιδιαίτερα συχνό φαινόμενο και, στις περισσότερες περιπτώσεις, αποτελεί φυσιολογική κατάσταση των πρώτων ημερών ζωής. Χαρακτηρίζεται από κιτρινωπή χροιά στο δέρμα και στο λευκό των ματιών και εμφανίζεται συνήθως μέσα στις πρώτες δύο έως τρεις ημέρες μετά τη γέννηση. Παρότι η εικόνα αυτή μπορεί να προκαλέσει ανησυχία στους γονείς, στις περισσότερες περιπτώσεις δεν συνδέεται με σοβαρό πρόβλημα υγείας.

Η βασική αιτία του ίκτερου είναι η αυξημένη χολερυθρίνη στο αίμα του νεογνού. Η χολερυθρίνη είναι προϊόν της διάσπασης των ερυθρών αιμοσφαιρίων. Τα νεογνά έχουν περισσότερα ερυθρά αιμοσφαίρια και το ήπαρ τους δεν είναι ακόμη πλήρως ώριμο ώστε να αποβάλλει αποτελεσματικά τη χολερυθρίνη. Έτσι, αυτή συσσωρεύεται και προκαλεί την χαρακτηριστική κιτρινίλα.

Ο πιο συχνός τύπος είναι ο φυσιολογικός ίκτερος, ο οποίος εμφανίζεται μετά το πρώτο 24ωρο ζωής, κορυφώνεται γύρω στην τρίτη με πέμπτη ημέρα και υποχωρεί σταδιακά μέσα σε μία έως δύο εβδομάδες χωρίς καμία παρέμβαση. Το μωρό κατά τα άλλα είναι ζωηρό, τρέφεται κανονικά και έχει φυσιολογή συμπεριφορά.

Υπάρχουν όμως περιπτώσεις όπου ο ίκτερος χρειάζεται στενότερη παρακολούθηση. Αν εμφανιστεί μέσα στο πρώτο 24ωρο, αν η κιτρινωπή όψη είναι έντονη και εξαπλώνεται γρήγορα, ή αν επιμένει για περισσότερο από δύο εβδομάδες, τότε απαιτείται ιατρική αξιολόγηση. Επίσης, σημάδια όπως υπνηλία, δυσκολία στη σίτιση ή αδύναμο κλάμα δεν πρέπει να αγνοούνται.

Η διάγνωση γίνεται με μέτρηση των επιπέδων χολερυθρίνης, μέσω αιματολογικών εξετάσεων. Αν τα επίπεδα κριθούν υψηλά, η πιο συνηθισμένη αντιμετώπιση είναι η φωτοθεραπεία. Πρόκειται για μια ασφαλή και αποτελεσματική μέθοδο, κατά την οποία το μωρό τοποθετείται κάτω από ειδικό φως που βοηθά τον οργανισμό να αποβάλει τη χολερυθρίνη.

Ο θηλασμός παίζει σημαντικό ρόλο στη διαχείριση του ίκτερου. Η συχνή σίτιση βοηθά στην καλύτερη αποβολή της χολερυθρίνης μέσω των κοπράνων. Σε κάθε περίπτωση, δεν διακόπτετε τον θηλασμό χωρίς ιατρική οδηγία.

Ο ίκτερος στα νεογνά, στις περισσότερες περιπτώσεις, είναι παροδικός και ακίνδυνος. Η σωστή ενημέρωση και η τακτική παρακολούθηση από τον παιδίατρο διασφαλίζουν ότι το μωρό σας θα περάσει αυτό το στάδιο με ασφάλεια και χωρίς επιπλοκές.