Συχνά ακούγεται ότι οι άνδρες έχουν μεγαλύτερες ανάγκες σε θερμίδες σε σύγκριση με τις γυναίκες. Η άποψη αυτή βασίζεται σε πραγματικά βιολογικά δεδομένα, δεν σημαίνει όμως ότι ισχύει με τον ίδιο τρόπο για όλους. Οι ενεργειακές ανάγκες διαμορφώνονται από πολλούς παράγοντες, όπως η ηλικία, η σύσταση σώματος, τα επίπεδα άσκησης και το ορμονικό προφίλ.
«Σε γενικές γραμμές, η αντίληψη ότι οι άνδρες έχουν μεγαλύτερες θερμιδικές ανάγκες ισχύει», εξήγησε στον Guardian η Bethan Crouse, διατροφολόγος αθλητικής απόδοσης από το Loughborough University, διευκρινίζοντας όμως ότι δεν πρόκειται για κανόνα που ισχύει για όλους.
Ο οργανισμός μας καίει θερμίδες για τα πάντα, από την κίνηση μέχρι τον ύπνο. Για τους περισσότερους ενήλικες ηλικίας 19 έως 64 ετών, οι συστάσεις τοποθετούν τις ημερήσιες ενεργειακές ανάγκες περίπου στις 2.000 θερμίδες για τις γυναίκες και στις 2.500 για τους άνδρες. Οι ανάγκες είναι πολύ διαφορετικές σε παιδιά και εφήβους, ενώ μειώνονται όσο γερνάτε: υποχωρούν μεταξύ 65 και 74 ετών και πέφτουν ακόμη περισσότερο μετά τα 75. Ωστόσο, οι μέσοι όροι δεν λένε όλη την αλήθεια, καθώς οι διαφορές από άτομο σε άτομο μπορεί να είναι μεγάλες.
Ένας βασικός λόγος που οι άνδρες συνήθως χρειάζονται περισσότερες θερμίδες είναι ότι έχουν υψηλότερο βασικό μεταβολικό ρυθμό, δηλαδή καίνε περισσότερη ενέργεια όταν βρίσκονται σε ηρεμία. Αυτό σχετίζεται κυρίως με τη σύσταση του σώματος. Κατά μέσο όρο, οι άνδρες έχουν μεγαλύτερη άλιπη μυϊκή μάζα, ενώ οι γυναίκες μεγαλύτερο ποσοστό σωματικού λίπους, και οι μύες «καίνε» περισσότερες θερμίδες σε σύγκριση με το λίπος.
Οι διαφορές αυτές δεν οφείλονται απλώς στη διατροφή ή στην άσκηση, αλλά επηρεάζονται σε μεγάλο βαθμό από τις ορμόνες. Η τεστοστερόνη, που βρίσκεται σε υψηλότερα επίπεδα στους άνδρες, ευνοεί την ανάπτυξη της μυϊκής μάζας. Αυτό σημαίνει ότι ακόμη κι αν συγκρίνετε έναν άνδρα και μία γυναίκα με ακριβώς το ίδιο ύψος, την ίδια ηλικία, το ίδιο βάρος και το ίδιο πρόγραμμα άσκησης, οι θερμιδικές τους ανάγκες μπορεί να διαφέρουν. Όπως επισήμανε η Crouse, ωστόσο, υπάρχει σημαντική ατομική διαφοροποίηση.
Για παράδειγμα, αν συγκρίνετε μία ιδιαίτερα μυώδη γυναίκα με έναν άνδρα μέσης σωματικής διάπλασης, «η συγκεκριμένη γυναίκα πιθανότατα χρειάζεται περισσότερες θερμίδες από τον άνδρα σε κατάσταση ηρεμίας, ενώ είναι πιθανό να ασκείται και περισσότερο, κάτι που αυξάνει ακόμη περισσότερο τις ενεργειακές της ανάγκες». Παράλληλα, η μακροχρόνια δίαιτα μπορεί να περιπλέξει την εικόνα. Παρατεταμένες περίοδοι αυστηρού θερμιδικού περιορισμού ενδέχεται να μειώσουν τις βασικές ενεργειακές απαιτήσεις ενός ατόμου, ουσιαστικά χαμηλώνοντας τον «μεταβολικό διακόπτη» του οργανισμού.
