Με την έξαρση γαστρεντερίτιδας, που προκλήθηκε από τα ράντζα στο «Αττικόν», να είναι ακόμα νωπή στις μνήμες, ακόμα μία αντίστοιχη περίπτωση βλέπει το φως της δημοσιότητας, αυτή τη φορά στο Ρίο.
Το Πανεπιστημιακό Γενικό Νοσοκομείο της Πάτρας είναι από τα... συνήθη ύποπτα. Ωστόσο, αντί αυτό να κρούσει καμπανάκι και να παρθούν πρωτοβουλίες ώστε να διορθωθεί η κατάσταση, οι εργαζόμενοι και οι ασθενείς είναι στο ίδιο έργο θεατές.
Αυτή τη φορά, τα ράντζα στους διαδρόμους του νοσοκομείου έφτασαν τα 55 μετά την εφημερία που ολοκληρώθηκε την Τετάρτη. Η αιτία για τις νέες τραγικές εικόνες είναι σαφής: Οι μεγάλες ελλείψεις σε ιατρικό και λοιπό υγειονομικό προσωπικό που αντιμετωπίζει το νοσηλευτικό ίδρυμα, όπως και τα περιφερειακά Νοσοκομεία σε Αιτωλοακαρνανία, Ηλεία, Ζάκυνθο, Κεφαλονιά Ιθάκη, Αίγιο κ.α., όπου οι διακομιδές προς αυτά της Πάτρας αποτελούν καθημερινό φαινόμενο, επιβαρύνουν την ήδη πολύ δύσκολη κατάσταση που και τα τελευταία αντιμετωπίζουν.
Πρόκειται για κατάσταση συχνά… επαναλαμβανόμενη στο ΠΓΝΠ, ιδιαίτερα μετά από κάθε εφημερία, όπου κατά μέσο όρο 35-40 ράντζα παραμένουν στους διαδρόμους, με το ένα «ρεκόρ» να σπάει το άλλο σε ασθενείς και συνοδούς που ταλαιπωρούνται, όπως και το υγειονομικό προσωπικό, σε τουλάχιστον επισφαλείς και επικίνδυνες υγειονομικές συνθήκες (με δύο μόλις τουαλέτες, με βαρύτερα περιστατικά ασθενών κ.ά. ζητήματα).
Την κατάσταση μάλιστα επιδείνωσε το γεγονός ότι στα 40 ράντζα που έμειναν στους διαδρόμους των ΤΕΠ από την Τετάρτη, προστέθηκαν άλλα 15 με ασθενείς από την Β’ Παθολογική κλινική που μεταφέρθηκαν για να πραγματοποιηθούν εργασίες αλλαγής κουφωμάτων στους χώρους της! Εργασίες, χωρίς καν πρόβλεψη εκτέλεσής τους σε περίοδο μη πραγματοποίησης τακτικών χειρουργείων, που έστω θα μπορούσε να υπάρχει μικρότερη συμφόρηση στο Νοσοκομείο. Κάπως έτσι φτάσαμε στα 55 ράντζα σε μία ημέρα...
Όλα αυτά αποτελούν μόνο μια μικρή εικόνα του «αναβαθμισμένου» ΕΣΥ που διαφημίζει ποικιλοτρόπως η κυβέρνηση με το αρμόδιο υπουργείο. Μπορεί οι εικόνες με τα ράντζα στους διαδρόμους να παρουσιάζονται πλέον ως «κανονικότητα», όμως για ασθενείς και υγειονομικούς αποτελούν μια καθημερινή δοκιμασία που θέτει σε κίνδυνο την αξιοπρέπεια και την ασφάλεια της νοσηλείας. Το περιστατικό στο Νοσοκομείο του Ρίου αναδεικνύει, για ακόμη μία φορά, τα σοβαρά κενά στελέχωσης και σχεδιασμού στο δημόσιο σύστημα Υγείας, αλλά και την αδυναμία αντιμετώπισης χρόνιων προβλημάτων που διογκώνονται μετά από κάθε εφημερία. Όσο οι ανάγκες αυξάνονται και οι ελλείψεις παραμένουν, οι ασθενείς θα συνεχίσουν να στοιβάζονται σε διαδρόμους, με το ΕΣΥ να δοκιμάζει καθημερινά τις αντοχές του.
