Ο αριθμός των βημάτων που κάνετε μέσα στην ημέρα ενδέχεται να συνδέεται και με το πόσο καλά συγκεντρώνεστε και παίρνετε αποφάσεις.
Το περπάτημα είναι ένας απλός τρόπος να φροντίζετε την υγεία σας, καθώς ωφελεί την καρδιά, συμβάλλει στη ρύθμιση του σακχάρου και βοηθά στον έλεγχο του βάρους. Τα τελευταία χρόνια, μελέτες έχουν αναδείξει πιθανά οφέλη και για την υγεία του εγκεφάλου, στρέφοντας το ενδιαφέρον των επιστημόνων στη σχέση της καθημερινής κίνησης με τη μνήμη, τη συγκέντρωση και άλλες νοητικές λειτουργίες. Μια νέα μελέτη εξέτασε ειδικότερα πώς ο αριθμός των καθημερινών βημάτων συνδέεται με την προσοχή και τη λήψη αποφάσεων.
Αναλύοντας στοιχεία σωματικής δραστηριότητας από διάστημα 14 ετών και αποτελέσματα νοητικών τεστ από 3.093 ενήλικες στις ΗΠΑ, οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι όσοι περπατούσαν περισσότερο είχαν ελαφρώς καλύτερες επιδόσεις σε ορισμένες από τις δοκιμασίες. Τα ευρήματα δημοσιεύτηκαν στο επιστημονικό περιοδικό Scientific Reports.
«Σε αρκετούς τομείς της γνωστικής λειτουργίας, όσοι ανήκαν στις πιο δραστήριες ομάδες έτειναν να τα πηγαίνουν καλύτερα στα τεστ», ανέφερε στο ScienceAlert ο Olaoluwa Okusaga, ψυχίατρος στο Baylor College of Medicine.
Η ομάδα χρησιμοποίησε καταγραφές από συσκευές Fitbit και μετρήσεις αρτηριακής πίεσης.
Πολλές παλαιότερες μελέτες βασίζονταν σε όσα δήλωναν οι ίδιοι οι συμμετέχοντες για τη σωματική τους δραστηριότητα, κάτι που μπορεί να οδηγήσει σε ανακριβείς εκτιμήσεις. Αντίθετα, οι φορητές συσκευές έδωσαν στους ερευνητές τη δυνατότητα να μετρήσουν αντικειμενικά την καθημερινή κίνηση.
Τι έδειξε η μελέτη
Από τον Σεπτέμβριο του 2023 και έπειτα, οι συμμετέχοντες έκαναν μία σειρά τεσσάρων τεστ, χωρίς να επαναληφθεί η αξιολόγηση. Τα τεστ εξέταζαν κατά πόσο μπορούσαν να διατηρούν τη συγκέντρωσή τους, να αγνοούν πληροφορίες που τους αποσπούν την προσοχή και να αναγνωρίζουν συναισθήματα από τις εκφράσεις του προσώπου. Εξέταζαν επίσης εάν προτιμούσαν μια άμεση ανταμοιβή ή ήταν διατεθειμένοι να περιμένουν για μια μελλοντική.
Με βάση τις καταγραφές, οι συμμετέχοντες χωρίστηκαν σε τρεις ομάδες, που έκαναν κατά μέσο όρο 5.108, 8.875 και 14.161 βήματα την ημέρα. Οι δύο πιο δραστήριες ομάδες είχαν καλύτερες επιδόσεις από τη λιγότερο δραστήρια στα τεστ συγκέντρωσης, διαχείρισης των περισπασμών και επιλογής ανάμεσα σε άμεσες και μελλοντικές ανταμοιβές.
Για παράδειγμα, αφού ελήφθησαν υπόψη η ηλικία, η εκπαίδευση, το εισόδημα, η οικογενειακή κατάσταση και ο τόπος γέννησης, η ομάδα με τα 8.875 βήματα είχε, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις, κατά 1,76 μονάδες υψηλότερη βαθμολογία στο τεστ διατήρησης της προσοχής σε σχέση με τη λιγότερο δραστήρια ομάδα. Στην ομάδα με τα περισσότερα βήματα, η αντίστοιχη διαφορά ήταν 2,17 μονάδες. Συνολικά, οι διαφορές στις νοητικές επιδόσεις ήταν μικρές.
Τα ευρήματα προστίθενται στις μελέτες που εξετάζουν πώς ο αριθμός των καθημερινών βημάτων σχετίζεται με την υγεία. Στη συγκεκριμένη περίπτωση, η σύνδεση αφορούσε δεξιότητες που μπορεί να παίζουν ρόλο και στην καθημερινότητά σας.
«Για παράδειγμα, θα μπορούσαν να σας βοηθούν να παραμένετε συγκεντρωμένοι στη δουλειά, να αποφεύγετε παρορμητικές αποφάσεις και να μένετε προσηλωμένοι σε μακροπρόθεσμους στόχους, όπως η αποταμίευση ή η τήρηση ενός προγράμματος για την υγεία σας», εξήγησε ο Okusaga.
Η σχέση με την αρτηριακή πίεση ήταν πιο περιορισμένη. Η υψηλότερη συστολική πίεση, δηλαδή η «μεγάλη», συνδέθηκε με ελαφρώς χειρότερες επιδόσεις στο τεστ επιλογής ανάμεσα σε άμεσες και μελλοντικές ανταμοιβές. Η διαστολική πίεση, δηλαδή η «μικρή», δεν συνδέθηκε με στατιστικά σημαντικές διαφορές σε κανένα από τα τέσσερα τεστ, όταν ελήφθησαν υπόψη και άλλοι παράγοντες.
Σε μια συμπληρωματική ανάλυση, η χαμηλότερη συστολική πίεση φάνηκε να εξηγεί στατιστικά περίπου το 5% της σχέσης ανάμεσα στα περισσότερα βήματα και την καλύτερη επίδοση στο τεστ επιλογής ανταμοιβής. Αυτό, εντούτοις, δεν αποδεικνύει ότι η μείωση της πίεσης βελτιώνει τις νοητικές λειτουργίες.
Σύμφωνα με τους ερευνητές, η σύνδεση της κίνησης με τις νοητικές επιδόσεις θα μπορούσε να οφείλεται εν μέρει στον καλύτερο μεταβολισμό της γλυκόζης, στη μείωση της φλεγμονής και στην ικανότητα του εγκεφάλου να προσαρμόζεται. Η μελέτη, όμως, δεν εξέτασε αυτούς τους πιθανούς μηχανισμούς.
Στην αναγνώριση συναισθημάτων από τις εκφράσεις του προσώπου δεν παρατηρήθηκαν σημαντικές διαφορές μεταξύ των ομάδων.
«Η μελέτη μας ήταν παρατηρητική και δεν σχεδιάστηκε για να προσδιορίσει τον ιδανικό αριθμό καθημερινών βημάτων για τη γνωστική υγεία», επισήμανε ο Okusaga.
Καθώς οι συμμετέχοντες έκαναν τα τεστ μόνο μία φορά, οι ερευνητές δεν μπορούσαν να γνωρίζουν εάν οι νοητικές τους δεξιότητες είχαν βελτιωθεί ή επιδεινωθεί. Είναι επίσης πιθανό οι ικανότητες που είχαν ήδη να επηρέαζαν το πόσο δραστήριοι παρέμεναν. Επιπλέον, δεν εξετάστηκε άμεσα πώς λειτουργούσαν στην καθημερινότητά τους, για παράδειγμα πόσο συγκεντρώνονταν στη δουλειά ή πώς διαχειρίζονταν τις οικονομικές τους αποφάσεις.
Στην ανάλυση δεν ήταν δυνατό να ληφθούν υπόψη το κάπνισμα και η παχυσαρκία. Οι περισσότεροι συμμετέχοντες ήταν λευκοί, περίπου τα δύο τρίτα ήταν γυναίκες και σχεδόν όλοι είχαν φοιτήσει, έστω για κάποιο διάστημα, στην τριτοβάθμια εκπαίδευση. Επομένως, τα αποτελέσματα δεν μπορούν να θεωρηθούν αντιπροσωπευτικά για όλο τον πληθυσμό.
«Τα ευρήματά μας υποστηρίζουν ότι η σωματική δραστηριότητα σε βάθος χρόνου συνδέεται με τις μετέπειτα νοητικές επιδόσεις. Δεν αποδεικνύουν, όμως, ότι η σωματική δραστηριότητα οδηγεί σε καλύτερη γνωστική λειτουργία», τόνισε ο Okusaga.
