Ερευνητές ανακάλυψαν μια ουσία στο αίμα των πυθώνων, που μπορεί να μειώνει την όρεξη και να οδηγεί σε απώλεια βάρους, χωρίς τις παρενέργειες που έχουν τα σημερινά φάρμακα τύπου GLP-1.
Η ουσία αυτή λέγεται pTOS και παράγεται από τα βακτήρια του εντέρου των φιδιών. Μετά από ένα μεγάλο γεύμα, τα επίπεδά της αυξάνονται έως και 1.000 φορές. Σε πειράματα με ποντίκια, η pTOS φάνηκε να μειώνει την όρεξη δρώντας στον υποθάλαμο, δηλαδή στο σημείο του εγκεφάλου που ελέγχει την πείνα.
Το πιο σημαντικό είναι ότι αυτό συνέβη χωρίς προβλήματα στο στομάχι, χωρίς απώλεια μυϊκής μάζας και χωρίς να επηρεάζεται η ενέργεια του οργανισμού.
Τι σημαίνει αυτό;
Οι επιστήμονες πιστεύουν ότι η pTOS μπορεί να αποτελέσει βάση για νέα φάρμακα αδυνατίσματος, τα οποία δεν θα προκαλούν παρενέργειες όπως ναυτία, που συχνά εμφανίζονται με τα σημερινά σκευάσματα. Γι’ αυτό και δημιούργησαν μια εταιρεία, την Arkana Therapeutics, με στόχο να αναπτύξουν συνθετικές εκδοχές αυτής της ουσίας για χρήση στον άνθρωπο.
Τι κάνει τους πύθωνες τόσο ξεχωριστούς
Οι πύθωνες μπορούν να φάνε τεράστια γεύματα, ακόμη και ολόκληρα ζώα, και μετά να μείνουν χωρίς τροφή για μήνες ή και χρόνια. Παρ’ όλα αυτά, παραμένουν υγιείς, με καλή καρδιά και μυϊκή μάζα. Μετά το φαγητό, η καρδιά τους μεγαλώνει έως και 25% και ο μεταβολισμός τους αυξάνεται δραματικά, έως και 4.000 φορές, για να μπορέσουν να χωνέψουν.
Οι επιστήμονες μελέτησαν το αίμα τους και εντόπισαν πάνω από 200 ουσίες που αυξάνονται μετά το γεύμα, με την pTOS να ξεχωρίζει.
Η pTOS έχει εντοπιστεί και στον άνθρωπο, αλλά σε πολύ μικρές ποσότητες. Οι επιστήμονες θέλουν τώρα να δουν πώς λειτουργεί στο ανθρώπινο σώμα και να μελετήσουν και άλλες παρόμοιες ουσίες που βρέθηκαν στους πύθωνες. Όπως αναφέρουν, αυτή είναι μόνο η αρχή. Υπάρχουν ακόμη πολλές μελέτες που απαιτούνται.
Τι είναι τα GLP-1 και πώς λειτουργούν
Τα φάρμακα τύπου GLP-1 (όπως η σεμαγλουτίδη και η λιραγλουτίδη) είναι σήμερα από τις πιο γνωστές θεραπείες για την απώλεια βάρους και τον διαβήτη τύπου 2.
Δρουν μιμούμενα μια φυσική ορμόνη του οργανισμού, το GLP-1, η οποία απελευθερώνεται μετά το φαγητό. Όταν ενεργοποιείται, προκαλεί αίσθημα κορεσμού, καθυστερεί την πέψη και μειώνει την όρεξη. Έτσι, τρώτε λιγότερο χωρίς να το αντιλαμβάνεστε έντονα. Παράλληλα, βοηθούν στη ρύθμιση του σακχάρου στο αίμα, κάτι που τα κάνει ιδιαίτερα χρήσιμα και για άτομα με διαβήτη.
Πλεονεκτήματα αλλά και περιορισμοί
Τα GLP-1 έχουν φέρει σημαντική πρόοδο, καθώς μπορούν να οδηγήσουν σε μεγάλη απώλεια βάρους, ακόμη και πάνω από 10–15% του συνολικού σωματικού βάρους σε ορισμένες περιπτώσεις.
Ωστόσο, έχουν μειονεκτήματα. Πολλοί άνθρωποι εμφανίζουν παρενέργειες όπως:
- ναυτία
- εμετό
- φούσκωμα
- γαστρεντερικές διαταραχές
Επίσης, σε αρκετές περιπτώσεις παρατηρείται και απώλεια μυϊκής μάζας μαζί με το λίπος, κάτι που δεν είναι επιθυμητό, ειδικά όσο μεγαλώνει κανείς...
Ένα ακόμη σημαντικό ζήτημα είναι ότι σχεδόν οι μισοί χρήστες διακόπτουν τη θεραπεία μέσα στον πρώτο χρόνο, είτε λόγω παρενεργειών είτε λόγω κόστους ή δυσκολίας στη μακροχρόνια χρήση.
Γιατί αναζητούνται εναλλακτικές
Αν και τα GLP-1 θεωρούνται επανάσταση στην αντιμετώπιση της παχυσαρκίας, οι επιστήμονες πιστεύουν ότι υπάρχει ακόμη περιθώριο βελτίωσης. Η ιδέα είναι να βρεθούν θεραπείες που:
- μειώνουν την όρεξη πιο «φυσικά»
- δεν προκαλούν γαστρεντερικά προβλήματα
- δεν οδηγούν σε απώλεια μυών
- είναι πιο εύκολες στη μακροχρόνια χρήση
Σε αυτό το πλαίσιο εντάσσεται και η ανακάλυψη της pTOS από τους πύθωνες. Οι ερευνητές ελπίζουν ότι τέτοιες ουσίες θα μπορέσουν να προσφέρουν μια νέα γενιά φαρμάκων, που θα ξεπερνούν τα σημερινά όρια των GLP-1.
