Το περπάτημα προς τα πίσω αποτελεί μία από τις πιο ενδιαφέρουσες τάσεις στον χώρο του fitness τα τελευταία χρόνια. Από φυσικοθεραπευτές μέχρι προπονητές τρεξίματος, όλο και περισσότεροι ειδικοί το προτείνουν ως έναν απλό τρόπο για να ενισχύσετε την ισορροπία, τον συντονισμό και την υγεία των αρθρώσεων.

Αποφασίστηκε λοιπόν ένα πείραμα: καθημερινό περπάτημα προς τα πίσω για μία εβδομάδα, ώστε να φανεί αν μπορεί να υπάρξει αισθητή διαφορά στην ισορροπία μας.

Πριν ξεκινήσει η δοκιμή, πραγματοποιήθηκαν τρία τεστ ισορροπίας:

• στάση στο ένα πόδι με χρονομέτρηση,
• το τεστ «Timed Up and Go» (σήκωμα από καρέκλα, περπάτημα περίπου τριών μέτρων, στροφή και επιστροφή χωρίς χρήση χεριών),
• και το τεστ Romberg, δηλαδή στάση με τα πόδια ενωμένα και τα μάτια κλειστά.

Τα ίδια τεστ επαναλήφθηκαν στα μέσα της εβδομάδας και ξανά στο τέλος.

Πώς εφαρμόστηκε η αντίστροφη βάδιση

Κάθε μέρα πραγματοποιούνταν περίπου πέντε έως δέκα λεπτά περπατήματος προς τα πίσω, χωρισμένα σε μικρά διαστήματα του ενός έως δύο λεπτών κάθε φορά. Οι περισσότερες διαδρομές έγιναν σε επίπεδο δρόμο, όμως λόγω του ορεινού περιβάλλοντος υπήρχαν αρκετές ανηφόρες και κατηφόρες.

Η εξέλιξη μέσα στην εβδομάδα ήταν η εξής:

Ημέρες 1-2

Αργά, μικρά βήματα, συνεχείς ματιές πίσω και έντονο πιάσιμο σε τετρακέφαλους και οπίσθιους μηριαίους.

Ημέρες 3-4

Πιο ομαλός ρυθμός και λιγότερες στάσεις.

Ημέρες 5-7

Μεγαλύτερες συνεχόμενες διαδρομές και ελαφρώς αυξημένη ταχύτητα.

Ποια είναι επομένως τα οφέλη του περπατήματος προς τα πίσω;

Στην αρχή, η αντίστροφη βάδιση φαινόταν ιδιαίτερα άβολη. Όμως, σύμφωνα με τους ειδικούς, αυτό συμβαίνει για καλό λόγο. Η Ludgina Dieujuste, πιστοποιημένη προπονήτρια βάδισης και τρεξίματος RRCA στη WalkFit, εξηγεί: «Το περπάτημα προς τα πίσω αναγκάζει το σώμα να βγει από τον «αυτόματο πιλότο». Οι μύες εξακολουθούν να δουλεύουν παρόμοια με το κανονικό περπάτημα, αλλά με διαφορετική σειρά και με μεγαλύτερη επιβάρυνση στο μπροστινό μέρος των ποδιών. Το βασικότερο είναι ότι ο εγκέφαλος πρέπει να δίνει μεγαλύτερη προσοχή σε κάθε βήμα, κάτι που αυξάνει τον έλεγχο και γι’ αυτό η αντίστροφη βάδιση αρχικά μοιάζει τόσο παράξενη».

Από την πλευρά του, ο φυσικοθεραπευτής Adam Fujita σημειώνει:

«Όταν περπατάτε προς τα πίσω, οι μύες των κάτω άκρων αναλαμβάνουν διαφορετικούς ρόλους. Στο φυσιολογικό περπάτημα δουλεύουν περισσότερο οι οπίσθιοι μηριαίοι και οι γλουτοί, ενώ στην αντίστροφη βάδιση το μεγαλύτερο φορτίο πέφτει στους τετρακέφαλους και στους γλουτούς.»

Τι συνέβη μετά από μία εβδομάδα

Η πρώτη προσέγγιση περιελάμβανε περπάτημα προς τα πίσω για ένα λεπτό, ακολουθούμενο από ένα λεπτό κανονικού βαδίσματος, συνολικά για 25 λεπτά.

Αυτό που προκάλεσε μεγαλύτερη έκπληξη ήταν η πνευματική κόπωση. Το σώμα μπορεί να μην εξαντλήθηκε, όμως η διαδικασία απαιτούσε έντονη συγκέντρωση. Τα πρώτα 24ωρα κάθε βήμα χρειαζόταν συνειδητή σκέψη. Ο ρυθμός ήταν διστακτικός, αργός και άβολος, ενώ οι συνεχείς ματιές πίσω χαλούσαν τη ροή της κίνησης.

Στα μέσα της εβδομάδας, όμως, τα πράγματα άρχισαν να αλλάζουν. Από την τρίτη ή τέταρτη ημέρα, το περπάτημα έγινε πιο γρήγορο και πιο φυσικό, χωρίς να απαιτείται τόση προσοχή σε κάθε βήμα. Τα διαστήματα αυξήθηκαν στα δύο λεπτά, με μικρότερα διαλείμματα. Στην επανεξέταση της ισορροπίας, παρατηρήθηκε μικρή αλλά υπαρκτή βελτίωση, ειδικά στη στάση στο ένα πόδι και κυρίως στη μη κυρίαρχη πλευρά.

Μέχρι το τέλος της εβδομάδας, η συνολική εικόνα ήταν σαφώς καλύτερη, χωρίς όμως να μιλάμε για θεαματική μεταμόρφωση. Υπήρχε μεγαλύτερη σταθερότητα, καλύτερος έλεγχος του σώματος και πιο «συνδεδεμένη» αίσθηση στις μετακινήσεις και στις αλλαγές κατεύθυνσης.

Το μεγαλύτερο όφελος, ωστόσο, δεν ήταν η ισορροπία αλλά η ενδυνάμωση των ποδιών. Οι τετρακέφαλοι κουράζονταν αισθητά περισσότερο από το συνηθισμένο και μέχρι το τέλος της εβδομάδας έδειχναν πιο δυνατοί και «σφιχτοί».

Αυτό είναι απολύτως λογικό, καθώς η αντίστροφη βάδιση μεταφέρει μεγαλύτερο φορτίο στο μπροστινό μέρος των ποδιών, ιδιαίτερα όταν συνδυάζεται με ανηφόρες.

Αξίζει τελικά να το δοκιμάσετε;

Μετά από επτά ημέρες αντίστροφης βάδισης, το συμπέρασμα είναι ξεκάθαρο: δεν πρόκειται για κάποιο «μαγικό κόλπο» που θα μεταμορφώσει την ισορροπία σας από τη μία στιγμή στην άλλη. Ωστόσο, τα οφέλη είναι υπαρκτά.

Μπορεί να παρατηρήσετε:

• καλύτερη σταθερότητα,
• μεγαλύτερη επίγνωση της κίνησης του σώματος,
• και πιο δυνατά πόδια.

Το σημαντικότερο είναι ότι πρόκειται για μια απλή, εύκολη και χαμηλής επιβάρυνσης δραστηριότητα. Δεν απαιτεί εξοπλισμό και μπορεί να ενσωματωθεί εύκολα στην καθημερινή σας ρουτίνα.

Αν όμως περιμένετε άμεσα και εντυπωσιακά αποτελέσματα, πιθανότατα θα απογοητευτείτε. Αντίθετα, όσοι επιμείνουν για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα ίσως διαπιστώσουν ότι η αντίστροφη βάδιση μπορεί να αποτελέσει ένα πολύ χρήσιμο κομμάτι μιας ολοκληρωμένης fitness ρουτίνας.

Όπως συμβουλεύει και η Dieujuste: «Ξεκινήστε με λίγα μόνο λεπτά κάθε φορά, όχι περισσότερο από πέντε έως οκτώ λεπτά ανά συνεδρία. Δύο ή τρεις φορές την εβδομάδα αρκούν για να αρχίσετε να βλέπετε οφέλη, ακόμη και με τόσο μικρή διάρκεια.»