Καθώς μεγαλώνουμε, αλλάζει τόσο η ποσότητα του λίπους στο σώμα όσο και το σημείο στο οποίο αποθηκεύεται.

Το μεγαλύτερο μέρος του σωματικού λίπους είναι υποδόριο, δηλαδή βρίσκεται ακριβώς κάτω από το δέρμα. Αυτός ο τύπος λίπους γενικά δεν είναι επιβλαβής και είναι απαραίτητος για τη συνολική υγεία. Το σπλαχνικό λίπος, όμως, είναι διαφορετικό. Συσσωρεύεται βαθιά στην κοιλιά και περιβάλλει τα εσωτερικά όργανα, ενώ έχει συνδεθεί στενά με σοβαρές καταστάσεις όπως ο διαβήτης και οι καρδιακές παθήσεις.

Ο ρόλος των ορμονών στην αύξηση του επικίνδυνου λίπους

Σε μια πρόσφατη μελέτη, που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό «Obesity Pillars», οι επιστήμονες διαπίστωσαν ότι οι ορμόνες, και ιδιαίτερα η τεστοστερόνη, παίζουν καθοριστικό ρόλο στον τρόπο με τον οποίο κατανέμεται το λίπος με την πάροδο του χρόνου.

«Καθώς οι άνδρες και οι γυναίκες μεγαλώνουν, παρατηρείται μια ανθυγιεινή μετατόπιση του λίπους από πιο ακίνδυνες περιοχές προς το σπλαχνικό διαμέρισμα», εξήγησε ο Jacob Earp, επίκουρος καθηγητής κινησιολογίας στο College of Agriculture, Health and Natural Resources. «Υπάρχει άμεση σύνδεση μεταξύ των ορμονών του φύλου και της κατανομής του λίπους σε όλο το σώμα».

Οι παραδοσιακές μέθοδοι απώλειας βάρους δεν στοχεύουν ειδικά το σπλαχνικό λίπος. Αντίθετα, μειώνουν συνολικά το σωματικό βάρος, κάτι που μπορεί να δημιουργήσει επιπλέον προβλήματα στα άτομα μεγαλύτερης ηλικίας.

«Αυτές οι γενικές στρατηγικές απώλειας βάρους δεν είναι πάντα η πιο υγιεινή επιλογή, ειδικά επειδή μαζί με το λίπος χάνεται και μυϊκή μάζα, ενώ η διατήρηση των μυών είναι εξαιρετικά σημαντική όσο μεγαλώνετε», ανέφερε ο Earp.

Η μελέτη εξέτασε τη γέλη (τζελ) τεστοστερόνης σε συνδυασμό με άσκηση

Ο Earp ηγήθηκε μιας νέας μελέτης που εξέτασε αν μια γέλη τεστοστερόνης, που εφαρμόζεται τοπικά, μπορεί να βοηθήσει γυναίκες μεγαλύτερης ηλικίας που αναρρώνουν από κάταγμα ισχίου, όταν συνδυάζεται με άσκηση.

Τα κατάγματα ισχίου αποτελούν σοβαρό πρόβλημα υγείας για τις γυναίκες μεγαλύτερης ηλικίας. Εμφανίζονται σχεδόν 3 φορές συχνότερα στις γυναίκες σε σχέση με τους άνδρες και αποτελούν βασική αιτία απώλειας ανεξαρτησίας. Η μειωμένη κινητικότητα μετά από έναν τέτοιο τραυματισμό μπορεί επίσης να αυξήσει τον κίνδυνο για επιπλέον προβλήματα υγείας και νέους τραυματισμούς.

Η μελέτη παρακολούθησε 66 γυναίκες άνω των 65 ετών που ανάρρωναν από πρόσφατο κάταγμα ισχίου. Πριν ξεκινήσει η δοκιμή, κάθε συμμετέχουσα υποβλήθηκε σε εξέταση DXA για την αξιολόγηση της σύστασης σώματος.

Όλες οι συμμετέχουσες ακολούθησαν ένα δομημένο πρόγραμμα άσκησης. Όμως, μόνο μία ομάδα έλαβε τη γέλη τεστοστερόνης ως μέρος της θεραπείας της.

Τα αποτελέσματα δείχνουν στοχευμένη μείωση του σπλαχνικού λίπους

Μετά από 6 μήνες, οι επαναληπτικές εξετάσεις έδειξαν ότι τα συνολικά επίπεδα σωματικού λίπους παρέμειναν παρόμοια και στις δύο ομάδες. Ωστόσο, προέκυψε μια σημαντική διαφορά στην κατανομή του λίπους.

Οι γυναίκες που χρησιμοποίησαν τη γέλη τεστοστερόνης είχαν χαμηλότερα επίπεδα σπλαχνικού λίπους. Αντίθετα, η ομάδα που δεν έλαβε την ορμόνη παρουσίασε αύξηση του σπλαχνικού λίπους, κάτι που συνήθως συμβαίνει κατά την αποκατάσταση μετά από κάταγμα ισχίου.

«Όταν υπάρχει τραυματισμός και γενικά όσο μεγαλώνετε, αναμένουμε αύξηση του σπλαχνικού λίπους», ανέφερε ο Earp. «Το αποτέλεσμα αυτό ανέτρεψε αυτή την τάση και οδήγησε σε επιλεκτική μείωση του λίπους στο σπλαχνικό διαμέρισμα».

Μια πολλά υποσχόμενη προσέγγιση για αποκατάσταση και υγιή γήρανση

Τα ευρήματα δείχνουν μια πιθανή νέα προσέγγιση για τη βελτίωση της αποκατάστασης και των μακροπρόθεσμων αποτελεσμάτων υγείας σε γυναίκες μεγαλύτερης ηλικίας μετά από σοβαρούς τραυματισμούς.

«Πρόκειται για τραυματισμούς με σοβαρές συνέπειες, από τους οποίους οι περισσότερες γυναίκες δεν αναρρώνουν πλήρως», εξήγησε ο Earp. «Σε αυτή την περίπτωση, οποιαδήποτε παρέμβαση μπορεί να έχει θετική επίδραση στην υγεία θα μπορούσε να οδηγήσει σε σημαντική βελτίωση της ποιότητας ζωής».