Όλοι έχουμε βρεθεί σε αυτή τη θέση. Ξέρουμε τι πρέπει να κάνουμε, γνωρίζουμε ότι θα μας ωφελήσει, αλλά παρ’ όλα αυτά το αναβάλλουμε. Είτε πρόκειται για άσκηση, είτε για μια επαγγελματική υποχρέωση, είτε για κάτι απλό όπως ένα ραντεβού που καθυστερείτε μήνες, ο εγκέφαλος συχνά βρίσκει χίλιες δικαιολογίες για να αποφύγει τη δράση. Και αυτό δεν έχει να κάνει με τεμπελιά ή έλλειψη πειθαρχίας, αλλά με τον τρόπο που λειτουργεί η ανθρώπινη ψυχολογία.
Σύμφωνα με ειδικούς ψυχικής υγείας, ο εγκέφαλος προτιμά τις συνήθειες και τις «εύκολες λύσεις» που μειώνουν το γνωστικό και συναισθηματικό φορτίο. Οτιδήποτε απαιτεί προσπάθεια, αβεβαιότητα ή σας φέρνει αντιμέτωπους με τον φόβο της αποτυχίας ενεργοποιεί μηχανισμούς αποφυγής. Το πρώτο και πιο ουσιαστικό βήμα είναι να αναγνωρίσετε ότι η δυσκολία είναι φυσιολογική. Όταν αντιμετωπίζετε τον εαυτό σας με αυστηρότητα και ενοχές, ενισχύετε την αναβλητικότητα αντί να τη μειώνετε. Αντί να σκέφτεστε ότι «πρέπει» να κάνετε κάτι, είναι πιο αποτελεσματικό να αποδεχτείτε ότι η συγκεκριμένη ενέργεια απαιτεί κόπο. Αυτή η αλλαγή οπτικής μειώνει την εσωτερική αντίσταση και σας επιτρέπει να προχωρήσετε χωρίς το βάρος της αυτοκριτικής.
Ένα ακόμη σημαντικό κόλπο είναι ο κατακερματισμός της υποχρέωσης. Οι μεγάλοι, φιλόδοξοι στόχοι συχνά τρομάζουν τον εγκέφαλο και οδηγούν σε αναβλητικότητα. Όταν όμως χωρίζετε μια εργασία σε μικρά βήματα, η πιθανότητα να ξεκινήσετε αυξάνεται σημαντικά. Η εστίαση δεν πρέπει να είναι στο τελικό αποτέλεσμα, αλλά στο αμέσως επόμενο βήμα. Όσο πιο απλό φαίνεται, τόσο λιγότερη αντίσταση προκαλεί.
Εξίσου σημαντικό είναι να μετατοπίσετε την προσοχή σας από το αποτέλεσμα στη διαδικασία. Όταν σκέφτεστε μόνο τι πρέπει να ολοκληρωθεί, η δραστηριότητα μοιάζει αγγαρεία. Αντίθετα, αν εστιάσετε στο πώς θα νιώσετε κατά τη διάρκεια, στο τι μικρό θετικό θα αποκομίσετε, ο εγκέφαλος αντιλαμβάνεται τη δράση ως λιγότερο απειλητική.
Η κοινωνική υποστήριξη λειτουργεί επίσης καταλυτικά. Όταν δεσμεύεστε απέναντι σε κάποιον άλλον, αυξάνεται η πιθανότητα να τηρήσετε την απόφασή σας. Η παρουσία ενός φίλου, ενός συνεργάτη ή ακόμη και ενός ανθρώπου που απλώς γνωρίζει τον στόχο σας, ενισχύει την αίσθηση ευθύνης και μειώνει την αναβλητικότητα.
Τέλος, είναι σημαντικό να ακούτε το σώμα και τα όριά σας. Δεν σημαίνει ότι κάθε αναβολή είναι αποτυχία. Σε ορισμένες περιπτώσεις, η ανάγκη για ξεκούραση ή αναπροσαρμογή είναι απολύτως θεμιτή. Η ευελιξία και η αυτοσυμπόνια δεν σας απομακρύνουν από τους στόχους σας· αντίθετα, σας βοηθούν να τους διατηρήσετε μακροπρόθεσμα. Όταν ξεγελάτε τον εγκέφαλό σας με κατανόηση αντί για πίεση, η δράση γίνεται πιο εφικτή και βιώσιμη.
