Έντονες αντιδράσεις και σοβαρά ερωτήματα από τους νεφροπαθείς για τη συνέχεια της θεραπείας τους, προκαλεί η παύση λειτουργίας της Μονάδα Τεχνητού Νεφρού Αίγινας, μετά τη λήξη της σύμβασής της με τον Εθνικό Οργανισμό Παροχής Υπηρεσιών Υγείας (ΕΟΠΥΥ).
Ο Πανελλήνιος Σύνδεσμος Νεφροπαθών κάνει λόγο για μια εξέλιξη που αφήνει τους ασθενείς της Αίγινα χωρίς άμεση πρόσβαση σε ζωτικής σημασίας υπηρεσίες αιμοκάθαρσης, καταγγέλλοντας παράλληλα διοικητικές ευθύνες και καθυστερήσεις που –όπως υποστηρίζει– οδήγησαν στο «λουκέτο».
Η σημασία της μονάδας για το νησί
Η Μονάδα Τεχνητού Νεφρού λειτουργούσε τα τελευταία επτά χρόνια, εξυπηρετώντας μόνιμους κατοίκους του νησιού που πάσχουν από χρόνια νεφρική ανεπάρκεια και εξαρτώνται από την αιμοκάθαρση για την επιβίωσή τους.
Για τους ασθενείς αυτούς, η θεραπεία δεν αποτελεί επιλογή αλλά αναγκαιότητα: απαιτείται τουλάχιστον τρεις φορές την εβδομάδα, σε σταθερό πρόγραμμα, χωρίς περιθώρια διακοπής. Η ύπαρξη της μονάδας στο νησί διασφάλιζε την άμεση πρόσβαση στη θεραπεία, περιορίζοντας τη σωματική ταλαιπωρία και την οικονομική επιβάρυνση.
Σύμφωνα με τον Σύνδεσμο, η παύση λειτουργίας της δομής δημιουργεί ένα επικίνδυνο κενό στη φροντίδα υγείας των νεφροπαθών, ιδίως για ηλικιωμένους ή πολυνοσηρούς ασθενείς που δυσκολεύονται να μετακινηθούν.
Αναγκαστικές μετακινήσεις στον Πειραιά
Μετά το κλείσιμο της μονάδας, οι ασθενείς καλούνται να μεταβαίνουν στον Πειραιά για να υποβληθούν σε αιμοκάθαρση. Αυτό συνεπάγεται μετακινήσεις με πλοίο, συνδυαστικά με χερσαία μέσα, τρεις φορές την εβδομάδα -συνολικά περίπου 156 διαδρομές ετησίως για κάθε ασθενή.
Οι νεφροπαθείς κάνουν λόγο για μια εξαντλητική διαδικασία, που ξεκινά από τις πρώτες πρωινές ώρες και ολοκληρώνεται αργά το απόγευμα, καθώς η αιμοκάθαρση διαρκεί αρκετές ώρες και ακολουθείται από κόπωση, υπόταση ή άλλες επιπλοκές.
Η μετακίνηση υπό αυτές τις συνθήκες δεν αποτελεί απλώς ταλαιπωρία, αλλά δυνητικό κίνδυνο για την υγεία, ιδιαίτερα σε περιόδους κακοκαιρίας ή αυξημένης τουριστικής κίνησης, όταν τα δρομολόγια επιβαρύνονται.
Οικονομική επιβάρυνση και ερωτήματα για το κόστος
Πέρα από τη σωματική καταπόνηση, οι ασθενείς και οι οικογένειές τους επιβαρύνονται οικονομικά. Το κόστος μετακίνησης (εισιτήρια, καύσιμα, ταξί, συνοδοί) συσσωρεύεται σε ετήσια βάση, δημιουργώντας σημαντική πίεση σε νοικοκυριά που ήδη αντιμετωπίζουν αυξημένες ιατρικές δαπάνες.
Ο Πανελλήνιος Σύνδεσμος Νεφροπαθών επισημαίνει ότι το συνολικό κόστος μεταφοράς και αποζημιώσεων ενδέχεται να προσεγγίζει ή και να υπερβαίνει τις οφειλές που φέρεται να υπήρχαν προς τη μονάδα πριν από τη λήξη της σύμβασής της. Το στοιχείο αυτό, όπως αναφέρει, εγείρει ερωτήματα για το κατά πόσο η διακοπή της λειτουργίας της δομής ήταν τελικά οικονομικά συμφέρουσα επιλογή.
Επιστολή προς την πολιτική ηγεσία
Ο Σύνδεσμος απέστειλε επιστολή προς τον πρωθυπουργό και τον υπουργό Υγείας, ζητώντας άμεση παρέμβαση για την επανεξέταση της υπόθεσης και την εξεύρεση λύσης. Στην επιστολή γίνεται λόγος για «αδιέξοδο» στο οποίο έχουν περιέλθει οι ασθενείς, ενώ διατυπώνεται έκκληση για επαναλειτουργία της μονάδας ή για εξασφάλιση ισοδύναμης τοπικής λύσης.
Οι εκπρόσωποι των νεφροπαθών τονίζουν ότι η αιμοκάθαρση δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται με λογικές διοικητικής διαχείρισης χωρίς να λαμβάνεται υπόψη η ανθρώπινη διάσταση. Η υγεία –υπογραμμίζουν– δεν μπορεί να μετατρέπεται σε πεδίο γραφειοκρατικών καθυστερήσεων.
Ζήτημα ισότιμης πρόσβασης στην υγεία
Η υπόθεση αναδεικνύει ευρύτερα ζητήματα ισότιμης πρόσβασης σε υπηρεσίες υγείας για τους κατοίκους νησιωτικών περιοχών. Η γεωγραφική ιδιαιτερότητα της χώρας καθιστά κρίσιμη τη λειτουργία εξειδικευμένων μονάδων εκτός των μεγάλων αστικών κέντρων, ιδιαίτερα για χρόνιες παθήσεις που απαιτούν συστηματική και αδιάλειπτη θεραπεία.
Για τους νεφροπαθείς της Αίγινας, το διακύβευμα δεν είναι μόνο η ευκολία, αλλά η ίδια η ποιότητα ζωής και η ασφάλεια της θεραπείας τους. Το ερώτημα που τίθεται πλέον είναι αν θα υπάρξει άμεση ανταπόκριση από την Πολιτεία, ώστε να αποκατασταθεί η πρόσβαση των ασθενών σε τοπική μονάδα αιμοκάθαρσης.
