Η ΕΛΣΤΑΤ έδωσε χθες στη δημοσιότητα τα στοιχεία που αφορούν τη στελέχωση στα Κέντρα Υγείας και οι αριθμοί έχουν και θετικά και αρνητικά μηνύματα.
Το θετικό στοιχείο είναι ότι το ιατρικό προσωπικό αυξήθηκε, καθώς από 3.920 που ήταν το 2024, ανέβηκε στους 4.030 το 2025. Σημειώνεται ότι την προηγούμενη χρονιά είχε παρουσιαστεί μείωση της τάξεως του 5,3%. Ωστόσο, η τελευταία αύξηση δεν ήταν αρκετή για να αναπληρώσει το προσωπικό που έχει χαθεί. Επίσης, τον δείκτη της αύξησης, δεν ακολούθησαν οι περιφέρειες Δυτικής Μακεδονίας και Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης, οι οποίες είχαν μείωση στο ιατρικό προσωπικό, κατά 2,9% και 1,6% αντίστοιχα.
Παράλληλα, παρατηρήθηκε αύξηση στο λοιπό προσωπικό (από 3.376 σε 3.469) και σε μηχανήματα (από 3.880 σε 3.953).
Από εκεί και πέρα, το ανησυχητικό στοιχείο είναι η μείωση στο νοσηλευτικό προσωπικό. Από 4.906 εργαζόμενους το 2024, φτάσαμε στους 4.856 το 2025.
Αξίζει να σημειωθεί ότι και την προηγούμενη χρονιά είχαμε μείωση στους νοσηλευτές στα Κέντρα Υγείας, από 5.098 σε 4.906. Επομένως, οι τελευταίες μειώσεις έρχονται και πατάνε στις προηγούμενες, δημιουργώντας τεράστια κενά στον πολύ σημαντικό κλάδο των νοσηλευτών.
Η ακτινογραφία της υποστελέχωσης στους νοσηλευτές
Αρνητικός πρωταγωνιστής στη μείωση προσωπικού είναι η Πελοπόννησος με -6,5% νοσηλευτές. Ακολουθούν:
- Νότιο Αιγαίο -5%
- Κρήτη -3%
- Αττική -2,9%
- Δυτική Μακεδονία -2,9%
- Ανατολική Μακεδονία και Θράκη -2,7%
- Δυτική Ελλάδα -1,6%
- Κεντρική Μακεδονία -1%
Στον αντίποδα, αύξηση στους νοσηλευτές είχαμε στις παρακάτω περιοχές:
- Ήπειρος +6,1%
- Στερεά Ελλάδα +4,6%
- Θεσσαλία +1,9%
- Βόρειο Αιγαίο +1,8%
Καμία μεταβολή δεν είχαμε στα Κέντρα Υγείας που βρίσκονται στα Ιόνια νησιά.
Το τελικό ισοζύγιο
Τα παραπάνω στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ αναδεικνύουν μια ανησυχητική πραγματικότητα: η Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας στη χώρα μας αποκτά σταδιακά «δύο ταχύτητες». Από τη μία πλευρά, η μικρή ενίσχυση σε γιατρούς, λοιπό προσωπικό και εξοπλισμό προσφέρει μια πρόσκαιρη «ανάσα», η οποία όμως δεν αρκεί για να καλύψει τα συσσωρευμένα κενά των προηγούμενων ετών. Από την άλλη, η συνεχιζόμενη «αιμορραγία» του νοσηλευτικού δυναμικού, ιδιαίτερα σε τουριστικές και ακριτικές περιοχές όπως η Πελοπόννησος, το Νότιο Αιγαίο και η Κρήτη, απειλεί να τινάξει στον αέρα την καθημερινή λειτουργία των Κέντρων Υγείας.
Όσο οι αποχωρήσεις των νοσηλευτών ξεπερνούν τις προσλήψεις, η πίεση σε όσους απομένουν θα αυξάνεται, με άμεσο αντίκτυπο στην ποιότητα εξυπηρέτησης των πολιτών. Χωρίς ένα άμεσο, κεντρικό πλάνο για την αναχαίτιση της φυγής των νοσηλευτών και τη δίκαιη γεωγραφική κατανομή του προσωπικού, η εικόνα των Κέντρων Υγείας θα συνεχίσει να επιδεινώνεται, αφήνοντας ολόκληρες περιοχές υγειονομικά εκτεθειμένες.
