Στην κατάργηση του ΣΕΥΥΠ με τον νόμο 4622/2019 και στο γεγονός ότι έμεινε η αγορά της υγείας χωρίς ουσιαστικό έλεγχο επί επτά χρόνια, εστιάζει με ανακοίνωσή του ο Τομέας Υγείας της ΕΛΑΣ με αφορμή τον θάνατο του Γιώργου Μαζωνάκη. Στην ανακοίνωσή του ο Τομέας Υγείας της ΕΛΑΣ τονίζει τα παρακάτω.
Τον Αύγουστο του 2019, με έναν από τους πρώτους νόμους της, την κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας για το «Επιτελικό Κράτος» (νόμος 4622/2019, ΦΕΚ Α΄ 133/07.08.2019), κατήργησε το Σώμα Επιθεωρητών Υπηρεσιών Υγείας και Πρόνοιας (ΣΕΥΥΠ). Το άρθρο 82 του νόμου είναι ρητό: το αυτοτελές Σώμα καταργείται και οι αρμοδιότητές του μεταφέρονται στην Εθνική Αρχή Διαφάνειας.
Το ΣΕΥΥΠ δεν ήταν μια γραφειοκρατική λεπτομέρεια. Ήταν οι «ράμπο της υγείας»: το ειδικό σώμα που έλεγχε διεξοδικά τα ιδιωτικά ιατρεία, τις κλινικές, τα νοσοκομεία και τα ινστιτούτα, που κυνηγούσε τα παράνομα «μαϊμού-ιατρεία» και τις παρατυπίες στην αγορά της υγείας. Ήταν, με απλά λόγια, ο θυρωρός που στεκόταν ανάμεσα στον πολίτη και στην ασυδοσία.
Επτά χρόνια μετά, το αποτέλεσμα είναι ένα τεράστιο ελεγκτικό κενό. Η Εθνική Αρχή Διαφάνειας, στην οποία μεταφέρθηκαν οι αρμοδιότητες, δεν ασκεί ουσιαστικούς, εξειδικευμένους υγειονομικούς ελέγχους στην έκταση και με την τεχνογνωσία που ασκούσε το ΣΕΥΥΠ. Οι υπηρεσίες υγείας λειτουργούν στην πράξη χωρίς συστηματική εποπτεία από το 2019 έως σήμερα. Και αυτό το κενό δεν είναι θεωρητικό: αναδεικνύεται με τον πιο τραγικό τρόπο κάθε φορά που ένα περιστατικό στην ιδιωτική αγορά υγείας καταλήγει σε ανθρώπινη τραγωδία, χωρίς να έχει προηγηθεί κανένας έλεγχος που θα μπορούσε να την είχε αποτρέψει.
Και εδώ έρχεται η πιο αποκαλυπτική ομολογία. Τον Ιούλιο του 2025, ο ίδιος ο υπουργός Υγείας κατέθεσε ρύθμιση για να επαναφέρει τους ελεγκτές υγείας από την Εθνική Αρχή Διαφάνειας πίσω στο Υπουργείο Υγείας. Δηλαδή η ίδια η κυβέρνηση που κατήργησε το ΣΕΥΥΠ το 2019, παραδέχεται σήμερα, σιωπηλά, ότι η απόφαση εκείνη ήταν λάθος. Επτά χρόνια αργότερα, και αφού το κενό μετρήθηκε σε βάρος της υγείας των πολιτών.
Αυτό δεν είναι απλώς μια αστοχία. Είναι η ίδια η φιλοσοφία του «Επιτελικού Κράτους» που αποκαλύπτεται: συγκέντρωση εξουσίας και «εξορθολογισμός» στα χαρτιά, που στην πράξη σήμανε την αποδόμηση ενός θεσμού ελέγχου με ειδική αποστολή και τεχνογνωσία. Στο όνομα της καταπολέμησης της «αλληλοεπικάλυψης αρμοδιοτήτων», καταργήθηκε ο μόνος μηχανισμός που θωράκιζε τον πολίτη απέναντι στην ασυδοσία μιας αγοράς που δεν αστειεύεται με τη ζωή του.
Ζητούμε:
Άμεση αποκατάσταση ενός αυτοτελούς, εξειδικευμένου σώματος επιθεώρησης υπηρεσιών υγείας και πρόνοιας, με πλήρη στελέχωση, θεσμική ανεξαρτησία και σαφή αρμοδιότητα ελέγχου του δημόσιου και του ιδιωτικού τομέα.
Δημόσια λογοδοσία για το ελεγκτικό κενό της περιόδου 2019-2026: πόσοι έλεγχοι διενεργήθηκαν, με ποια αποτελέσματα, και ποιες παρατυπίες έμειναν χωρίς πόρισμα όλα αυτά τα χρόνια.
Ειλικρίνεια απέναντι στους πολίτες. Αν η κυβέρνηση επαναφέρει σήμερα ό,τι κατήργησε το 2019, οφείλει να το πει καθαρά: ήταν λάθος. Και να αναλάβει την ευθύνη για τα επτά χρόνια που μεσολάβησαν.
Η υγεία των πολιτών δεν αντέχει πειράματα διακυβέρνησης. Ένα κράτος που καταργεί τους ελεγκτές της υγείας και το ανακαλύπτει επτά χρόνια και πολλές τραγωδίες αργότερα, δεν είναι «επιτελικό». Είναι ένα κράτος που άφησε την υγεία μας απροστάτευτη, και τώρα προσπαθεί να το κρύψει πίσω από μια σιωπηλή διόρθωση.
