Σίγουρα, δεν είναι το πιο εύκολο πράγμα στον κόσμο να «πείσετε» το παιδί σας να τρώει λαχανικά σε καθημερινή βάση. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι είναι και κάτι ανέφικτο. Με τον σωστό τρόπο όλα μπορούν να συμβούν. Ακόμα και τα πιο «δύσκολα» παιδιά μπορούν να «εκπαιδευτούν» σε μία ρουτίνα διατροφής με λαχανικά και φρούτα. Τι μπορείτε να κάνετε…
1. Να δίνετε στο παιδί σας μία ποικιλία λαχανικών από μικρή ηλικία
2. Να προσφέρετε τα λαχανικά στην έναρξη κάθε γεύματος
3. Να αυξήσετε την ποσότητα των υγιεινών τροφών που σερβίρετε
4. Να φροντίσετε για την ελκυστική παρουσίαση των λαχανικών στο πιάτο
5. Οι γονείς να δίνουν το καλό παράδειγμα
6. Να αφήνετε το παιδί να επεξεργάζεται το φαγητό και πιθανόν να παίζει με αυτό
Εκτός, από τα παραπάνω μπορείτε να βάλετε το παιδί σας στην κουζίνα και να του μάθετε να μαγειρεύει, χρησιμοποιώντας μία ποικιλία λαχανικών αλλά και άλλων συστατικών. Με αυτό τον τρόπο, θα του δημιουργηθεί η επιθυμία να θέλει να δοκιμάσει αυτό που θα φτιάξει.
Σύμφωνα με την ψυχολόγο, Dr Natalie Masento «όλα τα παιδιά προσχολικής ηλικίας περνούν από μια φάση που είναι γνωστή ως «τροφική νεοφοβία». Πρόκειται για την κατάσταση κατά την οποία τα παιδιά επιδεικνύουν επιφυλακτικότητα όταν δοκιμάζουν νέες τροφές και αρνούνται επανειλημμένα να τις καταναλώσουν».
Η ειδικός λέει ότι «η απροθυμία απέναντι σε νέες και άγνωστες τροφές σε αυτή την ηλικία δεν είναι ασυνήθιστη. Στην πραγματικότητα, είναι απολύτως φυσιολογική». Η ίδια προσθέτει ότι «η νεοφοβία θεωρείται εξελικτικό ένστικτο: όταν τα παιδιά φτάνουν στην προσχολική ηλικία, αρχίζουν να κατηγοριοποιούν τι αποτελεί τροφή και τι όχι. Απορρίπτουν κάθε τροφή που δεν τους είναι οικεία, καθώς υποθέτουν ότι είναι δυσάρεστη».
Για να ελαχιστοποιηθούν οι επιπτώσεις της τροφικής νεοφοβίας, η Natalie Masento συνιστά την ενίσχυση της εξοικείωσης με τις νέες τροφές, εστιάζοντας ιδιαίτερα στην οπτική επαφή και στη γευστική γνωριμία με αυτές.
Η διαδικασία αυτή περιλαμβάνει τη συχνή έκθεση του παιδιού σε μια άγνωστη τροφή από την πλευρά του γονέα, ώστε το παιδί να εξοικειωθεί σταδιακά μαζί της και, κατά συνέπεια, να είναι πιο δεκτικό και πρόθυμο να τη δοκιμάσει. Η τεχνική αυτή μπορεί να συνδυαστεί με τη μέθοδο της μίμησης προτύπου, κατά την οποία το παιδί αντιγράφει τη συμπεριφορά του γονέα. Για παράδειγμα, εάν ένας γονέας εκθέτει συχνά το παιδί στο μπρόκολο και το καταναλώνει ο ίδιος μπροστά του, τότε με την πάροδο του χρόνου αυξάνονται οι πιθανότητες να το δοκιμάσει και το παιδί.
