Η ψυχολογία μπορεί να εξηγήσει πολλές πτυχές της ανθρώπινης συμπεριφοράς. Για παράδειγμα, υπάρχουν κάποιοι άνθρωποι, οι οποίοι δεν θέλουν αγκαλιές. Πώς εξηγείται αυτή η συμπεριφορά;

Η τάση μας να επιδιώκουμε τη σωματική επαφή - είτε πρόκειται για μια αγκαλιά, ένα χτύπημα στην πλάτη ή το πιάσιμο του χεριού ενός φίλου - πηγάζει συχνά από τις εμπειρίες της πρώιμης παιδικής μας ηλικίας. Σε μια οικογένεια όπου δεν συνηθιζόταν η εξωτερίκευση συναισθημάτων μέσω της σωματικής επαφής, τα παιδιά ενδέχεται να υιοθετήσουν το ίδιο πρότυπο συμπεριφοράς μεγαλώνοντας. Από την άλλη πλευρά, ορισμένα παιδιά μεγαλώνοντας νιώθουν «στερημένα» από τη σωματική επαφή και εξελίσσονται σε άτομα που αγκαλιάζουν συχνά τους άλλους, αδυνατώντας να χαιρετήσουν έναν φίλο χωρίς μια αγκαλιά ή ένα άγγιγμα στον ώμο.

Προηγούμενες εμπειρίες αρνητικής σωματικής επαφής μπορούν να επηρεάσουν την στάση ενός ατόμου

Εάν ένα άτομο έχει πέσει θύμα κακοποίησης ή έχει βιώσει τραυματικά γεγονότα στη ζωή του, ενδέχεται να αισθάνεται ιδιαίτερο φόβο απέναντι στην κοινωνική επαφή ή τις αγκαλιές. Στις περιπτώσεις, κατά τις οποίες ένα άτομο έχει υποστεί σεξουαλική ή σωματική κακοποίηση από εκείνους που ήταν υπεύθυνοι για την ευημερία και τη φροντίδα του, είναι πιθανό να αποφεύγει έντονα τη σωματική επαφή κατά την ενήλικη ζωή του.

Όταν ένα άτομο συνειδητοποιεί ότι η «επαφή» είναι αυτή που δίνει στους άλλους τη δύναμη να το πληγώσουν, μπορεί να απομονωθεί και να αποφεύγει σχέσεις που κανονικά θα περιλάμβαναν σωματική επαφή, συμπεριλαμβανομένων των ερωτικών σχέσεων και των στενών φιλιών.

Η στάση απέναντι στη σωματική επαφή μπορεί να αντικατοπτρίζει ασυνήθιστους φόβους

Ορισμένοι άνθρωποι απλώς δεν ανέχονται την παραβίαση του προσωπικού τους χώρου. Μπορεί να αισθάνονται ότι απειλούνται από την εγγύτητα κάποιου άλλου ή να νιώθουν ευάλωτοι αν επιτρέψουν σε κάποιον να τους δείξει ζεστασιά ή τρυφερότητα. Κάποιοι μπορεί να έχουν μικροβιοφοβία και να μην τους αρέσει να αγγίζουν το σώμα άλλων ανθρώπων. Τα άτομα που έχουν τον φόβο της αφής ονομάζονται «haphephobic».

Η αυτοπεποίθηση και το κοινωνικό άγχος ενδέχεται να επηρεάσουν τη στάση ενός ατόμου

Έχει διαπιστωθεί ότι τα άτομα που είναι πιο ανοιχτά στη σωματική επαφή τείνουν να έχουν υψηλότερα επίπεδα αυτοπεποίθησης. Αντιθέτως, τα άτομα με αυξημένο κοινωνικό άγχος ενδέχεται, γενικά, να διστάζουν να προχωρήσουν σε κινήσεις τρυφερής σωματικής επαφής με άλλους, συμπεριλαμβανομένων των φίλων τους. Το άγχος αυτό συνδέεται με την έλλειψη σιγουριάς για τον εαυτό τους και το αίσθημα δυσφορίας σε κοινωνικές περιστάσεις. Ο φόβος μήπως κάποιος κάνει μία κίνηση προσέγγισης προς εσάς μπορεί να εντείνει τη δυσφορία σας, καθώς στρέφει την προσοχή και το βλέμμα των άλλων πάνω σας.

Η αυτοεκτίμηση και τα ζητήματα που αφορούν το σώμα ενδέχεται να παίζουν κάποιο ρόλο

Αν έχεις μεγαλώσει πιστεύοντας ότι είσαι «άσχημος/η», «χοντρός/ή», «ανεπιθύμητος/η», και άλλα, την πρώτη φορά που θα επιτρέψεις στον εαυτό σου να έρθει σε επαφή με το σώμα σου με τρόπο «ανοιχτό και ειλικρινή» —μέσω ενός μασάζ από κάποιον άγνωστο, των οδηγιών ενός δασκάλου γιόγκα, του υποστηρικτικού και χωρίς κριτική αγγίγματος κάποιου που νοιάζεται για σένα κλπ - είναι πολύ πιθανό να κατακλυστείς από ανακούφιση, ευγνωμοσύνη, έκπληξη, αποδοχή, ακόμα και λύπη επειδή είχες αποκοπεί από τον ίδιο σου τον εαυτό για τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα.