Τα κενά που αφορούν τους νοσηλευτές στο ΕΣΥ είναι μεγάλα.
Συγκεκριμένα:
- Η Ελλάδα καταγράφει μόλις 2,2 έως 3,3 νοσηλευτές ανά 1.000 κατοίκους, κατέχοντας μία από τις τελευταίες θέσεις στην Ευρώπη. Ο μέσος όρος στην Ε.Ε. είναι 8,5 και στον ΟΟΣΑ 9,2.
- Στα ελληνικά νοσοκομεία συναντάμε συχνά αναλογία 1 νοσηλευτή προς 15 (ή και περισσότερους) ασθενείς στη βάρδια. Το διεθνώς ασφαλές όριο που θέτει ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (ΠΟΥ) είναι 1 προς 4.
- Τα οργανικά κενά στο ΕΣΥ υπολογίζονται σε πάνω από 20.000 νοσηλευτές.
Ωστόσο, το πρόβλημα φαίνεται ότι δεν σταματάει εδώ, καθώς τα στοιχεία που δείχνουν τη μελλοντική στελέχωση προμηνύουν ένα δυσοίωνο μέλλον. Ειδικότερα, περισσότερες από μία στις τρεις θέσεις εισακτέων στις πανεπιστημιακές σχολές Νοσηλευτικής της χώρας έμειναν φέτος κενές. Από τις συνολικά 1.554 θέσεις που προσφέρθηκαν από τις εννέα πανεπιστημιακές σχολές, καλύφθηκαν μόλις οι 1.027, με αποτέλεσμα 527 θέσεις, ποσοστό 34%, να παραμείνουν κενές.
Σύμφωνα με τον πρόεδρο της ΠΟΕΔΗΝ Μιχάλη Γιαννάκο, η χαμηλή ζήτηση για τις πανεπιστημιακές σχολές Νοσηλευτικής δημιουργεί εύλογους προβληματισμούς για το ποιοι θα στελεχώσουν τα νοσοκομεία τα επόμενα χρόνια.
Το βασικό ερώτημα είναι γιατί οι νέοι γυρίζουν την πλάτη σε ένα επάγγελμα που θεωρείται κρίσιμο για τη λειτουργία του συστήματος υγείας.
Νοσηλευτές: Χαμηλές αποδοχές, τεράστια ευθύνη
Σύμφωνα με τις επισημάνσεις της ΠΟΕΔΗΝ, ένας από τους σημαντικότερους λόγους είναι οι χαμηλές αποδοχές σε σχέση με την ευθύνη, τις απαιτήσεις και τις συνθήκες εργασίας.
Ενδεικτικά, ο πρώτος καθαρός μισθός νοσηλευτή Πανεπιστημιακής Εκπαίδευσης στο ΕΣΥ αναφέρεται στα 860,03 ευρώ, ενώ για βοηθό νοσηλευτή διαμορφώνεται στα 768,98 ευρώ και για τραυματιοφορέα στα 708,24 ευρώ.
Παράλληλα, οι εργαζόμενοι στο ΕΣΥ, ως δημόσιοι υπάλληλοι, δεν λαμβάνουν τα δώρα εορτών και το επίδομα αδείας που προβλέπονται στον ιδιωτικό τομέα. Οι πρόσθετες αμοιβές αφορούν κυρίως την εργασία σε νυχτερινές βάρδιες, απογεύματα και αργίες, με το σχετικό επίδομα για πλήρες κυκλικό ωράριο να χαρακτηρίζεται ανεπαρκές σε σχέση με τις πραγματικές απαιτήσεις της εργασίας.
Παρά τις προκηρύξεις θέσεων το ισοζύγιο προσλήψεων και αποχωρήσεων νοσηλευτικού προσωπικού παραμένει αρνητικό. Το αποτέλεσμα είναι ένας φαύλος κύκλος: λιγότερο προσωπικό σημαίνει μεγαλύτερη επιβάρυνση για όσους παραμένουν στο ΕΣΥ, δυσκολότερες συνθήκες εργασίας και, τελικά, ακόμη μεγαλύτερη δυσκολία προσέλκυσης νέων επαγγελματιών.
Η εικόνα αυτή δημιουργεί και ένα ευρύτερο ζήτημα για το μέλλον της δημόσιας υγείας. Αν οι νέοι δεν επιλέγουν τη Νοσηλευτική και όσοι αποφοιτούν δεν βλέπουν προοπτική επαγγελματικής σταδιοδρομίας στο ΕΣΥ, η χώρα κινδυνεύει να βρεθεί αντιμέτωπη με ακόμη μεγαλύτερη έλλειψη ανθρώπινου δυναμικού τα επόμενα χρόνια.








