Η Παγκόσμια Ημέρα για την Ασφάλεια των Ασθενών τιμάται κάθε χρόνο στις 17 Σεπτεμβρίου. Με το ψήφισμα WHA 72.6 για την παγκόσμια δράση για την ασφάλεια των ασθενών, ο ΠΟΥ αναγνωρίζει την ασφάλεια των ασθενών ως προτεραιότητα δημόσιας υγείας σε παγκόσμιο επίπεδο.

Σύμφωνα με το Περιφερειακό Κέντρο Πληροφόρησης του ΟΗΕ:

• Περίπου 1 στους 10 ασθενείς υφίσταται βλάβη στο πλαίσιο της παρεχόμενης φροντίδας υγείας, ενώ περισσότεροι από 3 εκατομμύρια θάνατοι καταγράφονται ετησίως εξαιτίας μη ασφαλούς περίθαλψης. Στις χώρες χαμηλού και μεσαίου εισοδήματος, έως και 4 στους 100 ασθενείς χάνουν τη ζωή τους εξαιτίας μη ασφαλούς φροντίδας.

• Πάνω από το 50% αυτής της βλάβης (δηλαδή 1 στους 20 ασθενείς) μπορεί να προβλεφθεί. Το ήμισυ αποδίδεται σε σφάλματα φαρμακευτικής αγωγής.

• Ορισμένες εκτιμήσεις αναφέρουν ότι μέχρι και 4 στους 10 ασθενείς υφίστανται βλάβη σε πρωτοβάθμια ή εξωνοσοκομειακή φροντίδα, εκ των οποίων έως και το 80% (23,6–85%) είναι δυνητικά αποτρέψιμη.

• Συνήθη ανεπιθύμητα συμβάντα που οδηγούν σε αποτρέψιμη βλάβη είναι: φαρμακευτικά σφάλματα, μη ασφαλείς χειρουργικές πρακτικές, λοιμώξεις σχετιζόμενες με την παροχή υγειονομικής περίθαλψης, διαγνωστικά σφάλματα, πτώσεις ασθενών, κατακλίσεις, λανθασμένη ταυτοποίηση ασθενών, μη ασφαλείς μεταγγίσεις αίματος και φλεβική θρομβοεμβολή.

• Η βλάβη των ασθενών μπορεί να μειώσει την παγκόσμια οικονομική ανάπτυξη κατά 0,7% ετησίως. Σε παγκόσμια κλίμακα, το έμμεσο οικονομικό κόστος ανέρχεται σε τρισεκατομμύρια δολάρια κάθε χρόνο.

• Η επένδυση στην πρόληψη της βλάβης όχι μόνο εξοικονομεί πόρους αλλά κυρίως οδηγεί σε καλύτερα αποτελέσματα για τους ασθενείς. Ενδεικτικά, η ενεργή εμπλοκή των ασθενών, όταν εφαρμόζεται σωστά, μπορεί να μειώσει τη βλάβη έως και κατά 15%.

Η ασφάλεια των ασθενών, όπως σημειώνει το Περιφερειακό Κέντρο Πληροφόρησης του ΟΗΕ ορίζεται ως «η απουσία αποτρέψιμης βλάβης στους ασθενείς και η μείωση του κινδύνου περιττής βλάβης που συνδέεται με την παροχή υγειονομικής φροντίδας στο ελάχιστο αποδεκτό επίπεδο».

Σε ένα ευρύτερο σύστημα υγείας, νοείται ως ένα πλαίσιο οργανωμένων δραστηριοτήτων, το οποίο διαμορφώνει κουλτούρες, διαδικασίες, συμπεριφορές, τεχνολογίες και περιβάλλοντα, τα οποία συστηματικά και με διάρκεια περιορίζουν τους κινδύνους, μειώνουν τη συχνότητα αποτρέψιμων βλαβών, καθιστούν τα σφάλματα λιγότερο πιθανά και ελαχιστοποιούν τις επιπτώσεις τους όταν τελικά συμβούν.