Ανησυχία προκαλούν οι επιπτώσεις της λήψης αντιβιοτικών στο έντερο. Όπως διαπιστώθηκε, οι θεραπείες με αντιβιοτικά μπορούν να επηρεάσουν το μικροβίωμα του εντέρου, για μεγάλο χρονικό διάστημα. Μία νέα μελέτη μάλιστα, δείχνει ότι ορισμένοι τύποι αντιβιοτικών μπορούν να συνδεθούν με αλλαγές στο μικροβίωμα του εντέρου για ακόμη και τέσσερα έως οκτώ χρόνια μετά από τη λήξη της θεραπείας. Τα ευρήματα δημοσιεύθηκαν στο Nature Medicine.
Μέχρι τώρα γνωρίζαμε ότι τα αντιβιοτικά έχουν σημαντική βραχυπρόθεσμη επίδραση στο μικροβίωμα του εντέρου, αλλά πλέον αμφισβητείται η χρονική περίοδος που διαρκούν αυτές οι αλλαγές.
Μια διεθνής ερευνητική ομάδα, με επικεφαλής επιστήμονες του Πανεπιστημίου της Ουψάλα στη Σουηδία, εντόπισε ισχυρούς δεσμούς μεταξύ του ιστορικού χρήσης αντιβιοτικών ενός ατόμου και της σύνθεσης του εντερικού μικροβιώματος, συμπεριλαμβανομένης της ποικιλομορφίας των βακτηριακών ειδών.
«Μπορούμε να δούμε ότι η χρήση αντιβιοτικών ήδη από τέσσερα έως οκτώ χρόνια πριν, συνδέεται με τη σύνθεση του εντερικού μικροβιώματος ενός ατόμου σήμερα. Ακόμα και μια μόνο αγωγή με ορισμένους τύπους αντιβιοτικών αφήνει ίχνη», λέει ο Gabriel Baldanzi, πρώτος συγγραφέας της μελέτης και πρώην διδακτορικός φοιτητής στο Πανεπιστήμιο της Ουψάλα.
«Η χρήση αντιβιοτικών λαμβάνεται πολύ σοβαρά υπόψιν στη Σουηδία και η χώρα ήδη εφαρμόζει αυστηρά μέτρα διαχείρισης των αντιβιοτικών», προσθέτει ο Baldanzi. «Οι άνθρωποι θα πρέπει να συνεχίσουν να ακολουθούν τις συστάσεις του γιατρού τους. Ωστόσο, τα ευρήματα μας βοηθούν να ρίξουμε φως σε άλλες μακροπρόθεσμες συνέπειες των αντιβιοτικών που σπάνια λαμβάνονται υπόψιν», διευκρίνισε.
Στη μελέτη, οι ερευνητές ανέλυσαν δεδομένα μητρώου φαρμάκων μαζί με μια λεπτομερή χαρτογράφηση του εντερικού μικροβιώματος 14.979 ενηλίκων που ζουν στη Σουηδία. Το μικροβίωμα του εντέρου συγκρίθηκε μεταξύ των συμμετεχόντων που είχαν λάβει διαφορετικά είδη αντιβιοτικών και εκείνων που δεν είχαν λάβει αντιβιοτικά κατά τη διάρκεια της περιόδου μελέτης.
Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι τα αποτελέσματα διέφεραν σημαντικά ανάλογα με τον τύπο του αντιβιοτικού που χρησιμοποιήθηκε. Οι ισχυρότερες συσχετίσεις παρατηρήθηκαν για την κλινδαμυκίνη, τις φθοροκινολόνες και τη φλουκλοξακιλλίνη. Αντίθετα, η πενικιλίνη V, το πιο συχνά συνταγογραφούμενο αντιβιοτικό για τη θεραπεία λοιμώξεων εκτός νοσοκομείων στη Σουηδία, συνδέθηκε με μικρές και βραχυπρόθεσμες αλλαγές στο μικροβίωμα.
Οι ερευνητές αναγνωρίζουν ότι η μελέτη κάλυψε μόνο συνταγές από τα προηγούμενα οκτώ χρόνια και ότι μια μεγαλύτερη περίοδος παρακολούθησης θα μπορούσε να παράσχει περαιτέρω πληροφορίες. Μια άλλη πτυχή είναι ότι η κατάσταση του μικροβιώματος του εντέρου ελήφθη μόνο μία φορά ανά συμμετέχοντα.
