Η οστεοαρθρίτιδα είναι η πιο συχνή πάθηση των αρθρώσεων παγκοσμίως. Μια σημαντική μελέτη που δημοσιεύτηκε πρόσφατα στο περιοδικό The Lancet εκτιμά ότι πάνω από 595 εκατομμύρια άνθρωποι ζουν σήμερα με την πάθηση και αυτός ο αριθμός προβλέπεται να αυξηθεί σε σχεδόν ένα δισεκατομμύριο έως το 2050.

Παράγοντες όπως η επιμήκυνση του προσδόκιμου ζωής, η καθιστική ζωή και τα αυξανόμενα ποσοστά παχυσαρκίας είναι πιθανό να συμβάλλουν σε αυτήν την αύξηση. Ωστόσο, η πιο αποτελεσματική θεραπεία συχνά παραβλέπεται. Αντί οι γιατροί να βασίζονται σε φαρμακευτικές αγωγές ή χειρουργική επέμβαση, οι ερευνητές λένε ότι η τακτική άσκηση παραμένει η πιο αποτελεσματική μέθοδος για τη διαχείριση της πάθησης.

Αρκετές μελέτες από χώρες όπως η Ιρλανδία, το Ηνωμένο Βασίλειο, η Νορβηγία και οι Ηνωμένες Πολιτείες αποκαλύπτουν μία σταθερή τάση. Λιγότεροι από τους μισούς ασθενείς που διαγιγνώσκονται με οστεοαρθρίτιδα παραπέμπονται σε προγράμματα άσκησης ή φυσικοθεραπείας από τους γενικούς ιατρούς τους. Εν τω μεταξύ, πάνω από το 60% των ασθενών λαμβάνουν θεραπείες που δεν υποστηρίζονται από κλινικές οδηγίες και σχεδόν το 40% παραπέμπεται σε χειρουργούς πριν εξετάσει μη χειρουργικές επιλογές.

Ο ρόλος της άσκησης στην αντιμετώπιση της οστεοπόρωσης

Η οστεοαρθρίτιδα δεν επηρεάζει μόνο τον χόνδρο. Επηρεάζει επίσης τα γύρω οστά, τους συνδέσμους, τους μύες, το αρθρικό υγρό, ακόμη και τα νεύρα που ελέγχουν την κίνηση. Οι αδύναμοι μύες είναι συχνά ένα από τα πρώτα σημάδια και η προπόνηση δύναμης μπορεί να βοηθήσει στην αντιμετώπιση αυτού του ζητήματος.

Οι ειδικοί εξηγούν ότι η κίνηση είναι απαραίτητη για τη διατήρηση υγιών αρθρώσεων. Ο χόνδρος, ο λείος ιστός που προστατεύει τα οστά μέσα στις αρθρώσεις, δεν έχει τη δική του παροχή αίματος. Αντίθετα, εξαρτάται από την κίνηση για να λάβει θρεπτικά συστατικά. Όταν μια άρθρωση είναι υπό βάρος, ο χόνδρος συμπιέζεται απαλά, ωθώντας το υγρό προς τα έξω. Όταν απελευθερώνεται η πίεση, αυτό το υγρό ρέει πίσω, παρέχοντας θρεπτικά συστατικά και λίπανση.

Εξαιτίας αυτού, η περιγραφή της οστεοαρθρίτιδας ως απλής «φθοράς» μπορεί να είναι παραπλανητική. Οι επιστήμονες θεωρούν πλέον την πάθηση ως μια σύνθετη διαδικασία που περιλαμβάνει βλάβη και αποκατάσταση σε ολόκληρη την άρθρωση.

Η άσκηση βοηθά στην αντιμετώπιση σημαντικών παραγόντων κινδύνου, όπως η παχυσαρκία και η φλεγμονή. Το υπερβολικό σωματικό λίπος απελευθερώνει χημικές ουσίες που μπορούν να βλάψουν τον χόνδρο και να επιδεινώσουν τα προβλήματα των αρθρώσεων. Η τακτική σωματική δραστηριότητα μπορεί να μειώσει τη φλεγμονή, να ελαχιστοποιήσει την κυτταρική βλάβη και να βελτιώσει τη λειτουργία των αρθρώσεων.