Σε παγκρήτια πανυγειονομική κινητοποίηση προχωρούν την Τετάρτη 27 Μαΐου 2026 υγειονομικοί και εργαζόμενοι στον χώρο της υγείας. Βασικό τους αίτημα είναι η ενίσχυση των δημόσιων δομών και η αντιμετώπιση των περιφερειακών ανισοτήτων στο ΕΣΥ. Η κινητοποίηση θα ξεκινήσει στις 10:30 το πρωί με συγκέντρωση στην πύλη του Βενιζελείου Νοσοκομείου Ηρακλείου, ενώ στη συνέχεια θα πραγματοποιηθεί πορεία προς την πλατεία Ελευθερίας, όπου θα ακολουθήσουν ομιλίες και χαιρετισμοί φορέων. Οι διοργανωτές απευθύνουν κάλεσμα για μαζική συμμετοχή εργαζομένων και πολιτών, υπογραμμίζοντας την ανάγκη ευρείας κοινωνικής στήριξης.

Με σύνθημα «Βάζουμε τέλος στις περιφερειακές υγειονομικές ανισότητες», οι συμμετέχοντες θέτουν στο επίκεντρο αιτήματα για ενίσχυση όλων των υγειονομικών μονάδων της Κρήτης, καθώς και για περιορισμό των διακομιδών προς τα δύο μεγάλα νοσοκομεία του Ηρακλείου.

Παράλληλα, διεκδικούν κίνητρα και αυξήσεις στους μισθούς, ένταξη στα Βαρέα και Ανθυγιεινά Επαγγέλματα (ΒΑΕ), καθώς και μονιμοποίηση συμβασιούχων και απομάκρυνση των εργολάβων από τις δημόσιες δομές υγείας.

Η κινητοποίηση εντάσσεται σε μια ευρύτερη προσπάθεια ανάδειξης των προβλημάτων που αντιμετωπίζει το Εθνικό Σύστημα Υγείας στην Κρήτη.
Αναλυτικά, τις θέσεις και τα αιτήματα του κλάδου παρουσιάζει με ανακοίνωσή της η Ομοσπονδία (ΠΟΕΔΗΝ), ενόψει της κινητοποίησης στο Ηράκλειο.

Η ανακοίνωση της ΠΟΕΔΗΝ

«Αναδεικνύουμε για άλλη μία φορά το λειτουργικό αδιέξοδο των Υγειονομικών Μονάδων της Περιφέρειας της νησιωτικής χώρας εξαιτίας των σοβαρών ελλείψεων προσωπικού όλων των ειδικοτήτων.

Η κάλυψη των Υγειονομικών Μονάδων της νησιωτικής χώρας με προσωπικό προκειμένου να προσφέρουν ασφαλείς υπηρεσίες δεν θα πρέπει να συνδυάζεται με το τουριστικό προϊόν της χώρας, αλλά ως υποχρέωση του κράτους να προσφέρει ασφαλείς υπηρεσίες στους κατοίκους των νησιών καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους.

Δικαίωμα για υψηλής ποιότητας υπηρεσίες υγείας έχουν και οι μόνιμοι κάτοικοι των νησιών ειδικά τον χειμώνα που οι διακομιδές είναι δύσκολες λόγω των κακών καιρικών συνθηκών.

Η ανθρώπινη ζωή είναι ανεκτίμητη και μία ζωή να χάνεται από τις ανεπάρκειες του συστήματος, είναι μείζον ζήτημα. Τα Νοσοκομεία των νησιών δεν είναι ξενοδοχεία να μετράμε την πληρότητα.

Βασικές ειδικότητες γιατρών είναι μονήρης. Το νοσηλευτικό και λοιπό προσωπικό είναι ανεπαρκές με αποτέλεσμα να βρίσκονται σε διαρκή ετοιμότητα για να αντιμετωπίσουν έκτακτα περιστατικά.

Μπορεί οι Υγειονομικές Μονάδες πολλών νησιών να μην έχουν την επισκεψιμότητα ασθενών των μεγάλων οργανωμένων Νοσοκομείων της χώρας υπάρχει όμως μία ειδοποιός διαφορά. Ο γιατρός, ο νοσηλευτής ή οι υπάλληλοι άλλων ειδικοτήτων στα οργανωμένα νοσοκομεία όταν τελειώνει το ωράριο εργασίας αποκτούν ελεύθερο χρόνο για την οικογένειά τους και για τις προσωπικές ανάγκες. Οι εργαζόμενοι στις Υγειονομικές Μονάδες των νησιών είναι όμηροι του τηλεφώνου.

Σε εργασίες που σχετίζονται με τον τουρισμό λαμβάνουν περισσότερα χρήματα από τους υγειονομικούς και εργάζονται μόνο τους καλοκαιρινούς μήνες. Το χειμώνα βρίσκονται στο ταμείο ανεργίας που το επίδομα αγγίζει τους μισθούς μας. Γιατί να δουλέψει κάποιος στο Νοσοκομείο ή το Κέντρο Υγείας κα να είναι αιχμάλωτος του ΕΣΥ; Οι μισθοί των υγειονομικών δεν αρκούν ούτε για το ενοίκιο του σπιτιού.

Γι’ αυτό όσοι προσλαμβάνονται σε Υγειονομικές Μονάδες των νησιών αμέσως παραιτούνται ή αναγκάζονται να διαμένουν σε ακατάλληλα καταλύματα.
Ένας γιατρός λαμβάνει λιγότερα των 2.000 ευρώ το μήνα, ο νοσηλευτής 850 ευρώ, ο Βοηθός νοσηλευτή 750 ευρώ και ο τραυματιοφορέας 700 ευρώ το μήνα.

Είναι αδιανόητο οι φορείς των νησιών που σε πολλές περιπτώσεις δεν συμβάλουν σε κίνητρα προς το υγειονομικό προσωπικό (Δήμοι, Περιφέρειες κλπ) και όπου συμβάλλουν είναι μόνο για τους γιατρούς και όχι για το νοσηλευτικό και λοιπό προσωπικό.

Παράδειγμα οι Ενώσεις Ξενοδοχοϋπαλλήλων δεν θα έπρεπε να προσφέρουν δωρεάν διαμονή στο υγειονομικό προσωπικό; Με τέτοιες ενέργειες θα προστάτευαν το τουριστικό προϊόν αφού οι επισκέπτες των νησιών λαμβάνουν υπ’ όψιν το επίπεδο της Υγειονομικής Περίθαλψης.

Υπάρχουν νησιά που δεν είναι σε θέση να κάνουν διαγνωστικές εξετάσεις. Ιδιωτικός τομέας δεν υπάρχει και όπου υπάρχει πολλά εκ των Ιδιωτικών Διαγνωστικών Κέντρων δεν είναι συμβεβλημένα με τον ΕΟΠΥΥ. Χρόνιοι ασθενείς μετακινούνται για να κάνουν τις απαραίτητες εξετάσεις και θεραπείες.

Οι μετακινήσεις προσωπικού με κίνητρα γίνονται τους καλοκαιρινούς μήνες (γιατροί, διασώστες, νοσηλευτές κλπ). Όμως μπαλώνουμε μια τρύπα και ανοίγουμε μια άλλη στα Νοσοκομεία που υπηρετούν οι μετακινούμενοι υπάλληλοι, καθότι σε κανένα Νοσοκομείο δεν περισσεύει προσωπικό.

Στα Νοσοκομεία και τα Κέντρα Υγείας πολλών νησιών όταν μιλάμε για κάλυψη μιλάμε για έναν και μόνο γιατρό στις βασικές ειδικότητες που βρίσκεται εκεί είτε ως μόνιμος, είτε ως επικουρικός, είτε από μετακίνηση. Η εργασιακή εξάντληση και η μεγάλη ευθύνη οδηγεί σε μαζικές παραιτήσεις.

Στο ΕΚΑΒ στα μεγάλα νησιά, υπάρχει ένα ασθενοφόρο σε κάθε βάρδια. Το καλοκαίρι ενισχύονται τα τοπικά παραρτήματα του ΕΚΑΒ με μετακινήσεις διασωστών. Έτσι συνεπικουρεί μηχανή ταχείας επέμβασης και μόνο λίγες βάρδιες καλύπτονται με δύο ασθενοφόρα.

Στα μικρά νησιά που δεν υπάρχει σταθμός του ΕΚΑΒ, τα Κέντρα Υγείας αναλαμβάνουν τις διακομιδές. Είναι πολλές οι ακάλυπτες βάρδιες. Δήμοι, εθελοντές αναλαμβάνουν τις διακομιδές. Σε πολλές περιπτώσεις το υγειονομικό προσωπικό διακομιδεί τους ασθενείς με τα δικά τους οχήματα. Ένστολοι συνδράμουν σε νησιά στις διακομιδές που είναι άσχετοι από διακομιδές καθώς επίσης και το πάσης φύσεως υγειονομικό προσωπικό που είναι έκθετο σε ποινικά αδικήματα.

Το κράτος έχει υποχρέωση να καλύψει τα κενά σε προσωπικό. Για να συμβεί αυτό, θα πρέπει η Κυβέρνηση να αυξήσει γενναία τους μισθούς, το ωρομίσθιο και να αποφασίσει την μονιμοποίηση των συμβασιούχων.

Προκηρύξεις γίνονται που καθίστανται άγονες. Προσπαθούν οι Διοικητές των Νοσοκομείων και των Υγειονομικών Περιφερειών να πείσουν ιδιώτες γιατρούς να βάλουν πλάτη. Μάταια πολύ μικρό το ενδιαφέρον. Ο μόνος δρόμος που απομένει είναι οι μετακινήσεις. Αδιέξοδος δρόμος που οδηγεί σε συνεχείς διενέξεις και εν τέλη παραιτήσεις.

Δεν υπάρχει περίπτωση να επιτευχθεί ισόρροπη ανάπτυξη του Ε.Σ.Υ. με Δημόσιες δαπάνες 5,5% του ΑΕΠ. Ο μέσος όρος των χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι 7,5% του ΑΕΠ.

Με τέτοιες δαπάνες θα υποβαθμίζεται η ποιότητα των παρεχόμενων υπηρεσιών, θα ταλαιπωρούνται οι ασθενείς με άσκοπες διακομιδές και θα βάζουν όλο και πιο βαθιά το χέρι στην τσέπη αγοράζοντας υπηρεσίες είτε από το Δημόσιο, είτε από τα Ιδιωτικά ταμεία υγείας. Παρότι έχουμε το πιο ιδιωτικοποιημένο σύστημα στην Ευρώπη με ιδιωτικές δαπάνες υγείας 40% των συνολικών δαπανών.

Με τέτοιο μικρό μπάτζετ είναι επόμενο να έχουμε Ε.Σ.Υ. που ταλαιπωρεί τους ασθενείς, θέτει σε κίνδυνο τη ζωή τους και θα διώχνει τους νυν εργαζόμενους και τους επαγγελματίες υγείας που βρίσκονται στην αγορά εργασίας είτε προς το εξωτερικό, είτε προς τον ιδιωτικό τομέα».