Τα φάρμακα για την απώλεια βάρους φαίνεται πως επηρεάζουν όχι μόνο την όρεξη για φαγητό, αλλά και την επιθυμία για αλκοόλ. Νέα ερευνητικά δεδομένα δείχνουν ότι ορισμένοι άνθρωποι που λαμβάνουν σκευάσματα GLP-1, όπως το Wegovy και το Mounjaro, παρατηρούν σημαντική μείωση στην κατανάλωση αλκοόλ.
Η 46χρονη Lisa Rees από τη Νότια Ουαλία είναι ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα. Από τότε που ξεκίνησε Wegovy, τον Απρίλιο, διαπίστωσε ότι η σχέση της με το αλκοόλ άλλαξε αισθητά. Ενώ στο παρελθόν μπορούσε να καταναλώσει ακόμη και δύο μπουκάλια κρασί σε μια βραδινή έξοδο, σήμερα, όπως περιγράφει, μετά από δύο ποτήρια «απλώς δεν μπορεί να πιει άλλη σταγόνα».
Μάλιστα, η ίδια θεωρεί αυτή την αλλαγή ένα από τα σημαντικότερα οφέλη της θεραπείας. Πριν από την έναρξη του Wegovy, έπινε περίπου έξι έως οκτώ μπουκάλια κρασί την εβδομάδα με φίλους, ενώ πλέον έχει μειώσει την κατανάλωσή της περισσότερο από το μισό.
Η εμπειρία της δεν φαίνεται να είναι μεμονωμένη. Τα τελευταία χρόνια έχει αρχίσει να συγκεντρώνεται όλο και περισσότερη έρευνα γύρω από τη σχέση μεταξύ των φαρμάκων για την απώλεια βάρους και της κατανάλωσης αλκοόλ.
Τα Wegovy, Mounjaro και Ozempic περιέχουν σεμαγλουτίδη ή τιρζεπατίδη, ουσίες που μιμούνται τη δράση της φυσικής ορμόνης GLP-1. Τα φάρμακα αυτά περιορίζουν την όρεξη και παρατείνουν το αίσθημα κορεσμού, συμβάλλοντας στην απώλεια βάρους.
Ωστόσο, οι ερευνητές εξετάζουν πλέον αν η δράση τους μπορεί να επεκτείνεται και στο σύστημα ανταμοιβής του εγκεφάλου, επηρεάζοντας την επιθυμία για άλλες ουσίες, όπως το αλκοόλ και η νικοτίνη.
Η επιθυμία για αλκοόλ
Ο Dr Christian Hendershot από το University of Southern California υποστηρίζει ότι τα πρώτα ερευνητικά δεδομένα είναι ιδιαίτερα ενδιαφέροντα. Σε μικρής κλίμακας μελέτη που δημοσίευσε το 2025, διαπιστώθηκε ότι άτομα με διαταραχή χρήσης αλκοόλ παρουσίασαν μικρότερη επιθυμία για αλκοόλ ενώ λάμβαναν Ozempic.
Παράλληλα, πρόσφατη μελέτη του University of Colorado Anschutz έδειξε ότι φάρμακα GLP-1 σε μορφή χαπιού μπορεί να συνδέονται με λιγότερες ημέρες βαριάς κατανάλωσης αλκοόλ σε ανθρώπους με ήπια έως μέτρια διαταραχή χρήσης αλκοόλ. Οι επιδράσεις, πάντως, δεν είναι ίδιες για όλους.
Ορισμένοι αναφέρουν ότι η επιθυμία τους για αλκοόλ έχει μειωθεί σημαντικά, άλλοι ότι το ποτό τους προκαλεί ναυτία ή έντονο αίσθημα πληρότητας, ενώ κάποιοι υποστηρίζουν ότι μεθούν πολύ πιο γρήγορα. Υπάρχουν, φυσικά, και άνθρωποι που δεν έχουν παρατηρήσει καμία αλλαγή.
Για τη Lisa, η μείωση του αλκοόλ ήταν ιδιαίτερα σημαντική επειδή το ποτό αποτελούσε για χρόνια αναπόσπαστο κομμάτι της κοινωνικής της ζωής. Όταν είχε προσπαθήσει να σταματήσει να πίνει για μερικές εβδομάδες στα τέλη της δεκαετίας του 2010, διαπίστωσε ότι φίλοι της σταμάτησαν να την προσκαλούν σε κοινωνικές εκδηλώσεις. Αυτή τη φορά, όμως, μπορεί να συνεχίσει να συμμετέχει στις εξόδους της χωρίς να καταναλώνει τις ίδιες ποσότητες.
«Εξακολουθώ να αισθάνομαι ότι συμμετέχω, επειδή συνεχίζω να πίνω, απλώς πίνω πολύ λιγότερο», αναφέρει.
Η εμπειρία αυτή έρχεται σε αντίθεση με εκείνη άλλων ανθρώπων που λαμβάνουν τα ίδια φάρμακα. Ο 45χρονος Warren Thomas, για παράδειγμα, λέει ότι μετά την πρώτη του δόση Mounjaro έχασε σχεδόν εντελώς την επιθυμία του για αλκοόλ. Όταν ήπιε δύο μπίρες σε μια πρόσφατη έξοδο, αισθάνθηκε «ελαφριά ζάλη και λίγο μεθυσμένος».
«Η ανοχή μου στο αλκοόλ είναι πλέον μηδενική», αναφέρει.
Για άλλους, όμως, η αλλαγή μπορεί να έχει και αρνητικές κοινωνικές συνέπειες. Η 20χρονη Faye Goodwin λέει ότι όταν πίνει ενώ λαμβάνει Mounjaro, εμφανίζει γρήγορα ναυτία, ενώ κάποιες φορές κάνει εμετό ή υποφέρει από έντονη γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση. Η ίδια υποστηρίζει ότι αυτό έχει επηρεάσει την κοινωνική της ζωή, ιδιαίτερα κατά τη διάρκεια των σπουδών της, όπου πολλές δραστηριότητες και έξοδοι περιστρέφονταν γύρω από το αλκοόλ.
«Ήταν δύσκολο να το απολαύσω, γνωρίζοντας ότι θα έπρεπε να κάθομαι εκεί σχεδόν νηφάλια ενώ όλοι οι άλλοι διασκέδαζαν πίνοντας», όπως λέει.
Τι γνωρίζουμε μέχρι σήμερα
Παρά το αυξανόμενο ενδιαφέρον, δεν υπάρχει ακόμη επίσημη οδηγία στο British National Formulary σχετικά με το αν θα πρέπει να αποφεύγετε το αλκοόλ όταν λαμβάνετε φάρμακα για την απώλεια βάρους, σύμφωνα με τον καθηγητή Russell Hearn, γενικό ιατρό και καθηγητή Ιατρικής στο King's College London.
Σε κάθε περίπτωση, η μείωση της κατανάλωσης αλκοόλ μπορεί να συμβάλει στην προσπάθεια απώλειας βάρους, καθώς το αλκοόλ περιέχει σημαντικό αριθμό θερμίδων. Οι ερευνητές τονίζουν, ωστόσο, ότι τα διαθέσιμα στοιχεία παραμένουν σε πρώιμο στάδιο. Οι περισσότερες κλινικές δοκιμές μέχρι σήμερα έχουν εξετάσει ανθρώπους με διαταραχή χρήσης αλκοόλ και όχι άτομα που καταναλώνουν αλκοόλ περιστασιακά.
Χρειάζονται μεγαλύτερες και μακροχρόνιες μελέτες προτού τα φάρμακα GLP-1 μπορέσουν να εξεταστούν ως επίσημη θεραπεία για τη διαταραχή χρήσης αλκοόλ. Παραμένουν επίσης ερωτήματα σχετικά με την ασφάλεια της χρήσης τους σε ανθρώπους που δεν πάσχουν από παχυσαρκία ή διαβήτη, καθώς και σχετικά με το κόστος μιας τέτοιας θεραπείας.
Τα φάρμακα μπορεί, επίσης, να προκαλέσουν παρενέργειες, μεταξύ των οποίων σπάνια αλλά σοβαρή παγκρεατίτιδα.
Την ίδια στιγμή, η έρευνα επεκτείνεται και σε άλλες μορφές εξάρτησης, με τους επιστήμονες να εξετάζουν αν τα φάρμακα GLP-1 θα μπορούσαν να επηρεάσουν και την εξάρτηση από τη νικοτίνη ή τα οπιοειδή. Για ορισμένους ανθρώπους, λοιπόν, η μειωμένη επιθυμία για αλκοόλ μπορεί να αποτελέσει ένα απρόσμενο όφελος της θεραπείας. Για άλλους, όμως, μπορεί να σημαίνει ναυτία, μικρότερη ανοχή στο ποτό και σημαντικές αλλαγές στην κοινωνική τους ζωή.
Το τι ακριβώς συμβαίνει στον οργανισμό και στον εγκέφαλο παραμένει αντικείμενο έρευνας. Τα μέχρι στιγμής στοιχεία, πάντως, δείχνουν ότι η επίδραση των φαρμάκων GLP-1 μπορεί να είναι ευρύτερη από την απλή καταστολή της όρεξης.
