Εκτός Μονάδας Εντατικής Θεραπείας βρίσκεται ο Αριστοτέλης Χαντζής, ο οποίος νοσηλεύτηκε στη ΜΕΘ για 58 ημέρες μετά την ολοκλήρωση απεργίας πείνας διάρκειας 140 ημερών.
Ειδικότερα, σύμφωνα με ανακοίνωση του νοσοκομείου «Ευαγγελισμός», ο Αριστοτέλης Χαντζής μεταφέρθηκε στην Πνευμονολογική Κλινική του νοσοκομείου, όπου θα συνεχιστεί η νοσηλεία του.
«Ο Αριστοτέλης Χαντζής, μετά από 58 ημέρες νοσηλείας στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας, μεταφέρθηκε σήμερα στην Πνευμονολογική Κλινική του νοσοκομείου ‘Ευαγγελισμός’ για συνέχιση νοσηλείας και περαιτέρω αντιμετώπιση των επιπλοκών λόγω του συνδρόμου επανασίτισης, της παρατεταμένης ασιτίας και της πολυήμερης νοσηλείας. Συνεχίζει να έχει αυξημένες ανάγκες υποστήριξης και νοσοκομειακής φροντίδας», ανέφερε η ανακοίνωση.
Υπενθυμίζουμε ότι ο Αριστοτέλης Χαντζής είχε ολοκληρώσει στις 24 Ιουνίου 2026 την απεργία πείνας που πραγματοποιούσε για 140 ημέρες. Στις 25 Ιουνίου χρειάστηκε να διασωληνωθεί και να νοσηλευτεί αρχικά στη ΜΕΘ του νοσοκομείου «Γ. Γεννηματάς», ενώ στη συνέχεια μεταφέρθηκε στη ΜΕΘ του «Ευαγγελισμού».
Τι είναι το σύνδρομο επανασίτισης
Το σύνδρομο επανασίτισης είναι μια σοβαρή και δυνητικά θανατηφόρα μεταβολική επιπλοκή, η οποία μπορεί να εμφανιστεί όταν ένα άτομο που έχει υποστεί παρατεταμένη ασιτία ή σοβαρό υποσιτισμό αρχίζει ξανά να λαμβάνει τροφή.
Κατά την περίοδο της ασιτίας, ο οργανισμός προσαρμόζει τον μεταβολισμό του και χρησιμοποιεί κυρίως το αποθηκευμένο λίπος και τους μυϊκούς ιστούς για την παραγωγή ενέργειας. Όταν επανεισάγονται οι υδατάνθρακες, αυξάνεται η έκκριση ινσουλίνης και σημαντικοί ηλεκτρολύτες μετακινούνται από το αίμα προς το εσωτερικό των κυττάρων.
Σύμφωνα με την Cleveland Clinic, οι βασικότερες διαταραχές αφορούν τον φώσφορο, το κάλιο και το μαγνήσιο. Παράλληλα, αυξάνονται οι ανάγκες του οργανισμού σε θειαμίνη, δηλαδή βιταμίνη Β1, ενώ μπορεί να προκληθεί κατακράτηση υγρών.
Οι απότομες αυτές μεταβολές μπορούν να επηρεάσουν την καρδιά, τους πνεύμονες, τους μυς και τον εγκέφαλο. Στις σοβαρές επιπλοκές περιλαμβάνονται οι καρδιακές αρρυθμίες, η καρδιακή και αναπνευστική ανεπάρκεια, η έντονη μυϊκή αδυναμία, οι νευρολογικές διαταραχές, οι σπασμοί και το κώμα.
Για τον περιορισμό του κινδύνου απαιτούνται σταδιακή επανεισαγωγή της διατροφής, στενή παρακολούθηση των ηλεκτρολυτών και των υγρών, καθώς και χορήγηση βιταμινών και ηλεκτρολυτών όταν χρειάζεται.
