Για την επικινδυνότητα του ιού του Δυτικού Νείλου, ο οποίος εμφανίζει σημαντική αύξηση στη χώρα μας αυτή την περίοδο, μίλησε ο Αθανάσιος Τσακρής, καθηγητής Μικροβιολογίας στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών.

Η ανάρτηση που έκανε σήμερα το απόγευμα, Παρασκευής 21 Αυγούστου, έγινε λίγες ώρες μετά τη δημοσίευση της είδησης ότι ο γνωστός δημοσιογράφος, Αντώνης Πανούτσος, προσβλήθηκε από τον ιό και νοσηλεύεται σε σοβαρή κατάσταση. Ειδικότερα, ο 78χρονος δημοσιογράφος βρίσκεται διασωληνωμένος σε Μονάδα Εντατικής Θεραπείας του νοσοκομείου «Ευαγγελισμός» εδώ και αρκετές ημέρες.

«Με τον ιό του Δυτικού Νείλου δεν μπορούμε να γνωρίζουμε εκ των προτέρων ποιος θα ανήκει στη μικρή ομάδα που θα εμφανίσει βαριά εγκεφαλίτιδα. Πίσω από το «λιγότερο από 1%» των πολύ σοβαρών επιπλοκών υπάρχουν άνθρωποι, οικογένειες και ζωές που μπορεί να αλλάξουν μέσα σε λίγες ημέρες – με το απλό τσίμπημα ενός κουνουπιού. Η περίπτωση του Αντώνη Πανούτσου, στον οποίο ευχόμαστε σύντομα περαστικά, το αποδεικνύει», έγραψε ο καθηγητής Πανούτσος στην ανάρτησή του.

Τι είναι η εγκεφαλίτιδα που προκαλεί ο ιός Δυτικού Νείλου

Η εγκεφαλίτιδα από τον ιό του Δυτικού Νείλου είναι μια σπάνια αλλά σοβαρή επιπλοκή της λοίμωξης, κατά την οποία ο ιός προσβάλλει τον εγκέφαλο και προκαλεί φλεγμονή.

Ο ιός μεταδίδεται κυρίως μέσω τσιμπήματος μολυσμένου κουνουπιού. Δεν μεταδίδεται συνήθως από άνθρωπο σε άνθρωπο με την καθημερινή επαφή.

Οι περισσότεροι άνθρωποι που μολύνονται δεν παρουσιάζουν συμπτώματα. Λιγότερο από 1% εμφανίζει σοβαρή νόσο του νευρικού συστήματος, όπως εγκεφαλίτιδα, μηνιγγίτιδα ή οξεία χαλαρή παράλυση. Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας υπολογίζει τη συχνότητα της σοβαρής μορφής περίπου σε έναν στους 150 ασθενείς.

Τα χαρακτηριστικά συμπτώματα της εγκεφαλίτιδας είναι υψηλός πυρετός, έντονος πονοκέφαλος, σύγχυση ή αποπροσανατολισμός, υπνηλία, αλλαγή της συμπεριφοράς ή του επιπέδου συνείδησης, τρόμος, σπασμοί, μυϊκή αδυναμία και, σε βαριές περιπτώσεις, παράλυση ή κώμα. Η δυσκαμψία του αυχένα μπορεί να υποδηλώνει ταυτόχρονη προσβολή των μηνίγγων. CDC

Δεν υπάρχει ειδικό εγκεκριμένο αντιικό φάρμακο. Η αντιμετώπιση είναι υποστηρικτική και συνήθως απαιτεί νοσηλεία, παρακολούθηση της αναπνοής και της νευρολογικής κατάστασης, ενδοφλέβια υγρά και αντιμετώπιση των σπασμών ή άλλων επιπλοκών. Μπορεί να παραμείνουν μακροχρόνια προβλήματα, όπως αδυναμία, κινητικές διαταραχές, πονοκέφαλος ή χρόνια κόπωση.

Μεγαλύτερο κίνδυνο σοβαρής νόσου έχουν κυρίως τα άτομα άνω των 50 ετών, τα άτομα με ανοσοκαταστολή και όσα έχουν χρόνια υποκείμενα νοσήματα.