Το να κάνετε μερικές διατάσεις πριν από την προπόνηση είναι χρήσιμο, όμως το αν πράγματι μειώνεται ο κίνδυνος τραυματισμού εξαρτάται από το είδος των κινήσεων που κάνετε και από το είδος άσκησης που ακολουθεί.
Όπως εξήγησε στον Guardian ο Alex Dinsdale, ανώτερος λέκτορας αθλητικής και εργομετρικής βιομηχανικής στο Leeds Beckett University, οι τραυματισμοί μπορεί να προκύψουν για πολλούς διαφορετικούς λόγους, από ακατάλληλα παπούτσια μέχρι κόπωση. Δύο βασικοί παράγοντες είναι είτε το ανεπαρκές εύρος κίνησης είτε η έλλειψη της απαιτούμενης μυϊκής δύναμης για τον έλεγχο αυτής της κίνησης.
«Μπορεί να βγείτε για τρέξιμο και να σηκώνετε τα γόνατά σας πιο ψηλά απ’ όσο μπορούν να αντέξουν οι οπίσθιοι μηριαίοι μύες», ανέφερε ο ίδιος. Σε άλλες περιπτώσεις, το πρόβλημα είναι ότι δεν υπάρχει η απαραίτητη δύναμη ώστε το σώμα να ελέγξει την κίνηση ενός άκρου όταν αυτή γίνεται με ταχύτητα.
Όταν οι περισσότεροι μιλούν για διατάσεις, συνήθως εννοούν τις στατικές διατάσεις, δηλαδή τη διατήρηση μιας στάσης για έξι δευτερόλεπτα ή περισσότερο, με στόχο την ελαστική επιμήκυνση του μυός. «Οι στατικές διατάσεις μπορούν να αυξήσουν το εύρος κίνησης, ωστόσο μειώνουν τη δύναμη που μπορεί να παράγει ένας μυς κατά περίπου 5%», είπε ο καθηγητής. Οι δυναμικές διατάσεις, από την άλλη, περιλαμβάνουν κίνηση μέσα στη διάταση, όπως καθίσματα με το βάρος του σώματος ή προβολές κατά τη βάδιση, και προσφέρουν πιο ισορροπημένα οφέλη. «Δεν αυξάνουν το εύρος κίνησης στον ίδιο βαθμό, όμως μπορούν να βελτιώσουν την ικανότητα του μυός να παράγει δύναμη».
Για τους περισσότερους ανθρώπους, η πιο αποτελεσματική προετοιμασία πριν από την άσκηση είναι ένα ζέσταμα με ήπιες κινήσεις που μοιάζουν με την προπόνηση που πρόκειται να ακολουθήσει, όπως ένα γρήγορο περπάτημα πριν από το τζόκινγκ. «Όταν αυξάνεται η θερμοκρασία των μυών, μπορούν να παράγουν δύναμη πιο αποτελεσματικά και ταυτόχρονα βελτιώνεται λίγο και το εύρος κίνησης», τόνισε ο Dinsdale. Στη συνέχεια, μερικές δυναμικές διατάσεις βοηθούν το σώμα να περάσει ομαλά στις κινήσεις που πρόκειται να εκτελεστούν. Για το τέλος, πρότεινε πιο εκρηκτικές κινήσεις ώστε να ενεργοποιηθεί το νευρομυϊκό σύστημα, όπως «μερικά άλματα ή ένα σύντομο, έντονο σπριντ».
Τελικά, μεγαλύτερη σημασία από το ίδιο το ζέσταμα έχει αυτό που ο ίδιος χαρακτήρισε ως «υποστηρικτική προπόνηση». Πρόκειται για ξεχωριστές συνεδρίες ενδυνάμωσης και στατικών διατάσεων, που γίνονται σε διαφορετικό χρόνο από την κύρια άσκηση, με στόχο να αναπτυχθεί η δύναμη και η ευλυγισία στους μύες που χρησιμοποιείτε περισσότερο στη δραστηριότητά σας.
