Τα οφέλη της άσκησης δεν περιορίζονται μόνο στον διαβήτη, αλλά αφορούν σχεδόν κάθε χρόνια πάθηση. Έχει αποδειχθεί μέσα από πολλές μελέτες ανά τα έτη ότι η τακτική σωματική δραστηριότητα βοηθά στον έλεγχο του βάρους, στη μείωση της αρτηριακής πίεσης, στη μείωση της επιβλαβούς LDL χοληστερίνης και των τριγλυκεριδίων, στην αύξηση της «καλής» HDL χοληστερίνης, στην ενδυνάμωση των μυών και των οστών, στη μείωση του άγχους και στη βελτίωση της συνολικής ευεξίας.
«Για τα άτομα με διαβήτη, όμως, υπάρχουν και επιπλέον οφέλη: η άσκηση μειώνει τα επίπεδα γλυκόζης στο αίμα και αυξάνει την ευαισθησία του οργανισμού στην ινσουλίνη, βοηθώντας έτσι στην αντιμετώπιση της αντίστασης στην ινσουλίνη. Αν έχετε διαβήτη, η άσκηση είναι ένα από τα πιο σημαντικά εργαλεία για την υγεία σας», αναφέρει σχετικό δημοσίευμα της επίσημης σελίδας του πανεπιστημίου του Harvard.
Πολλές μελέτες αναδεικνύουν αυτά, αλλά και άλλα οφέλη της άσκησης. Ορισμένα βασικά ευρήματα είναι τα εξής:
Η άσκηση μείωσε τις τιμές της γλυκοζυλιωμένης αιμοσφαιρίνης, δηλαδή της HbA1c, κατά 0,7 ποσοστιαία μονάδα σε άτομα με διαβήτη, τα οποία λάμβαναν διαφορετικά φάρμακα και ακολουθούσαν διαφορετικά διατροφικά πρότυπα. Η βελτίωση αυτή καταγράφηκε παρότι δεν έχασαν βάρος.
Όλες οι μορφές άσκησης, είτε πρόκειται για αερόβια άσκηση, είτε για άσκηση με αντιστάσεις, είτε για συνδυασμό των δύο, ήταν εξίσου αποτελεσματικές στη μείωση των τιμών της HbA1c σε άτομα με διαβήτη.
Τόσο η άσκηση με αντιστάσεις όσο και η αερόβια άσκηση βοήθησαν στη μείωση της αντίστασης στην ινσουλίνη σε ηλικιωμένους ενήλικες που προηγουμένως έκαναν καθιστική ζωή, είχαν κοιλιακή παχυσαρκία και αυξημένο κίνδυνο διαβήτη. Ο συνδυασμός των δύο μορφών άσκησης αποδείχθηκε πιο ωφέλιμος από καθεμία ξεχωριστά.
Τα άτομα με διαβήτη που περπατούσαν τουλάχιστον δύο ώρες την εβδομάδα είχαν μικρότερη πιθανότητα να πεθάνουν από καρδιακή νόσο σε σχέση με όσα έκαναν καθιστική ζωή. Όσοι ασκούνταν 3 έως 4 ώρες την εβδομάδα μείωσαν ακόμη περισσότερο τον κίνδυνο.
Οι γυναίκες με διαβήτη που αφιέρωναν τουλάχιστον 4 ώρες την εβδομάδα σε μέτρια άσκηση, όπως το περπάτημα, ή σε έντονη άσκηση είχαν 40% χαμηλότερο κίνδυνο να εμφανίσουν καρδιακή νόσο σε σχέση με όσες δεν ασκούνταν. Τα οφέλη αυτά παρέμειναν ακόμη και όταν οι ερευνητές συνυπολόγισαν παράγοντες που θα μπορούσαν να επηρεάσουν το αποτέλεσμα, όπως το βάρος, το κάπνισμα και άλλοι παράγοντες κινδύνου για καρδιακή νόσο.








