Το λάχανο είναι ένα από τα πιο γνωστά σταυρανθή λαχανικά, μαζί με το μπρόκολο, το κουνουπίδι και τα λαχανάκια Βρυξελλών, και αποτελεί βασικό στοιχείο της μεσογειακής διατροφής.
Υπάρχουν διάφορα είδη λάχανου, με πιο συνηθισμένα το άσπρο (ή πράσινο) και το κόκκινο. Αν και αμφότερα μοιάζουν αρκετά στη γεύση και στη χρήση τους στη μαγειρική, δεν είναι διατροφικά πανομοιότυπα. Το άσπρο λάχανο έχει πιο ήπια γεύση και χρησιμοποιείται συχνά σε σαλάτες ή σε ζυμωμένα τρόφιμα, ενώ το κόκκινο ξεχωρίζει για το έντονο χρώμα και την υψηλότερη περιεκτικότητα σε ορισμένα αντιοξειδωτικά.
Η βασική διαφορά τους εντοπίζεται κυρίως στη σύστασή τους. Και τα δύο παρέχουν φυτικές ίνες που είναι σημαντικές για το έντερο, όμως το κόκκινο λάχανο περιέχει επιπλέον φυτικές ενώσεις, όπως ανθοκυανίνες, που του δίνουν το χαρακτηριστικό του χρώμα και συνδέονται με πρόσθετα οφέλη για την υγεία. Αυτή η διαφορά είναι που καθορίζει και το ποιο από τα δύο μπορεί να έχει ένα μικρό προβάδισμα όταν ο στόχος είναι η υποστήριξη της υγείας του εντέρου.
Πώς το κόκκινο λάχανο ωφελεί το έντερο
Σύμφωνα με το Very Well Health, το κόκκινο και το άσπρο λάχανο περιέχουν παρόμοιες ποσότητες φυτικών ινών ανά 1 φλιτζάνι: 1,87 γρ. και 2,25 γρ. αντίστοιχα. Οι φυτικές ίνες είναι βασικό θρεπτικό συστατικό για την καλή λειτουργία του πεπτικού, το οποίο πολλοί δεν προσλαμβάνουν σε επαρκείς ποσότητες.
Παρόλα αυτά, το κόκκινο λάχανο έχει ένα πλεονέκτημα: συνδυάζει φυτικές ίνες με ισχυρά αντιοξειδωτικά. Περιέχει ανθοκυανίνες, τις ουσίες που του δίνουν το χαρακτηριστικό κοκκινωπό μωβ χρώμα. Πρόκειται για τα ίδια αντιοξειδωτικά που βρίσκονται στα μούρα, τη μελιτζάνα και το ρόδι.
Έρευνες δείχνουν ότι οι ανθοκυανίνες έχουν ιδιαίτερα ευεργετική δράση στο έντερο.
Συγκεκριμένα, φαίνεται ότι αυξάνουν την ποικιλομορφία των μικροοργανισμών του εντέρου και ενισχύουν τα «καλά» βακτήρια που παράγουν βουτυρικό οξύ. Το βουτυρικό οξύ είναι ένα λιπαρό οξύ βραχείας αλυσίδας, που αποτελεί βασική πηγή ενέργειας για τα κύτταρα του παχέος εντέρου, συμβάλλοντας στη μείωση της φλεγμονής, στην ενίσχυση του εντερικού φραγμού και στη μείωση του κινδύνου πεπτικών διαταραχών.
Επιπλέον, συμβάλλουν στη μείωση της αναλογίας Firmicutes/Bacteroidetes, ενός δείκτη που συχνά είναι αυξημένος σε μεταβολικά προβλήματα υγείας.
Παράλληλα, το κόκκινο λάχανο περιέχει και περισσότερη βιταμίνη C σε σχέση με το άσπρο.
Η βιταμίνη C είναι ένα μικροθρεπτικό συστατικό με αντιοξειδωτική δράση. Έχει επίσης φανεί ότι συμβάλλει στη διατήρηση της ακεραιότητας του εντερικού τοιχώματος, το οποίο παίζει καθοριστικό ρόλο τόσο στην πέψη όσο και στη λειτουργία του ανοσοποιητικού συστήματος.
Τι ισχύει για το άσπρο λάχανο
Το γεγονός ότι το άσπρο λάχανο έχει λιγότερα αντιοξειδωτικά δεν σημαίνει ότι δεν είναι υγιεινό ή ωφέλιμο για το έντερο.
Αυτό, όμως, δεν σημαίνει ότι το άσπρο λάχανο υστερεί. Αντίθετα, αποτελεί πολύ καλή πηγή βιταμίνης C, συμβάλλοντας στην ενίσχυση του ανοσοποιητικού συστήματος, ενώ περιέχει και άλλες αντιοξειδωτικές ενώσεις, όπως γλυκοσινολάτες, που σχετίζονται με την προστασία των κυττάρων. Διατροφικά, η αξία που προσφέρει το κόκκινο συγκριτικά με το πράσινο λάχανο δεν είναι πολύ μεγάλη.
Παράλληλα, είναι η πιο συνηθισμένη επιλογή για ζύμωση. Η ζύμωση είναι μια διαδικασία κατά την οποία μικροοργανισμοί, όπως βακτήρια και ζυμομύκητες, διασπούν τα σάκχαρα και το άμυλο των τροφίμων, παράγοντας οξέα, αέρια ή αλκοόλ. Έτσι, τα τρόφιμα διατηρούνται περισσότερο, αποκτούν έντονη γεύση και εμπλουτίζονται με προβιοτικά, δηλαδή «καλά» βακτήρια που υποστηρίζουν την υγεία του εντέρου.
Το πράσινο λάχανο είναι η κλασική βάση για το ξινολάχανο και το kimchi (ένα είδος κορεάτικου τουρσί), δύο από τα πιο ωφέλιμα ζυμωμένα τρόφιμα για το έντερο, καθώς προσφέρουν φυσικά προβιοτικά που δεν βρίσκονται σε μορφή συμπληρώματος. Μάλιστα, τα προϊόντα της ζύμωσης του πράσινου λάχανου φαίνεται να έχουν ιδιαίτερα ισχυρή προστατευτική δράση για το έντερο.
