Πριν από λίγες μόλις μέρες γράφαμε ότι ο προσωπικός γιατρός έχει αποτύχει ως θεσμός, παρότι αποτελεί προεκλογική δέσμευση της Νέας Δημοκρατίας από το 2019.
Χθες, η κυβέρνηση ήρθε να επιβεβαιώσει το ρεπορτάζ, μέσω υπουργικής απόφασης που υπογράφουν ο Άδωνις Γεωργιάδης και η Ειρήνη Αγαπηδάκη. Συγκεκριμένα, αναφέρεται: «Οι προσωπικοί ιατροί των ειδικοτήτων της γενικής/οικογενειακής ιατρικής και της εσωτερικής παθολογίας που παρέχουν υπηρεσίες προσωπικού ιατρού ως αμιγώς ιδιώτες προσωπικοί ιατροί της περ. ε) της παρ. 1 του άρθρου 5 του ν. 5157/2024, δεν αποζημιώνονται για τις υπηρεσίες που παρέχουν υπό την ιδιότητά τους αυτή από τον Ε.Ο.Π.Υ.Υ., αλλά αμείβονται από τον λήπτη υπηρεσιών υγείας που τους επιλέγει ελεύθερα, σύμφωνα με τη μεταξύ τους συμφωνία».
Τι σημαίνει αυτό; Αν ένας πολίτης θέλει ως προσωπικό γιατρό τον γενικό γιατρό ή τον παθολόγο που τον παρακολουθεί και τον εμπιστεύεται -αλλά δεν είναι συμβεβλημένος με τον ΕΟΠΥΥ-, τότε θα πρέπει να τον πληρώνει ο ίδιος από την τσέπη του, καθώς δεν θα αποζημιώνεται από τον ΕΟΠΥΥ!
Υπενθυμίζεται ότι ο προσωπικός γιατρός παρουσιάστηκε ως αμιγώς δωρεάν θεσμός από την κυβέρνηση. Ωστόσο, φαίνεται ότι η λύση που προκρίνεται μετά την αποτυχία του θεσμού δεν είναι η εκπόνηση ενός σχεδίου κινήτρων για να ενταχθούν περισσότεροι γιατροί, αλλά να επωμιστεί το βάρος στους πολίτες.
Αξίζει να σημειωθεί ότι πολλοί είναι οι ασθενείς που δεν έχουν εγγραφεί στον θεσμό, διότι ο γιατρός που τους παρακολουθεί επί χρόνια δεν είναι προσωπικός γιατρός. Επίσης, πολλοί είναι αυτοί που έχουν κάνει μεν την εγγραφή, αλλά μόνο τυπικά -ειδικά τη χρονική περίοδο που η μη εγγραφή έφερνε κυρώσεις για τους πολίτες. Αυτοί οι άνθρωποι συνεχίζουν να επισκέπτονται τον γιατρό που εμπιστεύονται.
Όποιος πολίτης θέλει να έχει ως προσωπικό γιατρό αυτόν που είναι στην ουσία ο προσωπικός γιατρός του, τότε θα πρέπει να πληρώσει...
Η «ταφόπλακα» στη δωρεάν δημόσια υγεία
Αυτή η εξέλιξη μετατρέπει έναν θεωρητικά δωρεάν, κοινωνικό θεσμό σε μία ιδιωτική υπηρεσία. Αντί το υπουργείο Υγείας να ενισχύσει τον θεσμό που τόσο πολύ διαφήμισε, επιλέγει να μετακυλήσει το κόστος στις πλάτες των φορολογουμένων. Οι πολίτες, που ήδη υπομένουν τις συνέπειες της ακρίβειας, καλούνται τώρα να πληρώσουν διπλά για υπηρεσίες που η πολιτεία είχε δεσμευτεί να τους παρέχει δωρεάν. Η θεσμοθέτηση του «ιδιώτη προσωπικού γιατρού» αποτελεί την πιο ξεκάθαρη ομολογία αποτυχίας μιας μεταρρύθμισης που ξεκίνησε με τυμπανοκρουσίες, αλλά καταλήγει να βαθαίνει τις ανισότητες στην υγειονομική περίθαλψη των Ελλήνων.
