Το πρόσφατο τροχαίο που συγκλόνισε τη χώρα, με τους 7 νεκρούς οπαδούς του ΠΑΟΚ στη Ρουμανία, επαναφέρει στην επικαιρότητα την τραγωδία που εξελίσσεται στους δρόμους. Μπορεί το δυστύχημα να έγινε στο εξωτερικό, ωστόσο η δημόσια συζήτηση περιστρέφεται γύρω από αυτό το ζήτημα στο εγχώριο πεδίο λόγω καταγωγής των θυμάτων, αλλά και διότι οι 10 επιβαίνοντες στο μοιραίο βαν έφυγαν από τη χώρα για εκδρομή.
Στους δρόμους της χώρας μας εξελίσσεται μία διαφορετική πανδημία, που δεν κρίνεται από τη μεταδοτικότητα και τη θνητότητα ενός ιού, αλλά από τις επιλογές των ανθρώπων και τις υποδομές στο οδικό δίκτυο.
Τα χθεσινά στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ δεν έχουν περιθώριο για εφησυχασμό. Τον Νοέμβριο του 2025 είχαμε 30 νεκρούς από τροχαίο, από 873 δυστυχήματα! Επίσης 1.043 πολίτες τραυματίστηκαν, 30 εξ αυτών σοβαρά! Τα στοιχεία είναι βελτιωμένα σε σχέση με το 2024, αλλά οι αριθμοί είναι τόσο μεγάλοι που η μείωση σε σχέση με το προηγούμενο έτος είναι ήσσονος σημασίας.
Ενδιαφέρον έχουν όμως και οι ετήσιοι θάνατοι στη χώρα μας:
- 2019: 701 νεκροί
- 2020: 524 νεκροί
- 2021: 624 νεκροί
- 2022: 654 νεκροί
- 2023: 637 νεκροί
- 2024: 665 νεκροί
Το 2020 η μεγάλη μείωση που παρατηρείται δικαιολογείται λόγω της μειωμένης κινητικότητας εξαιτίας της πανδημίας του κορωνοϊού. Μάλιστα, οι εκτιμήσεις για το 2025 κάνουν λόγο για μειωμένο αριθμό θανάτων, αν και παραμένει σε υψηλά επίπεδα. Η μείωση αυτή πιθανώς οφείλεται στον νέο ΚΟΚ και την εντατικοποίηση των ελέγχων.
Η ελληνική πραγματικότητα σε σύγκριση με την Ευρωπαϊκή Ένωση
Σε ευρωπαϊκό επίπεδο, η εικόνα γίνεται ακόμη πιο ανησυχητική για τη χώρα μας. Η Ελλάδα συγκαταλέγεται σταθερά στις χώρες με τους περισσότερους νεκρούς από τροχαία ανά εκατομμύριο κατοίκων, ξεπερνώντας κατά πολύ τον μέσο όρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Την ώρα που ο ευρωπαϊκός μέσος όρος κινείται περίπου στους 45 θανάτους ανά εκατομμύριο πληθυσμού, η Ελλάδα καταγράφει περίπου 64, επιβεβαιώνοντας ένα χρόνιο έλλειμμα στην οδική ασφάλεια. Σε πολλές χώρες της Ε.Ε., η μείωση των τροχαίων δεν αποτελεί συγκυριακό αποτέλεσμα, αλλά προϊόν μακροχρόνιας στρατηγικής, επενδύσεων στις υποδομές, αυστηρής εφαρμογής της νομοθεσίας και εκπαίδευσης των οδηγών. Αντίθετα, στη χώρα μας, οι παρεμβάσεις συχνά έρχονται αποσπασματικά και εκ των υστέρων, συνήθως μετά από τραγωδίες που συγκλονίζουν την κοινή γνώμη. Η σύγκριση με την Ευρώπη δεν αφήνει περιθώρια παρερμηνείας: το πρόβλημα δεν είναι αναπόφευκτο, αλλά αποτέλεσμα πολιτικών επιλογών και κοινωνικής ανοχής σε επικίνδυνες συμπεριφορές.
Τα στοιχεία είναι αμείλικτα και επαναλαμβάνονται με ανησυχητική συνέπεια. Παρά τις επιμέρους βελτιώσεις και τις προσδοκίες που γεννούν τα νέα μέτρα, τα τροχαία εξακολουθούν να αφαιρούν εκατοντάδες ζωές κάθε χρόνο, καθιστώντας τους ελληνικούς δρόμους έναν από τους πιο επικίνδυνους χώρους της καθημερινότητας. Όσο η οδική ασφάλεια αντιμετωπίζεται ως συγκυριακό ζήτημα και όχι ως εθνική προτεραιότητα, η «πανδημία» των τροχαίων θα συνεχίσει να μετρά θύματα. Γιατί, σε αντίθεση με τους ιούς, αυτή η κρίση δεν είναι αναπόφευκτη -είναι αποτέλεσμα επιλογών.
