Είναι πολύ συνηθισμένο τα νεογέννητα μωρά να κοιμούνται ήρεμα στην αγκαλιά σας και να ξυπνούν μόλις τα ακουμπήσετε στην κούνια.
Τα νεογέννητα είναι ιδιαίτερα ευαίσθητα στο περιβάλλον τους και η αγκαλιά τα προστατεύει από τα ερεθίσματα, ενώ ταυτόχρονα περιορίζει το αντανακλαστικό Moro (το αντανακλαστικό αιφνιδιασμού). Καθώς προσαρμόζονται στη ζωή εκτός μήτρας, είναι απολύτως φυσιολογικό να προτιμούν την ασφάλεια και την οικειότητα της αγκαλιάς αντί να κοιμούνται μόνα τους. Ωστόσο, μπορείτε σταδιακά να βοηθήσετε το μωρό σας να συνηθίσει την κούνια.
Δείτε παρακάτω πώς μπορείτε να ακουμπάτε το μωρό σας στην κούνια χωρίς να ξυπνά, σύμφωνα με τους ειδικούς του Parents.
Πώς να βοηθήσετε το μωρό να κοιμάται χωρίς εσάς
Το πρώτο βήμα για να κοιμάται το μωρό και εκτός αγκαλιάς είναι να μπουν από νωρίς σωστές βάσεις στον ύπνο του. Στα νεογέννητα που δεν έχουν ακόμη σταθερό πρόγραμμα, βοηθά πολύ να παρατηρείτε τα σημάδια κόπωσης και να τα βάζετε για ύπνο πριν κουραστούν υπερβολικά.
Είναι χρήσιμο να θυμάστε ότι ο ύπνος είναι μια δεξιότητα και, μετά τους πρώτους μήνες, τα μωρά μπορούν να μάθουν να αποκοιμιούνται μόνα τους. Για να το πετύχετε αυτό, ξεκινήστε μαθαίνοντας να αναγνωρίζετε τα σημάδια που δείχνουν ότι το μωρό είναι κουρασμένο και έτοιμο για ύπνο. Στα πολύ μικρά μωρά αυτό δεν είναι πάντα εύκολο, αλλά προσέξτε ενδείξεις όπως:
- Αυξημένη γκρίνια
- Βλέμμα στο κενό
- Κλάμα
Το πιο σημαντικό είναι να το βάζετε για ύπνο όταν αρχίζει να νυστάζει, πριν όμως φτάσει στο σημείο να έχει κουραστεί υπερβολικά και να γίνει ανήσυχο. Πολλοί γονείς προσπαθούν να το κρατήσουν ξύπνιο περισσότερο, με την ελπίδα ότι θα κουραστεί αρκετά και θα κοιμηθεί βαθιά. Στην πράξη, όμως, συμβαίνει το αντίθετο, καθώς τα υπερβολικά κουρασμένα μωρά δυσκολεύονται περισσότερο να αποκοιμηθούν και να παραμείνουν κοιμισμένα.
Να θυμάστε επίσης ότι στα νεογέννητα ο κύκλος ύπνου και εγρήγορσης δεν έχει ακόμη ωριμάσει. Η καθιέρωση καλών συνηθειών από τώρα βοηθά στη ρύθμιση της μελατονίνης, της ορμόνης του ύπνου, ώστε καθώς μεγαλώνουν ο ύπνος τους να γίνεται πιο σταθερός.
Πώς να μεταφέρετε το μωρό από την αγκαλιά στην κούνια
Για να γίνει πιο ομαλά η μετάβαση από την αγκαλιά στην κούνια, μπορείτε αρχικά να χρησιμοποιήσετε ένα λίκνο για νεογέννητα, που είναι πιο «κλειστό» και προσφέρει μεγαλύτερη αίσθηση ασφάλειας. Επίσης, μπορείτε να τοποθετήσετε το λίκνο κοντά σας, ώστε να συνηθίσετε και οι δύο σταδιακά την απόσταση. Ένα ακόμη χρήσιμο βήμα είναι το φάσκιωμα, που έχει ηρεμιστική δράση και μειώνει τα απότομα τινάγματα που ξυπνούν το μωρό.
Όταν ακουμπήσετε το μωρό στην κούνια ή στο λίκνο, προσπαθήστε να μην το σηκώσετε αμέσως αν αρχίσει να κουνιέται. Αν ξυπνήσει και κλάψει, χαϊδέψτε απαλά την κοιλιά του ή μιλήστε του ήρεμα πριν το πάρετε αγκαλιά. Αν αυτό δεν βοηθήσει, μπορείτε να το αφήσετε να κλάψει για 5 έως 10 λεπτά, ώστε να εκτονωθεί και να αρχίσει να μαθαίνει να ηρεμεί μόνο του, εφόσον είστε σίγουροι ότι δεν υπάρχει κάποια άλλη ενόχληση, όπως λερωμένη πάνα ή πείνα.
Αν δεν αποδώσει ούτε αυτό, πάρτε το μωρό αγκαλιά, κουνήστε το απαλά και δοκιμάστε ξανά. Καθώς το ηρεμείτε, παραμείνετε στο δωμάτιο, αλλά αποφύγετε να ανάψετε φως ή να του μιλήσετε, ώστε να μην το διεγείρετε περισσότερο.
Εφόσον έχει καθιερωθεί ο θηλασμός και το επιτρέπει ο παιδίατρος, μπορείτε να δοκιμάσετε και την πιπίλα, καθώς σε ορισμένα μωρά η κίνηση του πιπιλίσματος τα ηρεμεί. Ωστόσο, αυτό δεν συνιστάται στα πολύ μικρά μωρά, γιατί τα νυχτερινά γεύματα είναι σημαντικά για την ανάπτυξή τους και η πιπίλα μπορεί να τα ηρεμήσει τόσο ώστε να παραλείψουν κάποιο γεύμα.
Τέλος, αν καμία από αυτές τις πρακτικές δεν αποδώσει, δεν υπάρχει λόγος ανησυχίας. Πολλά νεογέννητα χρειάζονται την αγκαλιά για να αποκοιμηθούν, και αυτό είναι απολύτως φυσιολογικό σε αυτή τη φάση. Τα μωρά ακόμη προσαρμόζονται στη ζωή εκτός μήτρας και δεν υπάρχει «υπερβολική» αγκαλιά για ένα νεογέννητο.
Συνεχίστε με συνέπεια τις καλές συνήθειες ύπνου. Με τον χρόνο, το μωρό θα μάθει να κοιμάται και εκτός αγκαλιάς. Γύρω στους 3 με 4 μήνες, θα μπορεί πιο εύκολα να ηρεμεί μόνο του και, αν το επιθυμείτε, μπορείτε να ξεκινήσετε εκπαίδευση ύπνου ώστε να αποκοιμιέται χωρίς βοήθεια.
