Τα κατοικίδια έχουν ξεχωριστή θέση στη ζωή πολλών ανθρώπων, καθώς προσφέρουν αγάπη, σταθερότητα, συντροφιά και συναισθηματική σύνδεση. Για αρκετές οικογένειες, η παρουσία τους είναι κομμάτι της ρουτίνας, της ασφάλειας και της προσωπικής τους ιστορίας.

Γι’ αυτό και η απώλεια ενός κατοικίδιου μπορεί να είναι ιδιαίτερα επώδυνη. Όταν ένα ζώο έχει μεγαλώσει μαζί σας, έχει σταθεί δίπλα σας σε δύσκολες περιόδους ή έχει γίνει μέρος της οικογενειακής ζωής, ο θάνατός του δεν βιώνεται ως μια απλή απώλεια. Για πολλούς ανθρώπους, είναι η απώλεια ενός κανονικού μέλους της οικογένειας.

Ειδικότερα, σύμφωνα με μελέτη που δημοσιεύτηκε στο επιστημονικό περιοδικό PLOS One, το πένθος μετά την απώλεια ενός αγαπημένου κατοικίδιου μπορεί να είναι εξίσου έντονο με το πένθος για έναν άνθρωπο που αγαπούσατε.

Οι ερευνητές έκαναν έρευνα σε 975 ενήλικες στο Ηνωμένο Βασίλειο, με μέση ηλικία τα 46 έτη, εκ των οποίων το 52% ήταν γυναίκες. Τους ρώτησαν τι είδους απώλειες είχαν βιώσει, ποια από αυτές τούς είχε επηρεάσει περισσότερο και αν είχαν συμπτώματα διαταραχής παρατεταμένου πένθους, δηλαδή πένθος που διαρκεί 12 μήνες ή περισσότερο και επηρεάζει σοβαρά την καθημερινότητα.

Το 1/3 των συμμετεχόντων ανέφερε ότι είχε χάσει κατοικίδιο, ενώ σχεδόν όλοι όσοι είχαν χάσει κατοικίδιο είχαν χάσει και κάποιο αγαπημένο πρόσωπο. Μεταξύ αυτών, το 21% δήλωσε ότι η απώλεια του κατοικίδιού του ήταν η πιο οδυνηρή απώλεια που είχε βιώσει ποτέ, ακόμη και σε σύγκριση με τον θάνατο μέλους της οικογένειας ή στενού φίλου. Περίπου το 7,5% όσων είχαν χάσει κατοικίδιο πληρούσε τα κριτήρια για διαταραχή παρατεταμένου πένθους, ποσοστό παρόμοιο με εκείνο που καταγράφεται μετά την απώλεια αδελφού ή αδελφής, στενού φίλου ή ακόμη και συντρόφου.

Αν βιώνετε βαθύ και παρατεταμένο πένθος μετά την απώλεια κατοικίδιου, καλό είναι να εξετάσετε το ενδεχόμενο να ζητήσετε βοήθεια και να παρακολουθείτε πιθανά συμπτώματα που συνδέονται με το πένθος, όπως κόπωση, πονοκεφάλους και ζάλη.