Η κολπική μαρμαρυγή είναι μια διαταραχή του καρδιακού ρυθμού που προκαλεί γρήγορους και ακανόνιστους καρδιακούς παλμούς και αυξάνει τον κίνδυνο εγκεφαλικού επεισοδίου. Σύμφωνα με μελέτη που δημοσιεύτηκε στο επιστημονικό περιοδικό Journal of the American Heart Association, η άσκηση μπορεί να περιορίσει αυτόν τον κίνδυνο, ενώ φαίνεται ότι ακόμη και λίγη σωματική δραστηριότητα μπορεί να βοηθήσει.

Στη μελέτη συμμετείχαν περισσότεροι από 87.340 ενήλικες, ηλικίας 30 έως 99 ετών, στη Νορβηγία. Από αυτούς, οι 6.539 είχαν κολπική μαρμαρυγή και λάμβαναν την καθιερωμένη θεραπεία για την πάθηση. Οι ερευνητές παρακολούθησαν όλους τους συμμετέχοντες για διάμεσο χρονικό διάστημα 13,5 ετών και άντλησαν από τα εθνικά μητρώα υγείας στοιχεία για τα περιστατικά εγκεφαλικού επεισοδίου και τους θανάτους. Οι συμμετέχοντες ανέφεραν επίσης πόσο συχνά ασκούνταν, πόση ώρα διαρκούσε συνήθως η άσκησή τους και πόσο έντονη ήταν. Στη συνέχεια, οι ερευνητές τούς χώρισαν σε 4 ομάδες, ανάλογα με το επίπεδο της σωματικής τους δραστηριότητας: ανενεργούς και άτομα με χαμηλή, μέτρια ή υψηλή σωματική δραστηριότητα.

Τα άτομα με μέτρια σωματική δραστηριότητα ασκούνταν αρκετά ώστε να καλύπτουν τις ισχύουσες συστάσεις. Δηλαδή, έκαναν άσκηση μέτριας έντασης για τουλάχιστον 30 λεπτά σχεδόν καθημερινά ή για αντίστοιχο συνολικό διάστημα μέσα στην εβδομάδα. Τα άτομα με χαμηλή σωματική δραστηριότητα έκαναν άσκηση μέτριας έντασης σχεδόν καθημερινά για λιγότερο από 15 λεπτά ή για αντίστοιχο συνολικό διάστημα. Αντίθετα, όσοι είχαν υψηλή σωματική δραστηριότητα έκαναν έντονη άσκηση σχεδόν καθημερινά για τουλάχιστον 30 λεπτά ή για αντίστοιχο συνολικό διάστημα.

Σε σύγκριση με όσους δεν ασκούνταν, τα άτομα με μέτρια ή υψηλή σωματική δραστηριότητα είχαν σχεδόν 20% μικρότερο κίνδυνο εγκεφαλικού επεισοδίου. Ωστόσο, ακόμη και η χαμηλή σωματική δραστηριότητα συνδέθηκε με μείωση του κινδύνου κατά 9%. Παράλληλα, η χαμηλή, η μέτρια και η υψηλή σωματική δραστηριότητα συνδέθηκαν με 11%, 18% και 22% μικρότερο κίνδυνο θανάτου από οποιαδήποτε αιτία, αντίστοιχα.

Τα οφέλη ήταν παρόμοια τόσο στα άτομα με κολπική μαρμαρυγή όσο και σε εκείνα χωρίς την πάθηση. Αυτό υποδηλώνει ότι η σωματική δραστηριότητα ενδέχεται να αντισταθμίζει, τουλάχιστον εν μέρει, τον αυξημένο κίνδυνο εγκεφαλικού επεισοδίου που αντιμετωπίζουν τα άτομα με κολπική μαρμαρυγή. Μεταξύ των ατόμων με κολπική μαρμαρυγή, όσοι παρέμεναν δραστήριοι έζησαν κατά μέσο όρο 6 έως 14 μήνες περισσότερο από όσους δεν ασκούνταν.