Το έντονο κρύο θέλει καλό ντύσιμο και ζεστά ροφήματα. Ωστόσο, μία πανάρχαιη παράδοση από την ανατολική Ασία, η οποία δεν είναι τόσο διαδεδομένη στην Ευρώπη, υπόσχεται να σας κρατήσει ζεστούς στο κρύο.
Ο Yangang Xing από την πόλη Harbin στην Κίνα περιγράφει την εμπειρία του όταν το τσουχτερό κρύο πάγωνε ακόμα και τις βλεφαρίδες του. Σε άρθρο του στο The Conversation, το οποίο αναδημοσιεύει ο Independent γράφει: «Το Harbin, όπου μεγάλωσα, βρίσκεται στη βορειοανατολική Κίνα. Το χειμώνα η θερμοκρασία πέφτει στους -30°C και τον Ιανουάριο, ακόμη και τις πιο ζεστές μέρες η θερμοκρασία σπάνια ξεπερνά τους -10°C.
Με περίπου 6 εκατομμύρια κατοίκους σήμερα, το Harbin μπορεί να είναι η μεγαλύτερη πόλη στον κόσμο που βιώνει τόσο συνεχές κρύο. Το να διατηρείται κανείς ζεστός σε τέτοιες θερμοκρασίες είναι κάτι που σκεφτόμουν όλη μου τη ζωή. Πολύ πριν από τον κλιματισμό και την τηλεθέρμανση, οι άνθρωποι στην περιοχή επιβίωναν από σκληρούς χειμώνες χρησιμοποιώντας μεθόδους εντελώς διαφορετικές από τα καλοριφέρ και τους λέβητες αερίου που κυριαρχούν στα ευρωπαϊκά σπίτια σήμερα».
Ο Yangang Xing είναι σήμερα ερευνητής αρχιτεκτονικής και κατασκευών σε ένα βρετανικό πανεπιστήμιο. Ο ίδιος λέει ότι είναι εντυπωσιασμένος «από το πόσα πολλά μπορούμε να μάθουμε στο Ηνωμένο Βασίλειο από την παράδοση».
Ο Xing θυμάται: «Οι πρώτες μου αναμνήσεις από τον χειμώνα περιλαμβάνουν το να ξυπνάω πάνω σε ένα «kang» - μια θερμαινόμενη πλατφόρμα-κρεβάτι φτιαγμένη από χωμάτινα τούβλα που χρησιμοποιείται στη βόρεια Κίνα για τουλάχιστον 2.000 χρόνια. Το kang δεν είναι ακριβώς έπιπλο αλλά μέρος του ίδιου του κτιρίου: μια παχιά, υπερυψωμένη πλάκα που συνδέεται με την οικογενειακή σόμπα στην κουζίνα. Όταν η σόμπα ανάβει για μαγείρεμα, ο ζεστός αέρας ταξιδεύει μέσα από περάσματα που βρίσκονται κάτω από το kang, θερμαίνοντάς το.
Για ένα παιδί, το kang έμοιαζε μαγικό: μια μεγάλη επιφάνεια που παρέμενε ζεστή όλη τη νύχτα. Αλλά ως ενήλικας - και τώρα ακαδημαϊκός - μπορώ να εκτιμήσω πόσο αξιοσημείωτα αποτελεσματικό κομμάτι μηχανικής αποτελεί αυτή η κατασκευή.
Σε αντίθεση με την κεντρική θέρμανση, η οποία λειτουργεί θερμαίνοντας τον αέρα σε κάθε δωμάτιο, θερμαίνεται μόνο το kang (δηλαδή, η επιφάνεια του κρεβατιού). Το ίδιο το δωμάτιο μπορεί να είναι κρύο, αλλά οι άνθρωποι ζεσταίνονται ξαπλωμένοι ή καθισμένοι στην πλατφόρμα με χοντρές κουβέρτες.
Μόλις ζεσταθεί το κρεβάτι, τα εκατοντάδες κιλά συμπιεσμένου χώματος απελευθερώνουν αργά θερμότητα σε διάστημα πολλών ωρών. Δεν υπάρχουν καλοριφέρ, δεν χρειάζονται αντλίες και δεν υπάρχει περιττή θέρμανση των άδειων δωματίων.
Η συντήρηση του kang ήταν μια οικογενειακή υπόθεση. Ο πατέρας μου - καθηγητής κινεζικής λογοτεχνίας σε γυμνάσιο, όχι μηχανικός - έγινε ειδικός στην κατασκευή του kang. Η προσεκτική τοποθέτηση στρώσεων άνθρακα γύρω από τη φωτιά ώστε το kang να διατηρείται ζεστό κατά τη διάρκεια της νύχτας ήταν δουλειά της μητέρας μου.
Κοιτάζοντας πίσω, συνειδητοποιώ πόση δεξιότητα και εργασία απαιτούνταν, και πόση εμπιστοσύνη έδειχναν οι οικογένειες σε ένα σύστημα που απαιτούσε καλό αερισμό για την αποφυγή κινδύνων λόγω του μονοξειδίου του άνθρακα. Παρά όλα τα μειονεκτήματά του, το kang παρείχε κάτι που τα σύγχρονα συστήματα θέρμανσης εξακολουθούν να δυσκολεύονται να προσφέρουν: μακροχρόνια ζεστασιά με πολύ λίγο καύσιμο».
