Ο αριθμός των επιβεβαιωμένων κρουσμάτων Έμπολα στη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό αυξήθηκε σε 1.708, συμπεριλαμβανομένων 580 θανάτων. Τα παραπάνω αποτελούν επίσημα στοιχεία, τα οποία ανακοινώθηκαν σήμερα Τετάρτη 8 Ιουλίου.
Αυτό που φοβίζει περισσότερο τους ειδικούς όσον αφορά την τρέχουσα έξαρση του ιού Έμπολα στο Κονγκό, είναι ότι επεκτείνεται ραγδαία και δεν μπορεί να μπει ένα «φρένο».
Η τρέχουσα επιδημία καταγράφεται σε μια από τις πιο πυκνοκατοικημένες περιοχές στην Αφρική. Επιπλέον, η οικονομική κατάσταση ακόμη και σε μικρά αφρικανικά χωριά έχει αλλάξει. Τα κινητά τηλέφωνα είναι πανταχού παρόντα και έχουν γίνει η βάση της οικονομικής προόδου. Οι άνθρωποι είναι πιο συνδεδεμένοι, με σχετικά περισσότερους πόρους, και το εμπόριο είναι πιο ανεπτυγμένο.
Οι μετακινήσεις μεταξύ των χωριών γίνονταν κυρίως με τα πόδια. Τώρα κάθε χωριό διαθέτει μία ή περισσότερες φθηνές κινεζικές μοτοσικλέτες που επιτρέπουν σε ανθρώπους, προϊόντα και υπηρεσίες να μετακινούνται. Μπορούν επίσης να επιτρέψουν σε άρρωστους ή δυνητικά μολυσματικούς ανθρώπους να εγκαταλείψουν τις περιοχές, όπου κατοικούν και να αναζητήσουν ιατρική βοήθεια.
Στο μεταξύ, μέσα σε όλη αυτή την κινητικότητα, οι υποδομές υγείας φαίνονται «αποδυναμωμένες», αποκαλύπτοντας τον κίνδυνο η επιδημία του ιού Έμπολα να μείνει ανεξέλεγκτη. Επίσης, δεν υπάρχουν αποδεδειγμένα ιατρικά αντίμετρα για το στέλεχος Bundibugyo.
Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας και τα Κέντρα Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων προσπαθούν να λειτουργήσουν μέσα σε αυτές τις συνθήκες αλλά δεν είναι εύκολο. Επίσης, οι συνεχιζόμενες συγκρούσεις καθιστούν επικίνδυνες τις μετακινήσεις για τους ανθρώπους, που προσφέρουν τις υπηρεσίες τους, δυσχεραίνοντας τις προσπάθειές τους να βρίσκονται εκεί που πρέπει να βρίσκονται για να είναι πιο αποτελεσματικοί.
Μέσα σε όλη αυτή την κατάσταση, η εμπιστοσύνη έχει πληγεί βαθιά αφού ορισμένοι βλέπουν την κατάσταση ως «επιχείρηση», και προσπαθούν να επωφεληθούν. Σε αυτό έρχεται να προστεθεί και η έλλειψη διδαγμάτων που αντλήθηκαν από προηγούμενες επιδημίες.
Η ανακοίνωση από την κυβέρνηση των ΗΠΑ για ένα εξαιρετικά αμφιλεγόμενο και επί του παρόντος σε αναστολή κέντρο καραντίνας και θεραπείας στην Κένυα ορίζει την προσέγγιση: «Ας προστατεύσουμε τους εαυτούς μας αντί να σταματήσουμε την επιδημία».
Οι εξειδικευμένες εγκαταστάσεις θεραπείας στις Ηνωμένες Πολιτείες παραμένουν ανεκμετάλλευτες και οι παγκόσμιοι προϋπολογισμοί για την υγεία έχουν περικοπεί με τεράστια ποσά πόρων να έχουν μετατοπιστεί προς την προστασία των συνόρων και τον έλεγχο της μετανάστευσης.
Αυτό που διαφαίνεται καθαρά είναι η … διάθεση για απομόνωση της περιοχής ώστε να περιοριστεί ο κίνδυνος περαιτέρω εξάπλωσης του Έμπολα. Στη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό, η αποτελεσματικότητα του περιορισμού των συνόρων είναι ιδιαίτερα απίθανη, επειδή ο ορυκτός πλούτος της περιοχής είναι απαραίτητος για την παγκόσμια οικονομία.
Στην ανατολική ΛΔΚ μαίνεται ένας ως επί το πλείστον ακήρυχτος πόλεμος, που οφείλεται στον εκπληκτικό ορυκτό πλούτο της περιοχής. Εσωτερικές παρατάξεις και γειτονικές χώρες συνεχίζουν να μάχονται αδιάκοπα για τους πόρους στις επαρχίες Κίβου. Αυτή η σύγκρουση είναι επί του παρόντος αρκετά πιο έντονη από ό,τι ήταν το 2019, γεγονός που επιδεινώνει τη δυσκολία πρόσβασης σε κοινότητες που χρειάζονται φροντίδα.
Οι επαρχίες Κίβου δεν αποτελούν πλέον πεδίο τοπικής εξέγερσης. Έχουν γίνει η αρένα μιας περιφερειακής σύγκρουσης που αφορά το Κονγκό, τη Ρουάντα, το Μπουρούντι, την Ουγκάντα και δεκάδες ένοπλες ομάδες που ανταγωνίζονται για την εξουσία, την ασφάλεια και τον έλεγχο ορισμένων από τα πιο πολύτιμα ορυκτά κοιτάσματα στον κόσμο. Η εξάπλωση σε οποιαδήποτε ή σε όλες αυτές τις χώρες από μολυσμένους παράγοντες είναι πιθανή σε μια ανεξέλεγκτη επιδημία.
Εάν η επιδημία δεν εξαλειφθεί, μπορεί να συνεχιστεί για δεκαετίες και να αποτελέσει απειλή για ολόκληρο τον κόσμο. Ο περιορισμός δεν θα είναι αποτελεσματικός στην πρόληψη τεράστιων δεινών και παγκόσμιας αποσταθεροποίησης. Ο μεγαλύτερος κίνδυνος δεν είναι μια ακόμη ή περισσότερες επιδημίες Έμπολα. Είναι η εμφάνιση ενός μόνιμου συνόρου Έμπολα μέσω μιας επιδημίας που δεν τελειώνει ποτέ πραγματικά - μιας ενδημικής ασθένειας που απειλεί συνεχώς εκατομμύρια κόσμου στην Κεντρική Αφρική, ενώ περιοδικά «ρίχνει σπίθες» στον υπόλοιπο κόσμο. Μόλις φτάσει αυτό το μέλλον, ο περιορισμός θα γίνει ένα επαναλαμβανόμενο έξοδο και ο έλεγχος θα είναι αδύνατος. Το ερώτημα είναι εάν ο κόσμος εξακολουθεί να διαθέτει την ικανότητα και την αποφασιστικότητα να το σταματήσει αυτό.
