Μια ομάδα ερευνητών εξέτασε το πρόγραμμα κενώσεων 1.425 ατόμων, προκειμένου να διαπιστώσει πώς η συχνότητα με την οποία πήγαιναν στην τουαλέτα σχετίζεται με τη συνολική υγεία τους.
Η μελέτη, που δημοσιεύτηκε στο επιστημονικό περιοδικό Cell Reports Medicine, επικεντρώθηκε σε άτομα που ήταν «γενικά υγιή», δηλαδή δεν είχαν ιστορικό προβλημάτων στα νεφρά ή στο έντερο, όπως νεφρική νόσο, σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου ή νόσο του Crohn.
Οι συμμετέχοντες ανέφεραν πόσο συχνά πήγαιναν στην τουαλέτα και οι ερευνητές τους χώρισαν σε 4 κατηγορίες: σε όσους είχαν δυσκοιλιότητα, με μία ή δύο κενώσεις την εβδομάδα, σε όσους είχαν 3 έως 6 κενώσεις την εβδομάδα, σε όσους είχαν μία έως 3 κενώσεις την ημέρα και σε όσους είχαν διάρροια, με 4 ή περισσότερες υδαρείς κενώσεις την ημέρα. Οι δύο μεσαίες κατηγορίες θεωρήθηκαν ότι βρίσκονταν εντός των φυσιολογικών ορίων, με σχετικά χαμηλή και σχετικά υψηλή συχνότητα κενώσεων αντίστοιχα.
Οι ερευνητές ανέλυσαν επίσης τους μεταβολίτες και τις βιοχημικές παραμέτρους στο αίμα των συμμετεχόντων, τα γονίδιά τους, καθώς και τα μικρόβια του εντέρου που υπήρχαν στα δείγματα κοπράνων τους.
Στη συνέχεια, εξέτασαν αν η συχνότητα των κενώσεων σχετιζόταν με αυτούς τους δείκτες υγείας, αλλά και με άλλους παράγοντες, όπως η ηλικία και το φύλο.
Πώς η συχνότητα των κενώσεων συνδέθηκε με την υγεία
Από τους 1.425 συμμετέχοντες, όσοι είχαν την καλύτερη υγεία ανέφεραν ότι πήγαιναν στην τουαλέτα μία ή δύο φορές την ημέρα. Αυτή φαίνεται πως είναι η ιδανική συχνότητα κενώσεων.
Αντίθετα, οι ερευνητές του Ινστιτούτου Βιολογίας Συστημάτων διαπίστωσαν ότι τόσο οι πολύ συχνές όσο και οι πολύ αραιές κενώσεις συνδέονταν με διαφορετικά υποκείμενα προβλήματα υγείας.
Γενικά, τα άτομα που πήγαιναν λιγότερο συχνά στην τουαλέτα ήταν κυρίως γυναίκες, νεότερης ηλικίας και με χαμηλότερο δείκτη μάζας σώματος. Ωστόσο, ακόμη και όταν οι ερευνητές έλαβαν υπόψη αυτούς τους παράγοντες, διαπίστωσαν ότι η δυσκοιλιότητα και η διάρροια συνδέονταν με συγκεκριμένα προβλήματα υγείας.
Στα δείγματα κοπράνων των συμμετεχόντων με διάρροια βρέθηκαν περισσότερα βακτήρια που φυσιολογικά εντοπίζονται στο ανώτερο τμήμα του πεπτικού συστήματος. Παράλληλα, στις εξετάσεις αίματός τους εντοπίστηκαν δείκτες που σχετίζονται με βλάβες στο συκώτι.
Αντίθετα, στα δείγματα κοπράνων των ατόμων που πήγαιναν λιγότερο συχνά στην τουαλέτα βρέθηκαν περισσότερα βακτήρια που σχετίζονται με τη ζύμωση των πρωτεϊνών. Πρόκειται για έναν γνωστό κίνδυνο της δυσκοιλιότητας.
«Όταν τα κόπρανα παραμένουν για πολύ μεγάλο διάστημα στο έντερο, τα μικρόβια καταναλώνουν όλες τις διαθέσιμες φυτικές ίνες, τις οποίες διασπούν παράγοντας ωφέλιμα λιπαρά οξέα βραχείας αλύσου. Στη συνέχεια, τα μικρόβια στρέφονται στη διάσπαση των πρωτεϊνών, μια διαδικασία που παράγει διάφορες τοξικές ουσίες, οι οποίες μπορούν να περάσουν στο αίμα», εξήγησε ο Johannes Johnson-Martinez, ειδικός στη βιομηχανική στο Ινστιτούτο Βιολογίας Συστημάτων.
Πράγματι, οι ερευνητές εντόπισαν ορισμένες από αυτές τις ουσίες στο αίμα των συμμετεχόντων. Ιδιαίτερα αυξημένα ήταν τα επίπεδα του θειικού ινδοξυλίου, μιας ουσίας που παράγεται κατά τη ζύμωση των πρωτεϊνών και μπορεί να προκαλέσει βλάβες στα νεφρά.
Σύμφωνα με την ερευνητική ομάδα, το εύρημα αυτό ενδέχεται να αποτελεί ένδειξη ότι υπάρχει σχέση αιτίας και αποτελέσματος ανάμεσα στη συχνότητα των κενώσεων και τη συνολική υγεία.
Το ενθαρρυντικό είναι ότι η αλλαγή ορισμένων καθημερινών συνηθειών μπορεί ενδεχομένως να βελτιώσει και την υγεία σας. Πρόσφατες έρευνες δείχνουν ότι το μικροβίωμα του εντέρου μπορεί να αλλάξει πολύ πιο γρήγορα από όσο ίσως πιστεύετε.
Για παράδειγμα, μια μελέτη που πραγματοποιήθηκε στη Γερμανία το 2025 παρακολούθησε ενήλικες που δεν ασκούνταν και ξεκίνησαν προπόνηση με βάρη δύο ή 3 φορές την εβδομάδα. Όσοι παρουσίασαν τη μεγαλύτερη βελτίωση στη μυϊκή τους δύναμη εμφάνισαν αλλαγές στη σύνθεση των βακτηρίων του εντέρου τους μέσα σε μόλις 8 εβδομάδες.
Τέτοιες αλλαγές θα μπορούσαν να βοηθήσουν ορισμένα άτομα να αντιμετωπίσουν τη δυσκοιλιότητα ή τη διάρροια και να αποκτήσουν πιο φυσιολογική συχνότητα κενώσεων.
Οι συμμετέχοντες που βρίσκονταν στην ιδανική κατηγορία όσον αφορά τη συχνότητα των κενώσεων ανέφεραν ότι κατανάλωναν περισσότερες φυτικές ίνες, έπιναν περισσότερο νερό και γυμνάζονταν συχνότερα. Στα δείγματα κοπράνων τους βρέθηκαν επίσης περισσότερα βακτήρια που βοηθούν στη διάσπαση των φυτικών ινών.







