Σε ιδιαίτερα υψηλά επίπεδα διαμορφώθηκε το clawback στα νοσοκομειακά φάρμακα το πρώτο εξάμηνο του 2025, φτάνοντας το 80,7%. Τα παραπάνω τονίζουν ο Σύνδεσμος Φαρμακευτικών Επιχειρήσεων Ελλάδος (ΣΦΕΕ) και το PhARMA Innovation Forum (PIF).

Οι δύο φορείς κάνουν λόγο για «αρνητική εξέλιξη που έρχεται σε αντίθεση με τις παλαιότερες κυβερνητικές δεσμεύσεις για σταδιακή μείωση του εν λόγω μηχανισμού, οι οποίες είχαν καλλιεργήσει προσδοκίες ανάλογες με τη γενικότερη οικονομική ανάπτυξη της χώρας». Προειδοποιούν μάλιστα, ότι η αυξημένη επιβάρυνση των φαρμακευτικών εταιρειών απειλεί τη βιωσιμότητα της καινοτομίας και περιορίζει την πρόσβαση των ασθενών σε νέες θεραπείες.

Παράλληλα, επισημαίνουν ότι τα μέτρα συγκράτησης της δαπάνης που έχουν ανακοινωθεί τα τελευταία χρόνια δεν έχουν αποδώσει τα αναμενόμενα αποτελέσματα, ενώ ζητούν άμεση ανάληψη δράσης και ουσιαστικές μεταρρυθμίσεις για τη διαμόρφωση ενός βιώσιμου και προβλέψιμου συστήματος φαρμακευτικής δαπάνης.

Τι σημαίνει το υψηλό clawback για την φαρμακευτική καινοτομία

«Το 80,7% είναι ένα ιδιαίτερα ανησυχητικό σημείο για τη φαρμακευτική καινοτομία στην Ελλάδα. Σημαίνει πρακτικά ότι για κάθε 10 καινοτόμα φάρμακα που χρειάζονται οι Έλληνες ασθενείς για σοβαρές, χρόνιες ή απειλητικές για τη ζωή τους ασθένειες, το κράτος καλύπτει λιγότερα από δύο, μετακυλίοντας το σύνολο του κόστους στις εταιρείες που επενδύουν και προσφέρουν καινοτόμες θεραπείες. Και αυτό συμβαίνει σε μια χώρα που χαρακτηρίζεται από τις χαμηλότερες τιμές φαρμάκων στην Ευρώπη», δήλωσε η πρόεδρος του PhARMA Innovation Forum και διευθύνουσα σύμβουλος της Roche Ελλάδας και Κύπρου, Kavita Patel, και κατέληξε: «Οι ανησυχίες μας αποτυπώνονται ξεκάθαρα στα δεδομένα και αναδεικνύουν την ανάγκη για άμεσες και ουσιαστικές παρεμβάσεις».

Από την πλευρά του ο πρόεδρος του ΣΦΕΕ, Ολύμπιος Παπαδημητρίου, έκανε λόγο για «απροθυμία της πολιτείας να αναλάβει την παραμικρή δέσμευση για την πορεία της φαρμακευτικής δαπάνης», κάτι που «οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια στη στέρηση μελλοντικών θεραπειών από τους Έλληνες ασθενείς και αναδεικνύει ταυτόχρονα τον εφησυχασμό που χαρακτηρίζει τις αρχές σχετικά με την απόδοση ή μη οποιουδήποτε μέτρου λαμβάνεται για τη συγκράτηση της δαπάνης».

Τόσο ο ΣΦΕΕ όσο και το PIF δηλώνουν ότι η αντιμετώπιση του προβλήματος απαιτεί πραγματική σύμπραξη μεταξύ πολιτείας και φαρμακευτικού κλάδου.