Νέα μελέτη διαπίστωσε ότι η ασπιρίνη μπορεί να μειώσει τον κίνδυνο εμφάνισης άνοιας – και μάλιστα σε σημαντικό ποσοστό - αλλά αυτό δεν ισχύει για όλους τους ανθρώπους.
Τα ευρήματα, τα οποία δημοσιεύθηκαν στο περιοδικό «Alzheimer’s & Dementia: The Journal of the Alzheimer’s Association», βασίστηκαν σε γενετικά δεδομένα από περισσότερους από 13.500 συμμετέχοντες. Οι επιστήμονες εξέτασαν κατά πόσο διαφορές στα γονίδια μπορούν να εξηγήσουν γιατί η ασπιρίνη ενδέχεται να μειώνει τον κίνδυνο άνοιας σε ορισμένους ανθρώπους, αλλά όχι σε κάποιους άλλους.
Η ασπιρίνη, γνωστή και ως ακετυλοσαλικυλικό οξύ, ανήκει σε μια κατηγορία φαρμάκων που ονομάζονται μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα (ΜΣΑΦ) και μπορεί να λαμβάνεται για την ανακούφιση από τον πόνο.
Σε άτομα που διατρέχουν κίνδυνο καρδιαγγειακών επεισοδίων ενδέχεται επίσης να συνταγογραφηθεί μία μικρή δόση ασπιρίνης καθημερινά, καθώς το φάρμακο αυτό μπορεί να καταστήσει το αίμα λιγότερο επιρρεπές στη δημιουργία θρόμβων.
Προγενέστερη έρευνα δεν βρήκε ενδείξεις ότι η μακροχρόνια λήψη χαμηλών δόσεων ασπιρίνης μπορεί να μειώσει τον κίνδυνο άνοιας ή να επιβραδύνει την εξασθένηση της μνήμης. Ωστόσο, μια νέα μελέτη από επιστήμονες του Πανεπιστημίου Monash υποδεικνύει ότι τα πράγματα ίσως είναι κάπως πιο περίπλοκα. Η μελέτη διαπίστωσε ότι η ασπιρίνη συνδέεται με 70% χαμηλότερο κίνδυνο άνοιας σε άτομα που φέρουν συγκεκριμένα γονίδια σχετικά με τον αριθμό των αιμοπεταλίων.
Τα αιμοπετάλια είναι μικροσκοπικά, άχρωμα κυτταρικά θραύσματα στο αίμα, τα οποία συγκολλούνται μεταξύ τους σχηματίζοντας θρόμβους, με αποτέλεσμα να σταματούν την αιμορραγία. Οι ερευνητές απέδωσαν αρχικά στους συμμετέχοντες γενετικές βαθμολογίες, με βάση τα επίπεδα των αιμοπεταλίων στο αίμα τους. Στη συνέχεια, σύγκριναν τα ποσοστά εμφάνισης άνοιας μεταξύ εκείνων που λάμβαναν ασπιρίνη και εκείνων στους οποίους χορηγήθηκαν εικονικά σκευάσματα (placebo).
Μόλις το 1% των ασθενών με τον υψηλότερο αριθμό αιμοπεταλίων, οι οποίοι λάμβαναν ασπιρίνη, εμφάνισε άνοια, σε σύγκριση με το 3,3% των συμμετεχόντων που λάμβαναν εικονικό φάρμακο. Η διαφορά μπορεί να φαίνεται μικρή, ωστόσο μεταφράζεται σε 70% χαμηλότερο κίνδυνο εμφάνισης της νόσου για όσους λαμβάνουν ασπιρίνη. Ωστόσο, το 4,4% των χρηστών ασπιρίνης παρουσίασε επίσης σοβαρή αιμορραγία, σε σύγκριση με το 2,1% εκείνων που λάμβαναν εικονικό φάρμακο. Καθώς η ασπιρίνη εμποδίζει τη συσσώρευση των αιμοπεταλίων, μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο αιμορραγίας.
Ο επικεφαλής της μελέτης, Δρ Peter Fransquet, ερευνητής στη Σχολή Δημόσιας Υγείας και Προληπτικής Ιατρικής του Πανεπιστημίου Monash, δήλωσε ότι ενδέχεται σύντομα να προσφέρεται γενετικός έλεγχος σε άτομα που σχεδιάζουν στρατηγικές για την πρόληψη της άνοιας.
«Προηγούμενες κλινικές δοκιμές έδειξαν ότι η ασπιρίνη δεν αποτρέπει την άνοια, όταν εξετάζονταν όλοι οι συμμετέχοντες ως ενιαία ομάδα», ανέφερε. «Τα ευρήματά μας υποδεικνύουν ότι η εικόνα είναι πιθανώς πιο σύνθετη. Σε άτομα με το συγκεκριμένο γενετικό προφίλ, παρατηρήσαμε σημαντικά λιγότερα περιστατικά άνοιας μεταξύ εκείνων που λάμβαναν ασπιρίνη. Αυτό αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο η γενετική να μας βοηθήσει κάποια στιγμή να εντοπίσουμε ποιοι μπορούν να ωφεληθούν από μια προληπτική θεραπεία, αντί να ακολουθείται μια ενιαία προσέγγιση για όλους.
Εφόσον τα ευρήματα αυτά επιβεβαιωθούν, το γεγονός ότι η ασπιρίνη είναι ήδη φθηνή και ευρέως διαθέσιμη θα μπορούσε να καταστήσει την εξατομικευμένη πρόληψη της άνοιας μια πραγματική δυνατότητα», πρόσθεσαν οι ερευνητές στη μελέτη τους.
Να σημειωθεί ότι, παρά τα ευνοϊκά αποτελέσματα, οι ερευνητές τονίζουν ότι απαιτούνται περισσότερες δοκιμές για την επιβεβαίωση των συμπερασμάτων της μελέτης.
