Η Eli Lilly ανακοίνωσε ότι ένα νέο πειραματικό της φάρμακο, η ρετατρουτίδη (retatrutide) βοήθησε ενήλικες με διαβήτη τύπου 2 και παχυσαρκία να χάσουν κατά μέσο όρο σχεδόν το 21% του σωματικού τους βάρους, στο πλαίσιο κλινικής δοκιμής προχωρημένου σταδίου.
Πρόκειται για τη μεγαλύτερη απώλεια βάρους που έχει καταγραφεί ποτέ σε κλινική δοκιμή φαρμάκου για ασθενείς με διαβήτη — μια ομάδα ανθρώπων που συχνά δυσκολεύεται περισσότερο να χάσει βάρος. Σε κλινικές δοκιμές για τη σεμαγλουτίδη και την τιρζεπατίδη, άτομα με διαβήτη τύπου 2 έχασαν έως και το 10% (περίπου 9,5 κιλά) και το 15% (περίπου 15,4 κιλά) του σωματικού τους βάρους, αντίστοιχα.
Η ρετατρουτίδη «αποτελεί πραγματικά ένα βήμα προόδου στη φροντίδα του διαβήτη», δήλωσε η Δρ. Susan Spratt, ενδοκρινολόγος και ανώτερη ιατρική διευθύντρια στο Γραφείο Διαχείρισης Υγείας του Πληθυσμού (Population Health Management Office) του Duke Health στη Βόρεια Καρολίνα. Η ίδια δεν συμμετείχε στη δοκιμή και δεν λαμβάνει αμοιβή από την Eli Lilly. «Ανταγωνίζεται τη χειρουργική επέμβαση γαστρικής παράκαμψης (gastric bypass), χωρίς να απαιτείται χειρουργείο», είπε.
Η Spratt ανέφερε ότι πολλά φάρμακα για τον διαβήτη, όπως η ινσουλίνη, προκαλούν αύξηση βάρους. «Μπορεί να είναι αποθαρρυντικό να διαχειρίζεσαι σωστά τον διαβήτη σου αλλά να παίρνεις βάρος», πρόσθεσε. Η δοκιμή της Eli Lilly περιελάμβανε περισσότερους από 1.110 ασθενείς με μέσο αρχικό βάρος περίπου περίπου 106 κιλά και μέσο δείκτη μάζας σώματος (ΔΜΣ/BMI) περίπου 38. Οι συμμετέχοντες χωρίστηκαν τυχαία σε ομάδες που λάμβαναν μία από τις τρεις εβδομαδιαίες δόσεις ρετατρουτίδης ή εικονικό φάρμακο (placebo) για διάστημα 80 εβδομάδων. Μέχρι το τέλος της δοκιμής, ο ΔΜΣ των περισσοτέρων από τους μισούς συμμετέχοντες είχε πέσει κάτω από το 30, το όριο που ορίζει την παχυσαρκία.
Τα αποτελέσματα μιας άλλης κλινικής δοκιμής, που δημοσιεύτηκαν την Τρίτη στο περιοδικό New England Journal of Medicine, έδειξαν ότι η ρετατρουτίδη (retatrutide) βοήθησε ασθενείς χωρίς διαβήτη τύπου 2 —οι οποίοι ήταν υπέρβαροι ή έπασχαν από παχυσαρκία— να χάσουν έως και περίπου 32 κιλά, ή κατά μέσο όρο το 25% του σωματικού τους βάρους, σε διάστημα 80 εβδομάδων. Στα δεδομένα αυτά περιλαμβανόταν μια υποομάδα ασθενών με σοβαρή παχυσαρκία, οι οποίοι έχασαν έως και περίπου 38,5 κιλά, ή το 30% του σωματικού τους βάρους, σε διάστημα 104 εβδομάδων — πρόκειται για τη μεγαλύτερη απώλεια βάρους που έχει καταγραφεί ποτέ σε κλινική δοκιμή φαρμάκου, η οποία είναι αντίστοιχη με τα αποτελέσματα της βαριατρικής χειρουργικής.
Όπως η σεμαγλουτίδη και η τιρζεπατίδη, η ρετατρουτίδη δρα μιμούμενη μια ορμόνη που ονομάζεται GLP-1. Αυτό που διαφοροποιεί τη ρετατρουτίδη είναι η ταξινόμησή της ως «τριπλός αγωνιστής». Η τιρζεπατίδη της Lilly —ένας «διπλός αγωνιστής»— μιμείται δύο ορμόνες (τις GLP-1 και GIP), ενώ η ρετατρουτίδη στοχεύει τρεις, προσθέτοντας μια ορμόνη που ονομάζεται γλυκαγόνη.
