Κάθε επιπλέον ώρα παρατεταμένης και αδιάκοπης καθιστικής συμπεριφοράς μέσα στην ημέρα συνδέεται με 9% υψηλότερο κίνδυνο θανάτου από καρκίνο, σύμφωνα με μελέτη που δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό PLOS Medicine.
Προηγούμενες μελέτες έδειξαν ότι όσο περισσότερο χρόνο περνά κάποιος καθιστός ή ξαπλωμένος όσο είναι ξύπνιος, τόσο χειρότερες είναι οι εκβάσεις για την υγεία του. Ωστόσο, οι περισσότερες οδηγίες για την καθιστική συμπεριφορά εστιάζουν στον συνολικό χρόνο που περνά κανείς καθιστός και όχι στο αν ο χρόνος αυτός μοιράζεται σε πολλά μικρά διαστήματα ή συγκεντρώνεται σε λίγα, παρατεταμένα διαστήματα.
Πώς συσσωρεύεται ο χρόνος που περνάτε καθιστοί
Στη νέα μελέτη, οι ερευνητές ανέλυσαν δεδομένα από 91.292 συμμετέχοντες της UK Biobank, οι οποίοι φόρεσαν συσκευές παρακολούθησης δραστηριότητας για 7 ημέρες και στη συνέχεια παρακολουθήθηκαν για διάμεσο διάστημα 12,38 ετών. Η δραστηριότητα ταξινομήθηκε είτε ως παρατεταμένη καθιστική συμπεριφορά, δηλαδή διαστήματα τουλάχιστον 30 λεπτών στα οποία τουλάχιστον το 90% του χρόνου ήταν καθιστικό, είτε ως διακεκομμένη καθιστική συμπεριφορά, δηλαδή διαστήματα που διαρκούσαν λιγότερο από 30 λεπτά ή διακόπτονταν από περισσότερο από 10% μη καθιστικό χρόνο, είτε ως σωματική δραστηριότητα διαφορετικής έντασης.
Η παρατεταμένη καθιστική συμπεριφορά συνδέθηκε με 9% υψηλότερο κίνδυνο θανάτου από καρκίνο. Συνδέθηκε επίσης με υψηλότερο κίνδυνο συνολικής εμφάνισης καρκίνου, καρκίνων που σχετίζονται με την παχυσαρκία, όπως καρκίνοι του οισοφάγου, του συκωτιού, των νεφρών, του παγκρέατος, του παχέος εντέρου και του ορθού, του μαστού, των ωοθηκών και του θυρεοειδούς, καθώς και καρκίνων που σχετίζονται με τον διαβήτη τύπου 2.
Η διακεκομμένη καθιστική συμπεριφορά έδειξε το αντίθετο μοτίβο και συνδέθηκε με χαμηλότερο κίνδυνο σε όλες τις εκβάσεις. Η αντικατάσταση μίας ώρας παρατεταμένης καθιστικής συμπεριφοράς την ημέρα με ελαφριά σωματική δραστηριότητα συνδέθηκε με 12% χαμηλότερο κίνδυνο θανάτου από καρκίνο.
«Τα ευρήματά μας δείχνουν ότι οι επιπτώσεις της καθιστικής συμπεριφοράς στην υγεία μπορεί να εξαρτώνται όχι μόνο από τον συνολικό χρόνο που περνά κάποιος καθιστός, αλλά και από το αν ο χρόνος αυτός συγκεντρώνεται σε παρατεταμένα διαστήματα ή διακόπτεται από δραστηριότητα», ανέφεραν οι συγγραφείς. «Το μοτίβο αυτό έχει βιολογική βάση: Πειραματικές μελέτες έδειξαν ότι η διακοπή της παρατεταμένης καθιστικής στάσης με σύντομα διαστήματα δραστηριότητας μπορεί να βελτιώσει τις μεταβολικές αποκρίσεις σε σύγκριση με την αδιάκοπη καθιστική στάση».
Οι συγγραφείς πρόσθεσαν: «Οι σημερινές οδηγίες υγείας εστιάζουν σε μεγάλο βαθμό στη μέτρια ή έντονη άσκηση, όμως τα ευρήματά μας δείχνουν ότι η ελαφριά κίνηση δεν πρέπει να αγνοείται. Στο μέλλον, οι κλινικές δοκιμές θα μας βοηθήσουν να ξεφύγουμε από τις γενικές συστάσεις και να αναπτύξουμε εξατομικευμένες στρατηγικές για τη διακοπή του χρόνου που περνάμε καθιστοί».
