Η δυσκοιλιότητα είναι ένα από τα πιο συχνά πεπτικά προβλήματα και μπορεί να εμφανιστεί σε ανθρώπους κάθε ηλικίας. Εκτός από το φούσκωμα, τη δυσκολία στην αφόδευση και τις αραιές κενώσεις, μπορεί να επηρεάσει και την καθημερινότητα, αυξάνοντας το στρες, μειώνοντας την παραγωγικότητα και επιβαρύνοντας συνολικά την ποιότητα ζωής. Όταν επιμένει, μπορεί επίσης να συμβάλει στην εμφάνιση επιπλοκών, όπως οι αιμορροΐδες, η καταπόνηση του καρδιαγγειακού συστήματος και ο αυξημένος κίνδυνος προβλημάτων στο παχύ έντερο και το ορθό.
Παρότι είναι τόσο συχνή, η δυσκοιλιότητα πολλές φορές αγνοείται ή δεν αντιμετωπίζεται μέχρι τα συμπτώματα να γίνουν πιο έντονα. Γι' αυτό είναι σημαντικό να κατανοήσουμε καλύτερα τόσο τι επιβραδύνει τη λειτουργία του εντέρου όσο και ποιες παρεμβάσεις μπορούν να βοηθήσουν ώστε η πέψη να επανέλθει σε φυσιολογικούς ρυθμούς.
Γιατί το περπάτημα μπορεί να βοηθήσει το έντερο
Η σωματική δραστηριότητα είναι μία από τις πιο απλές συστάσεις για την αντιμετώπιση της δυσκοιλιότητας. Οι άνθρωποι που κινούνται περισσότερο τείνουν να έχουν καλύτερη λειτουργία του εντέρου, ενώ η παρατεταμένη αδράνεια έχει συσχετιστεί με πιο αργή πέψη.
Ωστόσο, δεν είναι ακόμη απολύτως σαφές γιατί η κίνηση βοηθά. Οι περισσότερες προηγούμενες μελέτες έχουν εξετάσει την επίδραση της τακτικής άσκησης σε βάθος χρόνου. Πολύ λιγότερα είναι γνωστά για το τι συμβαίνει στο πεπτικό σύστημα αμέσως μόλις κάποιος αρχίσει να κινείται.
Η κατανόηση αυτών των άμεσων αλλαγών θα μπορούσε να εξηγήσει γιατί ακόμη και ένα σύντομο περπάτημα μπορεί να διεγείρει τη λειτουργία του εντέρου.
Ερευνητές από το Fujita Health University θέλησαν να διαπιστώσουν πόσο γρήγορα μπορεί η σωματική δραστηριότητα να επηρεάσει την κινητικότητα του εντέρου σε υγιείς ενήλικες. Στη μελέτη τους, η οποία δημοσιεύθηκε στο Scientific Reports, χρησιμοποίησαν τους εντερικούς ήχους ως μη επεμβατικό τρόπο παρακολούθησης της εντερικής δραστηριότητας.
Οι εντερικοί ήχοι δημιουργούνται καθώς τα αέρια και τα υγρά μετακινούνται μέσα στο έντερο. Επειδή αυτές οι κινήσεις συνδέονται με τις συσπάσεις που προωθούν το περιεχόμενο του πεπτικού συστήματος, οι ήχοι μπορούν να δώσουν πληροφορίες για την κινητικότητα του εντέρου. Καταγράφοντάς τους πριν και μετά την άσκηση, οι ερευνητές μπόρεσαν να εξετάσουν πόσο γρήγορα ανταποκρίθηκε το πεπτικό σύστημα στο περπάτημα.
Τι συνέβη μετά από ένα περπάτημα 20 λεπτών
Στη μελέτη συμμετείχαν 21 υγιείς νεαροί ενήλικες. Στην αρχή του πειράματος, κάθε συμμετέχων παρέμεινε ξαπλωμένος και ήρεμος, ενώ οι ερευνητές κατέγραψαν για ένα λεπτό τους εντερικούς ήχους σε κατάσταση ηρεμίας, χρησιμοποιώντας ηλεκτρονικό στηθοσκόπιο και προηγμένο λογισμικό επεξεργασίας σήματος.
Στη συνέχεια, οι συμμετέχοντες περπάτησαν σε διάδρομο για 20 λεπτά, με άνετο ρυθμό που επέλεξαν οι ίδιοι. Μετά το περπάτημα, ξάπλωσαν ξανά και οι ερευνητές κατέγραψαν τους εντερικούς ήχους σε διάφορα χρονικά σημεία μέσα στα επόμενα 15 λεπτά.
Η κινητικότητα του εντέρου αξιολογήθηκε με βάση τρεις μετρήσεις. Η πρώτη ήταν ο Δείκτης Ήχου, ο οποίος αποτυπώνει τη συνολική ένταση της ηχητικής δραστηριότητας. Οι άλλες δύο ήταν το ποσοστό του χρόνου καταγραφής κατά το οποίο ανιχνεύονταν εντερικοί ήχοι και ο αριθμός των ξεχωριστών ήχων που καταγράφονταν κάθε λεπτό.
Η αντίδραση ήταν άμεση.
Μέσα σε ένα έως δύο λεπτά από τη στιγμή που ολοκληρώθηκε το περπάτημα, και οι τρεις μετρήσεις είχαν αυξηθεί σημαντικά σε σύγκριση με τα επίπεδα ηρεμίας. Η ένταση των εντερικών ήχων σχεδόν διπλασιάστηκε, οι ήχοι ακούγονταν για πολύ μεγαλύτερο μέρος της καταγραφής και αυξήθηκε επίσης ο αριθμός των μεμονωμένων ήχων ανά λεπτό.
Η επίδραση, πάντως, δεν κράτησε πολύ. Οι αυξήσεις άρχισαν να υποχωρούν μέσα σε δύο έως τρία λεπτά. Παρ' όλα αυτά, η τόσο γρήγορη αντίδραση έδειξε ότι ακόμη και η ήπια σωματική δραστηριότητα μπορεί να προκαλέσει άμεση και μετρήσιμη αύξηση της κινητικότητας του εντέρου.
Πώς μπορεί το περπάτημα να βοηθήσει στη δυσκοιλιότητα
Τα ευρήματα μπορεί να εξηγούν γιατί το περπάτημα συνιστάται τόσο συχνά σε ανθρώπους που αντιμετωπίζουν δυσκοιλιότητα.
Ο Yohei Otaka, καθηγητής και κύριος συγγραφέας της μελέτης, ανέφερε: «Το περπάτημα μπορεί να αποτελέσει ένα αποτελεσματικό και άμεσο μέσο για την ενεργοποίηση της λειτουργίας του εντέρου. Τα ευρήματα δείχνουν επίσης πιθανούς μηχανισμούς που μπορεί να εμπλέκονται, όπως αλλαγές στη δραστηριότητα του αυτόνομου νευρικού συστήματος ή αντανακλαστικά που προκαλούνται από τις φυσικές ταλαντώσεις του σώματος κατά την κίνηση».
Το αυτόνομο νευρικό σύστημα ρυθμίζει πολλές λειτουργίες του οργανισμού που γίνονται αυτόματα, μεταξύ των οποίων και η πέψη. Παράλληλα, η κίνηση του σώματος κατά το περπάτημα μπορεί να ενεργοποιεί αντανακλαστικά που αυξάνουν τη δραστηριότητα του εντέρου.
Στην ερευνητική ομάδα συμμετείχαν επίσης ο Shigeo Tanabe από το Graduate School of Health Sciences του Fujita Health University και ο Kento Katagiri από το Department of Rehabilitation Medicine της School of Medicine του Fujita Health University. Και οι δύο συνέβαλαν στον σχεδιασμό της μελέτης, στην ανάλυση των δεδομένων και στην προετοιμασία του επιστημονικού άρθρου.
Οι εντερικοί ήχοι μπορεί να αποτελέσουν νέο εργαλείο για την έρευνα
Πέρα από την επίδραση του ίδιου του περπατήματος, τα ευρήματα δείχνουν ότι η ανάλυση των εντερικών ήχων θα μπορούσε να αποτελέσει μια χρήσιμη μη επεμβατική μέθοδο για τη μελέτη της λειτουργίας του γαστρεντερικού συστήματος και της δυσκοιλιότητας.
Καθώς οι εντερικοί ήχοι μπορούν να καταγράφονται χωρίς επεμβατικές εξετάσεις, η συγκεκριμένη τεχνική θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για την παρακολούθηση βραχυπρόθεσμων αλλαγών στην κινητικότητα του εντέρου και για την καλύτερη κατανόηση του τρόπου με τον οποίο διαφορετικές συνήθειες ή θεραπείες επηρεάζουν το πεπτικό σύστημα.
Συνολικά, η μελέτη δείχνει πόσο γρήγορα μπορεί να ανταποκριθεί το έντερο στη σωματική δραστηριότητα. Η κινητικότητα του εντέρου αυξήθηκε σχεδόν αμέσως μετά από ένα περπάτημα 20 λεπτών, προσφέροντας μια πιθανή βιολογική εξήγηση για το γιατί η κίνηση μπορεί να βοηθήσει στην ανακούφιση από τη δυσκοιλιότητα.
Τα αποτελέσματα δείχνουν επίσης ότι ακόμη και σχετικά ήπια σωματική δραστηριότητα μπορεί να επηρεάσει τη λειτουργία του εντέρου πολύ πιο γρήγορα από όσο γνωρίζαμε μέχρι σήμερα.
