Ερευνητές στις ΗΠΑ διαπίστωσαν για πρώτη φορά ότι ένας παράγοντας που μπορεί να επιταχύνει την ανάπτυξη των δοντιών στα μωρά είναι το μητρικό στρες κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Τα αποτελέσματα δημοσιεύονται στο Frontiers in Oral Health.
«Διαπιστώσαμε ότι τα υψηλότερα επίπεδα ορμονών που σχετίζονται με το στρες, ιδιαίτερα της κορτιζόλης, μιας μητέρας κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, σχετίζονται με την πρώιμη εμφάνιση των νεογιλών δοντιών στο βρέφος», δήλωσε η συγγραφέας Δρ. Ying Meng, αναπληρώτρια καθηγήτρια στη Σχολή Νοσηλευτικής του Πανεπιστημίου του Ρότσεστερ στις ΗΠΑ.
Η Meng και οι συνεργάτες της μελέτησαν μια ομάδα 142 μητέρων στις ΗΠΑ από κοινωνικοοικονομικά μειονεκτούντα υπόβαθρα, οι οποίες ήταν έγκυες μεταξύ 2017 και 2022 και εγγράφηκαν στις αναλύσεις μέσω του Ιατρικού Κέντρου του Πανεπιστημίου του Ρότσεστερ.
Στο τέλος του 2ου και 3ου τριμήνου της εγκυμοσύνης, κάθε γυναίκα έδωσε δείγμα σάλιου, στο οποίο μετρήθηκε η συγκέντρωση των ορμονών κορτιζόλης, οιστραδιόλης, προγεστερόνης, τεστοστερόνης, τριιωδοθυρονίνης και θυροξίνης. Όλα τα παιδιά στη μελέτη γεννήθηκαν τελειόμηνα. Στον ένα, δύο, τέσσερις, έξι, 12, 18 και 24 μήνες μετά τη γέννηση, κάθε ζεύγος μητέρας-παιδιού επισκέφθηκε την κλινική, όπου οι οδοντίατροι αξιολόγησαν ποια νεογιλά δόντια είχαν εμφανιστεί.
Περίπου οι μισές (53%) μητέρες εργάζονταν και το 60% είχε απολυτήριο λυκείου ή χαμηλότερο επίπεδο μόρφωσης. Για την πλειοψηφία (76%), το μωρό, που κυοφόρησαν δεν ήταν το πρώτο τους παιδί, ενώ οι περισσότερες (59%) δεν θήλασαν στους έξι μήνες μετά τον τοκετό. Περίπου τα μισά (52%) παιδιά ήταν Αφροαμερικανικής καταγωγής.
Στην ηλικία των 6 και 12 μηνών, αντίστοιχα, το 15% είχε μεταξύ ενός και έξι δοντιών, ενώ το 97,5% είχε μεταξύ ενός και 12. Όλα τα παιδιά είχαν κάποια δόντια μέχρι την ηλικία των 18 μηνών, ενώ στους 24 μήνες, το 25% των παιδιών είχε και τα 20 δόντια.
Στο 2,7% των παιδιών, εμφανίστηκαν ξαφνικά δόντια μεταξύ 12 και 18 μηνών, ενώ τα υπόλοιπα παιδιά είχαν ένα πιο σταθερό μοτίβο εμφάνισης δοντιών. Σε ορισμένα μωρά, το μοτίβο εμφάνισης δοντιών ήταν ασυνεπές και ακανόνιστο, έτσι ώστε ο αριθμός των δοντιών ενός παιδιού στις πρώτες επισκέψεις δεν προέβλεπε τον αριθμό στις επόμενες επισκέψεις.
Κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, το 36,6% των γυναικών είχε διαγνωστεί με κατάθλιψη ή άγχος, αλλά μια τέτοια διάγνωση δεν συσχετίστηκε με τα επίπεδα των ορμονών τους ή με τον αριθμό των δοντιών που είχαν βγάλει τα παιδιά τους σε οποιαδήποτε χρονική στιγμή. Οι συγκεντρώσεις ορμονών εξαρτώνταν σε μεγάλο βαθμό από τη μητέρα: οι γυναίκες έτειναν να έχουν είτε υψηλότερες είτε χαμηλότερες από το μέσο όρο συγκεντρώσεις και στις έξι από τις ορμόνες που μελετήθηκαν ταυτόχρονα.
Είναι σημαντικό ότι οι γυναίκες με υψηλότερα επίπεδα της ορμόνης του στρες, κορτιζόλης, στο σάλιο τους απέκτησαν απογόνους με μεγαλύτερο αριθμό δοντιών, τα οποία είχαν εμφανιστεί έως την ηλικία των έξι μηνών. Με αυτόν τον τρόπο, τα βρέφη μητέρων με το υψηλότερο επίπεδο κορτιζόλης είχαν κατά μέσο όρο τέσσερα δόντια περισσότερα σε αυτήν την ηλικία από τα βρέφη μητέρων με τα χαμηλότερα επίπεδα κορτιζόλης.
Οι συγγραφείς βρήκαν επίσης μια συσχέτιση μεταξύ του επιπέδου των σεξουαλικών ορμονών οιστραδιόλης και τεστοστερόνης στη μητέρα και ενός μεγαλύτερου αριθμού εμφάνισης δοντιών στο παιδί της 12 μήνες μετά τη γέννηση, αλλά αυτή η σύνδεση φάνηκε να είναι ασθενέστερη.
