Η μακροχρόνια έκθεση στον θόρυβο της οδικής κυκλοφορίας συνδέθηκε με αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης νόσου του Πάρκινσον, πιθανώς επειδή διαταράσσει τον ύπνο και προκαλεί στρες σε ολόκληρο τον οργανισμό, σύμφωνα με νέα μελέτη που δημοσιεύτηκε στο επιστημονικό περιοδικό JAMA Neurology.

Ερευνητές από τη Δανία ανέλυσαν στοιχεία από περισσότερους από τρία εκατομμύρια κατοίκους, προκειμένου να διαπιστώσουν αν η συνεχής έκθεση στον θόρυβο, ανάλογα με την περιοχή κατοικίας και το σημείο του σπιτιού, αυξάνει τον κίνδυνο εμφάνισης αυτής της νευροεκφυλιστικής διαταραχής.

Οι ερευνητές εξέτασαν περισσότερους από 3 εκατ. κατοίκους της Δανίας από το 2000 έως το 2017. Όλοι ήταν τουλάχιστον 40 ετών και κανείς δεν έπασχε από τη νόσο του Πάρκινσον κατά την έναρξη της μελέτης.

Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι για κάθε αύξηση του θορύβου κατά περίπου 11 ντεσιμπέλ στην πιο εκτεθειμένη πλευρά ενός σπιτιού, ο κίνδυνος νόσου του Πάρκινσον αυξανόταν κατά περίπου 3%.

Στην ήσυχη πλευρά του σπιτιού, δηλαδή σε εκείνη που ήταν λιγότερο εκτεθειμένη στον θόρυβο της κυκλοφορίας, ο κίνδυνος αυξανόταν κατά 4% για κάθε επιπλέον 9 ντεσιμπέλ θορύβου.

Παράλληλα, η μελέτη έδειξε ότι η ύπαρξη μιας ήσυχης πλευράς, δηλαδή μιας πλευράς του σπιτιού όπου ο θόρυβος είναι τουλάχιστον κατά 10 ντεσιμπέλ χαμηλότερος σε σύγκριση με την άλλη, μπορεί να λειτουργήσει προστατευτικά και να περιορίσει αυτές τις επιβλαβείς επιδράσεις. Το όφελος φάνηκε να είναι μεγαλύτερο για όσους εκτίθενται συνολικά σε υψηλότερα επίπεδα θορύβου.

Όσοι δεν έχουν μια ήσυχη πλευρά στο σπίτι τους εκτίθενται σε πιο συνεχή και αναπόφευκτο θόρυβο, ιδιαίτερα τη νύχτα, όταν, όπως επισήμαναν οι συγγραφείς, η έκθεση είναι πιο επιβλαβής.

Πώς επηρεάζει ο θόρυβος τον κίνδυνο νόσου του Πάρκινσον;

Σύμφωνα με τους συγγραφείς, τα ευρήματα έχουν βιολογική βάση, καθώς ο χρόνιος θόρυβος μπορεί να διαταράξει τον ύπνο, ο οποίος είναι απαραίτητος για την υγεία του εγκεφάλου, αλλά και να ενεργοποιήσει την απόκριση του οργανισμού στο στρες.

Μπορεί επίσης να προκαλέσει «νευροφλεγμονή» και οξειδωτικό στρες στον εγκέφαλο, ιδιαίτερα στις περιοχές που σχετίζονται με την παραγωγή ντοπαμίνης.

Η νόσος του Πάρκινσον είναι η δεύτερη συχνότερη νευροεκφυλιστική διαταραχή παγκοσμίως. Σύμφωνα με πρόσφατη έρευνα, επηρεάζει περισσότερους από 11 εκατομμύρια ανθρώπους, ενώ ο αριθμός αυτός αναμένεται να υπερδιπλασιαστεί τις επόμενες δεκαετίες, καθώς αυξάνεται το προσδόκιμο ζωής και ο πληθυσμός ορισμένων χωρών συνεχίζει να μεγαλώνει.

Στη νόσο του Πάρκινσον, τα νευρικά κύτταρα του εγκεφάλου, τα οποία ονομάζονται νευρώνες, σταδιακά εκφυλίζονται ή πεθαίνουν. Πολλά από τα συμπτώματα οφείλονται στην απώλεια των νευρώνων που παράγουν ντοπαμίνη, με αποτέλεσμα να διαταράσσεται η λειτουργία του εγκεφάλου.

Η ακριβής αιτία της πάθησης παραμένει άγνωστη και προς το παρόν δεν υπάρχει θεραπεία.

«Επομένως, ο εντοπισμός περιβαλλοντικών παραγόντων που θα μπορούσαν να τροποποιηθούν αποτελεί προτεραιότητα για τη δημόσια υγεία», εξήγησε ο Fernando Alonso Frech, νευρολόγος και ερευνητής στο Κέντρο Νευροεπιστημών HM CINAC, ο οποίος δεν συμμετείχε στη μελέτη.

Πρόσθεσε ότι, καθώς μεγάλο μέρος του πληθυσμού εκτίθεται στον θόρυβο της κυκλοφορίας, οι πιθανές επιπτώσεις του στη δημόσια υγεία μπορεί να είναι σημαντικές.

«Σε αυτό το πλαίσιο, τα ευρήματα υπογραμμίζουν τη σημασία των πολιτικών για τη μείωση της ηχορύπανσης στις πόλεις, με μέτρα όπως ο κατάλληλος πολεοδομικός σχεδιασμός, η τοποθέτηση ηχοπετασμάτων, ο περιορισμός της κυκλοφορίας στις κατοικημένες περιοχές και ο σχεδιασμός κατοικιών με προσόψεις και χώρους ανάπαυσης που εκτίθενται λιγότερο στον θόρυβο».