Το θέμα της στελέχωσης του ΕΣΥ είναι το βασικότερο πρόβλημα που απασχολεί τα δημόσια νοσοκομεία. Σχεδόν καθημερινά έρχονται στο φως της δημοσιότητας περιπτώσεις με δομές υγείας που λειτουργούν κάτω από τα όρια ασφάλειας, με τραγικές συνέπειες σε ασθενείς και προσωπικό.
Ενδεικτικά, μόνο το 2026 στο HealthStat έχουμε αναφερθεί στα νοσοκομεία:
- Ψυχιατρικά νοσοκομεία Αττικής
- Νοσοκομείο Λευκάδας
- Πανεπιστημιακό Γενικό Νοσοκομείο Ιωαννίνων
- «Γ. Γεννηματάς» Αθήνας
- Ιπποκράτειο Αθήνας
- Αττικόν
- ΓΝ Νίκαιας
- ΠΑΓΝΗ
- ΓΝ Ρόδου
- Κέντρο Υγείας Αίγινας
- Νοσοκομείο Σύρου
- Νοσοκομείο Χανίων
- Νοσοκομείο Σητείας
- Νοσοκομείο Άρτας
- Η κατάσταση, είναι τραγική.
Σήμερα, σειρά παίρνει το Θριάσιο. Και εδώ τα στοιχεία είναι αποκαρδιωτικά.
Αρχικά, υπάρχουν σοβαρότατα προβλήματα στη λειτουργία των Χειρουργείων του νοσοκομείου, λόγω ελλείψεων αναισθησιολόγων, νοσηλευτικού και βοηθητικού υγειονομικού προσωπικού. Από τις 13 διαθέσιμες αίθουσες λειτουργούν μόνο 7!
Στο Αναισθησιολογικό Τμήμα παραμένουν κενές 3 οργανικές θέσεις ειδικευμένων αναισθησιολόγων.
Κενές είναι επίσης 126 θέσεις νοσηλευτικού και μαιευτικού προσωπικού και 59 θέσεις τραυματιοφορέων και βοηθών θαλάμου.
Σε αυτό το πλαίσιο η διοίκηση του Θριάσιου, αποφάσισε τη μετακίνηση 2 έμπειρων νοσηλευτριών, σε άλλα νοσηλευτικά τμήματα.
Πρόσθετα προβλήματα στη λειτουργία των Χειρουργείων προκαλούν οι μεγάλες ελλείψεις προσωπικού στην Αιμοδοσία, το Ακτινοδιαγνωστικό, το Παθολογοανατομικό και το Μικροβιολογικό - Βιοχημικό Εργαστήρια και στις κλινικές του Χειρουργικού Τομέα (Χειρουργική, Νευροχειρουργική, Ορθοπεδική, ΩΡΛ/Ουρολογική και Γυναικολογική/Μαιευτική).
Όλα τα παραπάνω μειώνουν την ποιότητα των υπηρεσιών υγείας, χωρίς η ευθύνη να επιβαρύνει το προσωπικό. Ωστόσο, η πραγματικότητα είναι μία: οι συνθήκες είναι επικίνδυνες για ασθενείς και προσωπικό. Για τους ασθενείς, οι λόγοι είναι σαφείς.
Για τους εργαζόμενους, είναι ενδεικτικό ότι στους αναισθησιολόγους οφείλονται ημέρες κανονικής άδειας από το 2020, ενώ στους υπόλοιπους εργαζόμενους των Χειρουργείων - Αναισθησιολογικού οφείλονται συνολικά περισσότερες από 4.000 ημέρες ανάπαυσης! Αυτοί οι εργαζόμενοι λειτουργούν υπό συνθήκες burn out, με ότι αυτό συνεπάγεται...
Σε αυτό το σημείο, δεν χωρούν άλλες διαπιστώσεις ούτε μισόλογα. Το ΕΣΥ δεν αντέχει άλλο να λειτουργεί «στο όριο», ούτε οι ασθενείς να πληρώνουν με την υγεία ή τη ζωή τους την υποστελέχωση, ούτε οι εργαζόμενοι να εξαντλούνται σωματικά και ψυχικά για να καλύψουν κενά που δεν τους αναλογούν. Το Θριάσιο δεν αποτελεί εξαίρεση· είναι ακόμη ένας κρίκος σε μια αλυσίδα κατάρρευσης που μεγαλώνει επικίνδυνα. Η ενίσχυση του δημόσιου συστήματος υγείας με μόνιμο προσωπικό, αξιοπρεπείς συνθήκες εργασίας και ουσιαστικό σχεδιασμό δεν είναι πολυτέλεια· είναι ζήτημα ασφάλειας, δικαιοσύνης και ζωής. Κάθε καθυστέρηση κοστίζει. Και το κόστος αυτό δεν μπορεί να συνεχίσει να το πληρώνει η κοινωνία.
