Νέα έρευνα σχετικά με τη διατροφική σύσταση μιας μοσχαρίσιας μπριζόλας αποκαλύπτει τεράστιες διαφορές μεταξύ διαφορετικών κομματιών.

Ο Αμερικανός αγρότης και ερευνητής Dan Kittredge έχει αφιερώσει το μεγαλύτερο μέρος της καριέρας του στην έρευνα των τροφίμων. Αυτά που ανακάλυψε αμφισβητούν τις συμβατικές αντιλήψεις σχετικά με την ποιότητα των τροφίμων, την ανθρώπινη υγεία και τις γεωργικές πρακτικές που τις επηρεάζουν περισσότερο.

Ο ιδρυτής της οργάνωσης Bionutrient Food Association -ο οποίος εισήγαγε τον όρο «πυκνότητα θρεπτικών συστατικών» (nutrient density) για να περιγράψει τις διακυμάνσεις στη διατροφική αξία των τροφίμων- έχει αφιερώσει χρόνια διερευνώντας γιατί τρόφιμα που φαίνονται πανομοιότυπα μπορεί να έχουν εξαιρετικά διαφορετικά διατροφικά προφίλ.

Η οργάνωσή του δημιούργησε ένα δίκτυο εργαστηρίων για τον έλεγχο τροφίμων από όλο τον κόσμο, ενώ ανέπτυξε και μια πρωτότυπη φορητή συσκευή μέτρησης, ικανή να αξιολογεί συγκεκριμένα διατροφικά χαρακτηριστικά με τη χρήση φωτός.

Τι κάνει μια μοσχαρίσια μπριζόλα υγεινή

Μέσω αυτής της δραστηριότητας, η έρευνα της ομάδας του εντόπισε τεράστιες διαφορές στο περιεχόμενο θρεπτικών συστατικών σε τρόφιμα που, στα ράφια των σούπερ μάρκετ, μοιάζουν σχεδόν πανομοιότυπα, συμπεριλαμβανομένου του μοσχαρίσιου κρέατος.

Μάλιστα, ορισμένα από τα πιο απροσδόκητα αποτελέσματα προέκυψαν από την ανάλυση των διατροφικών διαφορών μεταξύ μοσχαρίσιου κρέατος από ζώα που τρέφονταν με χορτάρι (grass-fed) και από ζώα που τρέφονταν με σιτηρά (grain-fed).

Μιλώντας πρόσφατα στο συνέδριο «Cattle Connect» στο Wagga Wagga, ο Kittredge παρουσίασε τα αποτελέσματα μιας έρευνας που περιλάμβανε τη συλλογή δειγμάτων κρέατος από μπριζόλες από τέσσερις ηπείρους.

Η ανάλυση αποκάλυψε σημαντικές διαφορές στις συγκεντρώσεις βιταμινών, μετάλλων, λιπαρών οξέων και άλλων ενώσεων μεταξύ των επιμέρους δειγμάτων. Σε ορισμένες περιπτώσεις, οι συγκεντρώσεις θρεπτικών συστατικών διέφεραν από τη μία μπριζόλα στην άλλη κατά δεκάδες ή και εκατοντάδες φορές. Τα ευρήματα αυτά αμφισβητούν επίσης την επικρατούσα αντίληψη ότι το βόειο κρέας από ζώα που τρέφονται με χορτάρι είναι πάντα διατροφικά ανώτερο από εκείνο των ζώων που τρέφονται με σιτηρά.

Αν και τα δείγματα από ζώα που τρέφονταν με χορτάρι σημείωσαν, κατά μέσο όρο, ελαφρώς υψηλότερες επιδόσεις στην κλίμακα «πυκνότητας θρεπτικών συστατικών» των ερευνητών, τόσο οι μπριζόλες με την υψηλότερη όσο και εκείνες με τη χαμηλότερη βαθμολογία προέρχονταν από ζώα που τρέφονταν με χορτάρι.

Το βόειο κρέας από ζώα που τρέφονταν με σιτηρά παρουσίασε, γενικά, ένα στενότερο εύρος διατροφικών τιμών, με σημαντική επικάλυψη μεταξύ των δύο συστημάτων παραγωγής. «Υπάρχει κρέας από ζώα που τρέφονταν με σιτηρά το οποίο περιέχει πολύ περισσότερα ωφέλιμα συστατικά από ό,τι πολλά δείγματα κρέατος από ζώα που τρέφονταν με χορτάρι— και το αντίστροφο», ανέφερε ο Kittredge σε δηλώσεις του.