Οι τροφές με υψηλή περιεκτικότητα σε πρωτεΐνη, φυτικές ίνες και υγιεινά λιπαρά μπορούν να ενισχύσουν την απελευθέρωση της GLP-1, μιας σημαντικής ορμόνης που συμβάλλει στη ρύθμιση του σακχάρου στο αίμα και αυξάνει το αίσθημα κορεσμού.
Το γλυκαγονόμορφο πεπτίδιο 1 (GLP-1) είναι μια ορμόνη που παράγει ο οργανισμός και διαδραματίζει βασικό ρόλο στη ρύθμιση του σακχάρου στο αίμα. Διεγείρει την έκκριση ινσουλίνης και περιορίζει την έκκριση γλυκαγόνης, μιας ορμόνης που αυξάνει το σάκχαρο στο αίμα.
Η GLP-1 επιβραδύνει επίσης την πέψη. Με αυτόν τον τρόπο αυξάνει το αίσθημα κορεσμού και μπορεί να συμβάλει στη διαχείριση του βάρους.
Σε ορισμένους ασθενείς χορηγούνται επίσης φάρμακα GLP-1 για την αντιμετώπιση παθήσεων όπως ο διαβήτης τύπου 2.
Οι τροφές που είναι πλούσιες σε πρωτεΐνες και υγιεινά λιπαρά, καθώς και εκείνες με υψηλή περιεκτικότητα σε φυτικές ίνες, όπως τα δημητριακά ολικής άλεσης και τα λαχανικά, μπορούν να ενισχύσουν την απελευθέρωση της GLP-1.
Αυγά
Σύμφωνα με ανασκόπηση ερευνών, τα αυγά είναι πλούσια σε πρωτεΐνη και μονοακόρεστα λιπαρά, τα οποία μπορούν να συμβάλουν στην έκκριση της GLP-1. Πρόσθετη έρευνα έδειξε ότι ειδικά τα ασπράδια των αυγών μπορεί να ενισχύουν την απελευθέρωση της GLP-1.
Μία από τις μελέτες που συμπεριλήφθηκαν στην ανασκόπηση του 2016 συνέκρινε ένα πρωινό που περιείχε ένα μπέιγκελ με ένα γεύμα που περιείχε 3 αυγά. Η κατανάλωση του γεύματος με τα αυγά συνδέθηκε με χαμηλότερα επίπεδα γλυκόζης στο αίμα μετά το γεύμα, λιγότερη πείνα και μειωμένη κατανάλωση τροφής κατά τις επόμενες 24 ώρες.
Σύμφωνα με την ίδια ανασκόπηση, οι άνδρες ανέφεραν επίσης μεγαλύτερη ικανοποίηση μετά την κατανάλωση αυγών. Αυτό δείχνει ότι τα αυγά μπορεί να συμβάλλουν στον έλεγχο της όρεξης και να κάνουν ένα γεύμα περισσότερο χορταστικό και ικανοποιητικό.
Δημητριακά πλούσια σε φυτικές ίνες
Σύμφωνα με την ίδια ανασκόπηση ερευνών του 2016, τα δημητριακά με υψηλή περιεκτικότητα σε φυτικές ίνες, όπως η βρώμη, το κριθάρι και το σιτάρι ολικής άλεσης, μπορεί να αυξάνουν την έκκριση της GLP-1 με διάφορους τρόπους.
Οι διαλυτές φυτικές ίνες που περιέχουν μπορεί να επιβραδύνουν την πέψη. Καθώς η τροφή παραμένει για περισσότερο χρόνο στο πεπτικό σύστημα, η γλυκόζη περνά σταδιακά στην κυκλοφορία του αίματος, προκαλώντας την απελευθέρωση της GLP-1.
Παράλληλα, όταν τα βακτήρια του εντέρου ζυμώνουν τις φυτικές ίνες, παράγουν λιπαρά οξέα βραχείας αλυσίδας, όπως οξικό, προπιονικό και βουτυρικό οξύ. Έρευνες που εξετάστηκαν στην ανασκόπηση που προαναφέρθηκε, δείχνουν ότι αυτά τα λιπαρά οξέα μπορούν να διεγείρουν την απελευθέρωση της GLP-1, καθώς συνδέονται με υποδοχείς των L κυττάρων του εντέρου.
Αβοκάντο
Το αβοκάντο μπορεί να αυξήσει τα επίπεδα της GLP-1 χάρη στην υψηλή περιεκτικότητά του σε φυτικές ίνες και μονοακόρεστα λιπαρά. Οι φυτικές ίνες που περιέχει μπορούν να επιβραδύνουν την πέψη, με αποτέλεσμα η γλυκόζη να περνά πιο σταδιακά στην κυκλοφορία του αίματος.
Μελέτη του 2019 διαπίστωσε ότι η κατανάλωση ενός ολόκληρου αβοκάντο μαζί με το γεύμα αύξησε τα επίπεδα της GLP-1 και μιας ακόμη ορμόνης που ρυθμίζει την όρεξη, του πεπτιδίου YY, ενώ παράλληλα μείωσε τα επίπεδα ινσουλίνης. Τα αποτελέσματα συγκρίθηκαν με εκείνα που καταγράφηκαν μετά την κατανάλωση ενός γεύματος ελέγχου.
Ελαιόλαδο
Σύμφωνα με ανασκόπηση ερευνών του 2021, τα ακόρεστα λιπαρά, όπως αυτά που περιέχει το ελαιόλαδο, φαίνεται ότι διεγείρουν την απελευθέρωση της GLP 1 πιο αποτελεσματικά από τα κορεσμένα λιπαρά, όπως αυτά που περιέχει το βούτυρο.
Μελέτες σε τρωκτικά έδειξαν ότι μια διατροφή εμπλουτισμένη με ελαιόλαδο αύξησε την έκκριση της GLP-1, την έκκριση ινσουλίνης ως απόκριση στη γλυκόζη και την ανοχή στη γλυκόζη.
Παρόμοια αποτελέσματα παρατηρήθηκαν σε αρουραίους με διαβήτη που ακολούθησαν διατροφή πλούσια σε μονοακόρεστα λιπαρά οξέα προερχόμενα από το ελαιόλαδο. Τα επίπεδα της GLP-1 αυξήθηκαν, η αύξηση του βάρους περιορίστηκε και η ευαισθησία στην ινσουλίνη βελτιώθηκε.
Στους ανθρώπους, η μεσογειακή διατροφή που ήταν πλούσια σε ελαιόλαδο οδήγησε σε υψηλότερα επίπεδα GLP-1 μετά το γεύμα, βελτιωμένη ευαισθησία στην ινσουλίνη και χαμηλότερα επίπεδα γλυκόζης στο αίμα τόσο σε κατάσταση νηστείας όσο και μετά το γεύμα, σε σύγκριση με μια διατροφή πλούσια σε κορεσμένα λιπαρά.
