Η υγεία των Ευρωπαίων πολιτών παρουσιάζει έντονες διαφοροποιήσεις, τόσο ανάλογα με την ηλικία όσο και μεταξύ των κρατών-μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Τα τελευταία στοιχεία της Eurostat αποτυπώνουν με σαφήνεια τις τάσεις στην αυτοαξιολόγηση της υγείας, αναδεικνύοντας τη γενική θετική αντίληψη των πολιτών για την κατάστασή τους, αλλά και τη σταδιακή επιδείνωση που συνοδεύει τη γήρανση του πληθυσμού. Παράλληλα, καταγράφονται σημαντικές ανισότητες μεταξύ των χωρών, οι οποίες συνδέονται με κοινωνικούς, οικονομικούς και υγειονομικούς παράγοντες.

Το 2024, περισσότερο από τα δύο τρίτα (68,5%) του πληθυσμού της ΕΕ θεωρούσε την υγεία του πολύ καλή ή καλή. Από την άλλη πλευρά, το 8,5% των ανθρώπων αξιολόγησε την υγεία του ως κακή ή πολύ κακή, ενώ το υπόλοιπο 23,0% την αξιολογεί ως μέτρια.

Μέχρι την ηλικία των 65 ετών, οι περισσότεροι άνθρωποι αξιολόγησαν την υγεία τους ως πολύ καλή ή καλή. Το ποσοστό ήταν 91,3% μεταξύ των ατόμων ηλικίας 16 έως 24 ετών και σταδιακά μειώθηκε σε 61,1% μεταξύ των ατόμων ηλικίας 55-64 ετών. Τέλος, το 40,0% των ατόμων ηλικίας 65 ετών και άνω θεωρούσαν την υγεία τους πολύ καλή ή καλή.

Μεταξύ του πληθυσμού ηλικίας 65 ετών και άνω, η Ιρλανδία είχε το υψηλότερο ποσοστό ατόμων που αξιολόγησαν την υγεία τους ως πολύ καλή ή καλή (62,0%), ακολουθούμενη από το Βέλγιο (57,4%) και το Λουξεμβούργο (56,8%).

Αντιθέτως, μόνο το 12,5% του ηλικιωμένου πληθυσμού στη Λιθουανία θεωρούσε την υγεία του πολύ καλή ή καλή, το 13,1% στη Λετονία και το 19,1% στην Πορτογαλία.

Η κατάσταση στην Ελλάδα

Στην Ελλάδα, η εικόνα που προκύπτει για την υγεία των ηλικιωμένων εμφανίζεται ελαφρώς πιο θετική σε σύγκριση με τον ευρωπαϊκό μέσο όρο. Συγκεκριμένα, το 45,1% των ατόμων ηλικίας 65 ετών και άνω δηλώνει ότι βρίσκεται σε καλή ή πολύ καλή κατάσταση υγείας, ποσοστό υψηλότερο από το αντίστοιχο 40% που καταγράφεται συνολικά στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Το στοιχείο αυτό δείχνει ότι, παρά τις διαχρονικές πιέσεις στο σύστημα υγείας και τις επιπτώσεις της οικονομικής κρίσης, ένα σημαντικό μέρος του ηλικιωμένου πληθυσμού στη χώρα διατηρεί μια θετική αντίληψη για την υγεία του.

Ωστόσο, η αυτοαξιολόγηση αυτή δεν αναιρεί τις προκλήσεις που εξακολουθούν να υπάρχουν. Η γήρανση του πληθυσμού, η άνιση πρόσβαση σε υπηρεσίες υγείας και οι κοινωνικοοικονομικές ανισότητες επηρεάζουν την ποιότητα ζωής των ηλικιωμένων. Παράλληλα, η διαφορά ανάμεσα στην Ελλάδα και χώρες με τα υψηλότερα ποσοστά, όπως η Ιρλανδία και το Βέλγιο, υπογραμμίζει ότι υπάρχουν ακόμη περιθώρια βελτίωσης.

Συνολικά, τα δεδομένα δείχνουν ότι η Ελλάδα βρίσκεται σε μια ενδιάμεση θέση: καλύτερη από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο όσον αφορά την αντίληψη της υγείας στους ηλικιωμένους, αλλά με σημαντικές προκλήσεις που απαιτούν στοχευμένες πολιτικές για τη στήριξη της υγιούς και ενεργού γήρανσης.