Το ΕΣΥ βρίσκεται σε οριακό σημείο. Ειδικά τώρα που μπαίνουμε στην καρδιά του καλοκαιριού, οι ανάγκες στις δομές που βρίσκονται στα νησιά, πολλαπλασιάζονται. Ωστόσο, παρακολουθώντας τις δηλώσεις της ηγεσίας του υπουργείου Υγείας, δημιουργείται η αίσθηση ότι ζούμε σε μια παράλληλη πραγματικότητα. Εκεί όπου οι τραγικές ελλείψεις βαφτίζονται «επιτυχίες» και η απροθυμία των γιατρών να ενταχθούν σε ένα καταρρέον σύστημα αντιμετωπίζεται με επικοινωνιακά τεχνάσματα.

Το επικοινωνιακό «παραμύθι» των παρατάσεων

Ο Άδωνις Γεωργιάδης, ανακοίνωσε με τη γνωστή του αισιοδοξία την παράταση της προκήρυξης για 1.131 θέσεις γιατρών, αφήνοντας μάλιστα να εννοηθεί ότι φέτος τα νησιά μας θα θωρακιστούν όσο ποτέ άλλοτε. Στη γλώσσα της πολιτικής επικοινωνίας, η παράταση παρουσιάζεται ως «ευκαιρία» για περισσότερες αιτήσεις. Στη γλώσσα όμως της κοινής λογικής, η παράταση μιας προθεσμίας αποτελεί μια ξεκάθαρη ομολογία αποτυχίας.

Αν υπήρχε πραγματικό ενδιαφέρον από το ιατρικό προσωπικό, οι θέσεις θα είχαν καλυφθεί από τις πρώτες ημέρες. Άλλωστε και ο ίδιος ο υπουργός Υγείας το παραδέχτηκε. «Έδωσα παράταση μία εβδομάδα γιατί είχαμε 890 οριστικές αιτήσεις και άλλες 2.000 περίπου σε εκκρεμότητα. Έδωσα παράταση μίας εβδομάδας για να προλάβουν και οι υπόλοιποι να κάνουν οριστική την αίτησή τους. Εάν όλες οι αιτήσεις γίνουν οριστικές ή έστω τα 2/3 αυτών, θα έχουμε περίπου 2.000 αιτήσεις για 1.131 θέσεις» υποστήριξε. Αν δεν γίνουν όμως…

Άγονες θέσεις και δυσκολίες στελέχωσης

Την ίδια ώρα που το υπουργείο Υγείας μετράει νούμερα στα χαρτιά, η Πανελλήνια Ομοσπονδία Εργαζομένων στα Δημόσια Νοσοκομεία (ΠΟΕΔΗΝ) περιγράφει με μελανά χρώματα την αλήθεια που η κυβέρνηση επιχειρεί να κρύψει κάτω από το χαλί. Οι επαγγελματίες υγείας δεν «σνομπάρουν» το ΕΣΥ από καπρίτσιο, του γυρίζουν την πλάτη γιατί οι συνθήκες έχουν γίνει πλέον απάνθρωπες.

• Μισθοί πείνας και Brain Drain: Οι Έλληνες γιατροί και νοσηλευτές αμείβονται με μισθούς που αποτελούν προσβολή για το επιστημονικό τους επίπεδο. Όταν οι αμοιβές στην Κύπρο, τη Γερμανία ή τη Μεγάλη Βρετανία είναι τριπλάσιες και τετραπλάσιες, η μετανάστευση των νέων μυαλών (brain drain) γίνεται μονόδρομος.
• Εργασιακό burnout και εξουθένωση: Όσοι παραμένουν στο σύστημα εξαναγκάζονται σε εξαντλητικές εφημερίες για να καλυφθούν τα κενά των «άγονων» διαγωνισμών. Οι γιατροί έχουν μετατραπεί σε λάστιχο, μετακινούμενοι από νοσοκομείο σε νοσοκομείο και από νησί σε νησί, με αποτέλεσμα την σωματική και ψυχική τους κατάρρευση.
• Ιδιωτικοποίηση από την πίσω πόρτα: Η εμμονή της κυβέρνησης να μην προχωρά σε γενναίες αυξήσεις μισθών και μόνιμες, ελκυστικές προσλήψεις γεννά σοβαρά ερωτήματα. Μήπως η απαξίωση του ΕΣΥ και οι διαρκείς άγονες προκηρύξεις αποτελούν το τέλειο πρόσχημα για την περαιτέρω διείσδυση των ιδιωτικών συμφερόντων στην υγεία;

Το συμπέρασμα είναι σαφές. Οι 1.131 θέσεις που προκηρύσσει το υπουργείο κινδυνεύουν να μείνουν κενά κουτάκια σε κάποιο excel, αν δεν αλλάξει ριζικά το μοντέλο λειτουργίας. Η πολιτική των μπαλωμάτων, των παρατάσεων της τελευταίας στιγμής και των ημίμετρων έχει χρεοκοπήσει.

Όσο η κυβέρνηση αρνείται να προχωρήσει σε πραγματική, γενναία αύξηση των κονδυλίων για την υγεία, σε ουσιαστική αναβάθμιση του ιατρικού μισθολογίου και σε βελτίωση των συνθηκών εργασίας, οι προκηρύξεις θα μένουν στα χαρτιά. Το ΕΣΥ δεν καταρρέει από τύχη. Αποδομείται βάσει σχεδίου, και οι «άγονες» προκηρύξεις είναι το πιο τρανταχτό πειστήριο αυτής της πολιτικής.