Αν και η αστική ζωή συχνά συνδέεται με άγχος και ρύπανση, η διαμονή σε πιο ανεπτυγμένες γειτονιές μπορεί τελικά να λειτουργεί προστατευτικά απέναντι στο εγκεφαλικό, σύμφωνα με νέα μελέτη του πανεπιστημίου του Μίσιγκαν.

Η έρευνα, που δημοσιεύθηκε στο Cities & Health, παρακολούθησε περισσότερους από 25.000 ενήλικες στις Ηνωμένες Πολιτείες για πάνω από μια δεκαετία και διαπίστωσε ότι όσοι ζούσαν σε αστικές περιοχές , με περισσότερα κτίρια, πεζοδρόμια και υποδομές, είχαν 2.5% μικρότερο κίνδυνο να εμφανίσουν για πρώτη φορά εγκεφαλικό επεισόδιο σε σύγκριση με όσους κατοικούσαν σε λιγότερο ανεπτυγμένες περιοχές.

Προηγούμενες έρευνες για το πώς επηρεάζει η ανάπτυξη μιας γειτονιάς τον κίνδυνο εγκεφαλικού έχουν δώσει αντικρουόμενα αποτελέσματα, πιθανόν επειδή βασίζονταν σε στατικές κατηγοριοποιήσεις, όπως «αστική» ή «αγροτική» περιοχή.

Για να ξεπεραστεί αυτό το πρόβλημα, οι ερευνητές δεν περιορίστηκαν σε μια μεμονωμένη χρονική καταγραφή, αλλά χρησιμοποίησαν δορυφορικά δεδομένα ώστε να μετρήσουν την ένταση της ανάπτυξης διαχρονικά, σε οδικά δίκτυα ακτίνας 8 χλμ. γύρω από περισσότερες από 34.000 κατοικίες. Διαπίστωσαν ότι η συσχέτιση ανάμεσα σε μέτρια ή υψηλή ένταση ανάπτυξης και μειωμένο κίνδυνο εγκεφαλικού παρέμενε, ακόμη και όταν ελήφθησαν υπόψη παράγοντες όπως η ηλικία, η φυλή, το φύλο και προϋπάρχουσες παθήσεις όπως ο διαβήτης και η υψηλή αρτηριακή πίεση.

Το επόμενο βήμα της έρευνας είναι να εντοπιστούν συγκεκριμένα χαρακτηριστικά του περιβάλλοντος που εμφανίζονται συχνότερα σε περιοχές με μεγαλύτερη ένταση ανάπτυξης, σε σύγκριση με λιγότερο ανεπτυγμένες περιοχές.

«Η έντονη αστική ανάπτυξη συνήθως σημαίνει μεγαλύτερη πυκνότητα κατοικιών και περισσότερα εμπορικά καταστήματα», ανέφερε. «Σε αυτές τις περιοχές είναι πιο πιθανό να υπάρχουν πιο οργανωμένες χρήσεις γης, με εύκολη πρόσβαση σε υπηρεσίες υγείας, καταστήματα τροφίμων, μέσα μαζικής μεταφοράς και υποδομές για σωματική δραστηριότητα, όπως πεζοδρόμια, ποδηλατόδρομοι και πάρκα», δήλωσε η Cathy Antonakos, ανώτερη ερευνήτρια στη Σχολή Κινησιολογίας του U-M και εκ των συγγραφέων της μελέτης.

Η μελέτη δεν εξέτασε τα συγκεκριμένα αυτά χαρακτηριστικά του περιβάλλοντος, ωστόσο, προκύπτουν ορισμένες πρακτικές εφαρμογές.

«Για τους γιατρούς, τα ευρήματα δείχνουν ότι παράγοντες που σχετίζονται με τη γειτονιά μπορεί να επηρεάζουν τον κίνδυνο πρώτου εγκεφαλικού, πέρα από τα ατομικά χαρακτηριστικά», ανέφερε. «Για τους πολεοδόμους, υποδεικνύουν ότι η διαμόρφωση περιβαλλόντων που ενισχύουν την καρδιαγγειακή υγεία και τη σωματική δραστηριότητα μπορεί να συμβάλει στη μείωση του κινδύνου πρώτου εγκεφαλικού επεισοδίου», κατέληξε η ίδια.