Μία νέα μελέτη έρχεται να επιβεβαιώσει πόσο πολύτιμες είναι οι γάτες στη ζωή των ανθρώπων. Αρκεί, οι ιδιοκτήτες να έχουν υπόψιν τους έναν σοβαρό παράγοντα. Σύμφωνα με τη μελέτη, η παρουσία περισσότερων γατών ενδέχεται να ενισχύει την ευτυχία μιας χώρας — εκτός εάν τα αιλουροειδή αυτά είναι φορείς ενός επικίνδυνου παρασίτου.
Η μελέτη, η οποία συγκέντρωσε στοιχεία από 93 χώρες, αποκάλυψε μια παράδοξη αντίφαση: τα έθνη με μεγαλύτερο πληθυσμό γατών αναφέρουν υψηλότερα συνολικά επίπεδα ευτυχίας, ωστόσο οι περιοχές με υψηλότερα ποσοστά έκθεσης στο Toxoplasma gondii —ένα κοινό παράσιτο των αιλουροειδών— παρουσιάζουν σημαντικά χαμηλότερα επίπεδα ευτυχίας.
Το «κλειδί», όπως γράφει η New York Post βρίσκεται στον πλούτο και στη φροντίδα των κατοικιδίων: στις πιο εύπορες κοινωνίες, τα καλομαθημένα κατοικίδια που ζουν σε εσωτερικούς χώρους επιτρέπουν στους ιδιοκτήτες τους να απολαμβάνουν τα οφέλη της συμβίωσης μαζί τους, αποφεύγοντας παράλληλα τη νόσο.
Οι Ηνωμένες Πολιτείες διαθέτουν τον μεγαλύτερο πληθυσμό γατών, με 74,2 εκατομμύρια, και ακολουθεί η Κίνα με 53,1 εκατομμύρια. Η ανάλυση των δεικτών ευτυχίας από το World Population Review (με βάση τον μέσο όρο της τριετίας 2022-2024) έδειξε ότι υπάρχει θετική συσχέτιση μεταξύ του αριθμού των γατών και της ευτυχίας σε εθνικό επίπεδο.
Οι ερευνητές ξεκίνησαν με στόχο να εξετάσουν αν οικονομικοί παράγοντες, όπως το ΑΕΠ και οι δαπάνες για την υγεία, βελτίωναν την εθνική ευημερία, προβλέποντας ότι η έκθεση στο παράσιτο T. Gondii θα επηρέαζε αρνητικά τη διάθεση. Ήθελαν να διαπιστώσουν αν η ίδια η παρουσία των γατών ήταν αυτή που τόνωνε τη διάθεση ή αν ο παράγοντας-κλειδί ήταν απλώς η οικονομική ευμάρεια των ιδιοκτητών κατοικιδίων.
Γάτες μοναξιά και εγκέφαλος
Η μελέτη συγκέντρωσε στοιχεία σχετικά με τα επίπεδα ευτυχίας και τον πληθυσμό των γατών, συσχετίζοντάς τα με το κατά κεφαλήν ΑΕΠ και τα γενικά δεδομένα υγείας κάθε χώρας. Τα αποτελέσματα επιβεβαίωσαν την υπόθεση: η εθνική ευτυχία συμβαδίζει στενά με την κατοχή γάτας και την κοινωνικοοικονομική κατάσταση. Ωστόσο, τα αυξημένα ποσοστά οροθετικότητας σε αντισώματα IgM —δείκτης έκθεσης στο παράσιτο— λειτουργούσαν απολύτως αρνητικά για τη διάθεση.
Προηγούμενες μελέτες επιβεβαιώνουν ότι τα κατοικίδια μειώνουν τη μοναξιά και ενισχύουν τους συναισθηματικούς δεσμούς που βοηθούν στην αντιμετώπιση των διακυμάνσεων της διάθεσης, βασιζόμενες σε χρόνια ψυχολογικής έρευνας.
Ωστόσο, η ύπουλη ικανότητα του T. gondii να επηρεάζει τη λειτουργία του εγκεφάλου, τη διάθεση και τη συμπεριφορά σε μεγάλη κλίμακα εγείρει σοβαρά ερωτήματα σχετικά με το πώς οι αρνητικές πτυχές που σχετίζονται με τα κατοικίδια ενδέχεται να εξουδετερώνουν τα οφέλη τους.
Σε 93 χώρες —συμπεριλαμβανομένων των ΗΠΑ— ο μεγαλύτερος αριθμός γατών ανά 10.000 κατοίκους συνδέεται άμεσα με υψηλότερα επίπεδα ευτυχίας, όπως αυτά δηλώνονται από τους ίδιους τους πολίτες. Φυσικά, οι εύπορες κοινωνίες διαθέτουν τους απαραίτητους πόρους για τη φροντίδα των κατοικιδίων, γεγονός που σημαίνει ότι ο αριθμός των γατών θα μπορούσε απλώς να αποτελεί δείκτη της συνολικής κοινωνικής ευημερίας και ακμής.
«Επομένως, οι γάτες μπορεί να συμβάλλουν στην ευτυχία, αλλά η πυκνότητα του πληθυσμού των γατών ενδέχεται επίσης να αποτελεί, εν μέρει, ένδειξη ευρύτερων κοινωνικών και οικονομικών συνθηκών. Η μελέτη μας δεν μπορεί να διακρίνει ποια από αυτές τις εκδοχές ισχύει», εξήγησε ένας από τους συγγραφείς της μελέτης, ο Δρ. Indrikis Krams.
Έως και το 30% της ανθρωπότητας φέρει το παράσιτο T. gondii χωρίς να το γνωρίζει, ενώ τα υψηλά ποσοστά μόλυνσης επηρεάζουν αρνητικά την εθνική ευημερία. Το παράσιτο εισέρχεται στον οργανισμό και σχηματίζει σιωπηλές, κρυφές κύστεις στους μυϊκούς και εγκεφαλικούς ιστούς.
Ο Δρ. Krams προειδοποίησε: «Προηγούμενες έρευνες έχουν συσχετίσει τη μόλυνση από T. gondii με μεταβολές στη διάθεση, τη γνωστική λειτουργία και τη συμπεριφορά, καθώς και με διάφορες νευροψυχιατρικές παθήσεις». Οι επιστήμονες υποψιάζονται ότι οι λανθάνουσες λοιμώξεις διαδραματίζουν ρόλο στην εμφάνιση σοβαρών παθήσεων, όπως η σχιζοφρένεια, η ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή (OCD), το άγχος, η κατάθλιψη και οι διαταραχές του φάσματος του αυτισμού.
Ο επίσης συγγραφέας της μελέτης, Δρ. Markus Rantala από το Πανεπιστήμιο του Turku, επεσήμανε ότι το παράδοξο αυτό οφείλεται στον τρόπο ζωής και σε κοινωνικοοικονομικούς παράγοντες: «Η μελέτη μας υποδεικνύει ότι αυτό το φαινομενικό παράδοξο ενδέχεται να εξηγείται από τις διαφορές στον τρόπο φροντίδας των γατών».
