Σημαντικές δυσλειτουργίες και σοβαρές ελλείψεις προσωπικού συνεχίζουν να καταγράφονται στο ΕΣΥ, με πρόσφατες καταγγελίες να αναδεικνύουν μια ανησυχητική εικόνα τόσο σε μεγάλα νοσοκομεία της ηπειρωτικής Ελλάδας όσο και σε νησιωτικές περιοχές. Τα προβλήματα αυτά, σύμφωνα με υγειονομικούς φορείς και εργαζόμενους, δεν αποτελούν μεμονωμένα περιστατικά αλλά εντάσσονται σε μια διαχρονική κατάσταση υποστελέχωσης και υποχρηματοδότησης.
Στο Πανεπιστημιακό Γενικό Νοσοκομείο Ιωαννίνων, η κατάσταση στην Ογκολογική Κλινική χαρακτηρίζεται ως «εκρηκτική», με γιατρούς να καταγγέλλουν σοβαρά ζητήματα λειτουργίας και διοίκησης. Η έλλειψη ξεκάθαρης στάσης από αρμόδιους φορείς, αλλά και η απουσία ουσιαστικών παρεμβάσεων από την πολιτεία, εντείνουν το πρόβλημα. Όπως επισημαίνεται, η σιωπή τόσο της διοίκησης όσο και θεσμικών παραγόντων συμβάλλει στην όξυνση της κρίσης, ενώ παραμένουν αναπάντητα κρίσιμα ζητήματα που αφορούν τη λειτουργία της κλινικής και την ασφάλεια των ασθενών.
Συγκεκριμένα, η μοναδική Ογκολογική κλινική της Βορειοδυτικής Ελλάδας λειτουργεί με τους 5 εναπομείναντες ειδικευμένους Ογκολόγους, οι οποίοι επιφορτίζονται την νοσηλεία άνω των 30 ασθενών με διασπορές σε πολλές κλινικές του ΠΓΝΙ, τις χημειοθεραπείες και τα Εξωτερικά Ιατρεία, δηλαδή την σύνθετη και εξουθενωτική φροντίδα 16.000 ασθενών κατ’ έτος. Οι εργαζόμενοι υποστηρίζουν ότι ο νέος Διευθυντής της Ογκολογικής Κλινικής και ο Διοικητής του ΠΓΝΙ τινάζουν στον αέρα την λειτουργία της συγκεκριμένης κλινικής προκειμένου να εφαρμόσουν ένα επικίνδυνο μοντέλο λειτουργίας «αυξημένης αποδοτικότητας της κλινικής». Ο σχεδιασμός τους περιλαμβάνει είτε την αιφνίδια, αναιτιολόγητη απομάκρυνση όσων επισημαίνουν τις δυσλειτουργίες της κλινικής είτε την επίδειξη πυγμής και καταστολής σε όσους δεν μπορούν να τους απομακρύνουνε.
Στη δεύτερη κατηγορία ανήκουν οι ειδικευμένοι Ογκολόγοι, οι οποίοι με τις αναφορές τους επισημαίνουν τις δυσλειτουργίες της κλινικής λόγω «του τεράστιου όγκου ασθενών για 5 μόλις ειδικούς ιατρούς, την ραγδαία αύξηση περιστατικών στο μοναδικό ογκολογικό κέντρο της ΒΔ Ελλάδας, τις υπεράριθμες νοσηλείες με κινδύνους για την ασφαλή διαχείριση των ασθενών, τον αυξημένο χρόνο που διαθέτουν ανά ασθενή λόγω των σύνθετων θεραπειών και εκτεταμένων ηλεκτρονικών/γραφειοκρατικών διαδικασιών, αλλά και την αναιτιολόγητη απομάκρυνση πολύτιμων συνεργατών τους».
Την ίδια στιγμή, στη Σάμο, η κατάσταση αποτυπώνει με ακόμη πιο έντονο τρόπο τα προβλήματα της περιφέρειας. Σύμφωνα με τον Σύλλογο Εργαζομένων του νοσοκομείου, υπήρξαν ημέρες χωρίς την παρουσία παιδιάτρου σε ενεργή εφημερία, ενώ ακόμη και η κάλυψη «ετοιμότητας» ήταν ανεπαρκής. Η ύπαρξη μόλις μίας παιδιάτρου για την κάλυψη των αναγκών του νοσοκομείου θέτει σε σοβαρό κίνδυνο την υγεία των παιδιών και συνολικά του πληθυσμού του νησιού.
Οι εργαζόμενοι υπογραμμίζουν ότι η κατάσταση αυτή δεν μπορεί να θεωρείται «κανονικότητα», αποδίδοντας τις ευθύνες σε πολιτικές που αντιμετωπίζουν τη δημόσια υγεία ως κόστος και όχι ως κοινωνικό αγαθό. Το πρόβλημα της υποστελέχωσης εμφανίζεται οριζόντια σε όλα τα τμήματα, αποκαλύπτοντας τις δομικές αδυναμίες του ΕΣΥ.
Κοινός παρονομαστής και στις δύο περιπτώσεις είναι η διαρκής πίεση που ασκείται στο προσωπικό και η αδυναμία κάλυψης βασικών αναγκών. Είτε πρόκειται για εξειδικευμένες κλινικές μεγάλων νοσοκομείων είτε για περιφερειακές μονάδες υγείας, το ΕΣΥ φαίνεται να λειτουργεί στα όρια των αντοχών του.
Η ανάγκη για άμεσες προσλήψεις, ενίσχυση της χρηματοδότησης και ουσιαστική στήριξη των δομών υγείας αναδεικνύεται ως επιτακτική. Διαφορετικά, οι προειδοποιήσεις των υγειονομικών κινδυνεύουν να μετατραπούν σε καθημερινή πραγματικότητα για ασθενείς και εργαζόμενους, επιβαρύνοντας ακόμη περισσότερο ένα ήδη πιεσμένο ΕΣΥ.
